داستان کودکانه دوستان گرم و نرم لوکاس
کی بود یکی نبود. زیر گنبد کبود، یک پسر کوچولو و خیلی مهربان بود به اسم لوکاس. لوکاس چهار سالش بود و همه خیلی دوستش داشتند، چون همیشه لبخند روی لبش بود و توی مهدکودک قشنگ ترین نقاشی ها را می کشید. اما لوکاس غیر از نقاشی، یک کار دیگر را هم خیلی دوست داشت: خوابیدن توی جای گرم و نرم!
یک شب سرد زمستانی بود. بیرون از پنجره باد تندی می وزید و صدای هوهو می کرد: «هووو… هووو…» اما توی خانه گرم بود. لوکاس لباس خواب خرسی اش را پوشید، دندان هایش را تندتند مسواک زد و دوید سمت اتاقش. صدای پاهای کوچولویش روی فرش شنیده می شد: «تپ تپ تپ!»

لوکاس عاشق تخت خوابش بود. او فکر می کرد وسایل خوابش دوستان او هستند. لوکاس پرید روی تخت. تخت یک صدای کوچک و بامزه داد: «قیژژژ!» او سرش را گذاشت روی بالش سفید و نرمش. دست های کوچکش را دور بالش حلقه کرد و یک خمیازه ی طولانی کشید: «آااااه… آخیش! مرسی بالشِ پُفی و مهربونم! مرسی که مثل ابرها نرمی. تو همیشه مواظب کله ی من هستی تا راحت باشم.»

بعد پتوی آبی و مخملی اش را کشید روی خودش. صدای کشیده شدن پتو روی ملحفه آمد: «خش خش…» لوکاس پتو را سفت بغل کرد و گفت: «پتوی گرمالوی من! مرسی که من رو بغل می کنی تا سردم نشه. تو مثل یک دیوارِ گرم و نرمی!»

بعد آرام با دستش روی تشک ضربه زد: «پت پت پت…» و گفت: «آقا تشکِ قوی! مرسی که انقدر محکمی و من رو روی خودت نگه می داری تا خواب های رنگی ببینم.»

همیشه بعد از این حرف ها لوکاس خوابش می برد، اما آن شب یک اتفاق عجیب و جادویی افتاد! ناگهان یک صدای نازک، مثل صدای ابرها از زیر گوشش شنید: «خواهش می کنم لوکاسِ مهربون!»
داستان تصویری راز قصر جادویی: شاهزاده های طلسم شده و نبرد با پادشاه ظالم
لوکاس چشم هایش گرد شد. این صدای بالش بود! بالش با صدایی که انگار از توی پنبه می آمد گفت: «منم خیلی خوشحالم که تو سرت رو روی من می ذاری. هر وقت تو من رو بغل می کنی، من پُف می کنم و بزرگ تر می شم تا تو راحت تر بخوابی.»

هنوز لوکاس داشت تعجب می کرد که یک صدای گرم و کلفت از روی شکمش شنیده شد: «منم همین طور رفیق کوچولو!» این صدای پتو بود! پتو خودش را بیشتر دور لوکاس پیچید و گفت: «من عاشق شب هام. وقتی باد سرد می خواد بیاد تو، من جلوش وای میستم. من با سرما کشتی می گیرم تا تو گرم بمونی. ببین چقدر قوی ام!»

ناگهان یک صدای بم و مهربان هم از زیرِ لوکاس آمد: «منم هستم!» تشک بود! تشک با صدایی آرام گفت: «کارِ من اینه که تو رو مثل یک پادشاه روی خودم نگه دارم. من پنبه هام رو سفت می کنم تا تو بهترین خواب دنیا رو ببینی.»

لوکاس لبخند بزرگی زد. او دیگر تنها نبود. او حالا سه تا دوستِ شبانه داشت که فقط مخصوص خودش بودند. لوکاس چشم هایش را بست، بالش را محکم تر فشار داد و گفت: «شب بخیر تیمِ خوابِ من!» و دوستان جدیدش هم یواش زمزمه کردند: «شب بخیر لوکاس…»

و در حالی که بیرون باد هنوز هوهو می کرد، لوکاس در گرم ترین و امن ترین جای دنیا، با خیال راحت به خواب رفت.












آموزش نان فوکاچیا ایتالیایی در خانه با چند ماده ساده
رولت شکلاتی طرح گل؛ یک ایده جذاب برای شیرینی پزی خانگی
طرز تهیه باقالی قاتوق گیلانی؛ خورشی خوش عطر با سیر و شوید
۷ کاربرد عجیب خمیردندان در خانه؛ از تمیزکردن کفش تا لکه های ماگ
کلم پلوی شیرازی اصیل؛ عطر سبزی های معطر و کوفته ریزه های خانگی
نحوه ساخت بخاری کارگاهی بدون برق و گاز با استفاده از سطل و سنگریزه
بهترین آسیاب پارس خزر؛ مقایسه ۴ گزینه برای ادویه، قهوه و مصرف خانگی
چرا برگ های گیاه چسبناک می شوند؟ دلایل و راه حل ها
با ۵ نوع پارچه کشی مناسب برای خیاطی آشنا شوید !
دیدگاه ها