دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان یودا و جامپی: دوستی در سکوت نیمه شب
زمان مطالعه: 5 دقیقه
یودا یک لاک‌پشت پیر است که دوست دارد بخوابد، اما صدای همسایه‌اش جامپی نمی‌گذارد! یودا سعی می‌کند صدا را قطع کند اما یک اشتباه بامزه می‌کند که…

قصه کودکانه یودا و موسیقی نیمه شب تصویری

یکی بود یکی نبود. در دل یک جنگل سبز و قشنگ، یک لاک پشت پیر و مهربان زندگی می کرد که اسمش یودا بود. یودا عاشق سکوت و آرامش بود. او دوست داشت شب ها که می شود، توی لاک محکم و گرمش برود، چشمانش را ببندد و فقط صدای باد را بشنود که لابه لای برگ ها می پیچید: «هووهوو… هووهوو…»

داستان تصویری

اما چند وقتی بود که یودا اصلاً نمی توانست راحت بخوابد. می دانید چرا؟ چون یک همسایه جدید به نزدیکی خانه او آمده بود. یک جیرجیرک کوچک و پرانرژی به اسم جامپی.

هر شب، درست وقتی یودا چشمانش سنگین می شد و می خواست خواب های رنگی ببیند، صدای جامپی بلند می شد: «جیر… جیر… جیرررر… جیر… جیر…»

یودا توی لاکش غلت زد، دستانش را روی گوش هایش گذاشت و با خودش گفت: «ای بابا! آخه چرا این همسایه ساکت نمیشه؟ من پیرم، دلم یک خواب راحت می خواد.»

قصه تصویری

یک شب، یودا که خیلی کلافه شده بود و خوابش نمی برد، فکری به ذهنش رسید. با خودش گفت: «آهان! فهمیدم! حتماً داره با دهانش آواز می خونه. اگه برم و دهانش رو ببندم، صداش قطع میشه و منم راحت می خوابم!»

یودا آرام آرام از خانه اش بیرون آمد: «خش… خش… خش…» او کمی شیره ی چسبناک از درخت کاج برداشت. یواشکی و پاورچین پاورچین رفت بالای سر جامپی که داشت استراحت می کرد و خیلی آرام، شیره چسبناک را زد روی دهان جامپی. یودا لبخندی زد و گفت: «آخیش! بالاخره موفق شدم. حالا دیگه صداش در نمیاد.»

داستان کوتاه

یودا خوشحال به خانه برگشت، چشمانش را بست و منتظر سکوت شد. اما ناگهان… «جیر… جیر… جیرررر…» صدای آواز حتی بلندتر از قبل آمد!

یودا با تعجب از جا پرید: «وا! چی شد؟! من که دهانش رو بستم! پس این صدا از کجا میاد؟ نکنه دارم خواب می بینم؟»

قصه کوتاه

یودا که خیلی گیج شده بود، تصمیم گرفت برود و ببیند ماجرا چیست. او آرام رفت و پشت یک بوته بزرگ تمشک قایم شد و یواشکی نگاه کرد. جامپی آنجا بود. دهانش هنوز بسته بود، اما صدای آواز می آمد! یودا خوب دقت کرد و دید که جامپی اصلاً دهانش را باز نمی کند. او داشت بال های کوچکش را تندتند به هم می مالید: «جیرررر… جیرررر…»

داستان

یودا دستش را به پیشانی اش زد و با خودش گفت: «وای! من اصلا نمی دونستم! پس جیرجیرک ها با بال هاشون آواز می خونن، نه با دهانشون!»

یودا که هنوز خوابش می آمد و کمی عصبانی بود، از پشت بوته بیرون آمد و رفت جلوی جامپی. اخم هایش را توی هم کرد و گفت: «هی جامپی! بس کن دیگه! سرسام گرفتم! تو نمی ذاری من بخوابم. از اینجا برو!»

قصه

جامپی بیچاره که دهانش با شیره بسته شده بود، نتوانست حرفی بزند. او با چشم های غمگین به یودا نگاه کرد، سرش را پایین انداخت، وسایل کوچکش را جمع کرد و با غصه از آنجا دور شد: «پیتیک… پیتیک…»

قصه بچگانه

یودا نفس عمیقی کشید و گفت: «خوب شد! بالاخره رفت!» و گرفت خوابید.

شب بعد رسید. یودا توی رختخواب نرمش دراز کشید. جنگل ساکتِ ساکت بود. هیچ صدایی نمی آمد. ساعت گذشت… تیک… تاک… اما یودا خوابش نمی برد. جنگل زیادی ساکت بود و یودا احساس تنهایی می کرد. با خودش گفت: «انگار اون صدا خیلی هم بد نبودا… یک جورایی شبیه لالایی بود. دلم برای جامپی سوخت. طفلکی چقدر ناراحت شد. من نباید باهاش تند حرف می زدم.»

داستان جذاب

صبح که خورشید خانم طلوع کرد، یودا تصمیم گرفت اشتباهش را جبران کند. او تمام جنگل را گشت. زیر برگ ها، روی تپه ها… تا بالاخره جامپی را پیدا کرد که تنها روی یک قارچ نشسته بود. یودا جلو رفت و با مهربانی گفت: «جامپی جان… منو ببخش. من نمی دونستم تو چطوری آواز می خونی. من اشتباه کردم که باهات تند حرف زدم و دلت رو شکستم. میشه لطفا برگردی خونه؟»

داستان جذاب

جامپی با خوشحالی به یودا نگاه کرد. یودا لبخندی زد و گفت: «فقط یه خواهش کوچولو دارم… میشه شب ها یک کم آروم تر ساز بزنی؟ اینطوری صدای قشنگت مثل لالایی میشه و منم خوابم می بره.»

همچنین بخوانید:
قصه تصویری لوکاس و دوستان گرم و نرم شبانه برای کودکان

قصه تصویری لوکاس و دوستان گرم و نرم شبانه برای کودکان

در یک شب سرد زمستانی، لوکاس چهارساله متوجه می شود که بالش، پتو و تشکش زنده هستند و با او صحبت می کنند. آنها تبدیل به دوستان ویژه ای می شوند که هر شب…

جامپی که حالا شیره از دهانش پاک شده بود، خندید و سرش را تکان داد. او با خوشحالی بال هایش را خیلی آرام و ملایم به هم مالید: «جیر… جیر…»

از آن شب به بعد، یودا و جامپی بهترین دوستان هم شدند. یودا هر شب با صدای آرام و قشنگ بال های جامپی به خواب شیرین می رفت و خواب های رنگی می دید.

داستان شب

نکته آموزنده داستان: بچه های عزیزم، از این داستان یاد می گیریم که گاهی وقت ها ما درباره دیگران اشتباه فکر می کنیم، چون آن ها را خوب نمی شناسیم (مثل یودا که نمی دانست صدای جیرجیرک از کجاست). همچنین یاد می گیریم اگر عصبانی شدیم و دل کسی را شکستیم، باید شجاع باشیم، عذرخواهی کنیم و دوباره با هم دوست شویم.

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits