چگونه مرغ را کرچ کنیم؟ + نشانه های مرغ کرچ شده

راهکارهای مفید برای کرچ شدن مرغ

کرچ شدن در بین طیور حالتی است که پرنده ماده برای جوجه کشی طبیعی آماده میشود. رفتار مرغ در دوره کرچی نسبت به حالت طبیعی بسیار متفاوت می باشد. در زمان کرچی متابولیسم بدن مرغ در اثر افزایش هورمون پرولاکتین تغییر پیدا میکند. برخی از نژادها استعداد کرچی فوق العاده ای دارند و در طول سال 2 الی سه بار کرچ میشوند.

این در حالی است که برخی از نژادها یا به ندرت کرچ میشوند و یا اصلا تمایلی به کرچ شدن ندارند که آنها بیشتر توسط افرادی که مایل به پرورش مرغ تخمگذار می باشند انتخاب میشوند. در این نوشتار چندین راهکار مناسب برای تحریک مرغ به کرچ شدن ارائه شده است.

در واقع حالت کرچی در بین پرندگان کاملا غریزی بوده و پدیده ای است که باعث تولید مثل و حفظ بقای نسل آنها میشود. پرندگان وحشی در حیات وحش بدین روش فرایند جوجه کشی از تخم های خود را انجام میدهند.

در زمان کرچی، مرغ روی تخم ها می خوابد و شرایط طبیعی و لازم برای تبدیل آنها به جوجه را فراهم میکند. در این شرایط روند تخم گذاری مرغ نیز کاملا متوقف میشود.

در قدم اول انتخاب نژاد مناسب بسیار مهم بوده و باید نژادی که استعداد بالایی در کرچ شدن دارد، انتخاب شود. با وجود اینکه مرغ های لاری میل زیادی به کرچ شدن دارند، اما متأسفانه این نژاد برای جوجه کشی مناسب نمی باشد. چرا که قلم های بلند در مرغان لاری باعث شکسته شدن تخم ها و حتی له شدن جوجه ها در زمان تولد میشود. از این رو بهتر است مرغ انتخابی برای کرچ پاهای کوتاهتری داشته باشد.

محل لانه نیز باید دنج، خلوت و تاریک باشد. اگر میخواهید سریعتر مرغ تان کرچ شود، باید از جمع کردن تخم ها در لانه بپرهیزید و حتی تعدادی دیگر تخم در لانه قرار دهید. همان طور که گفته شد، دما و رطوبت محیط لانه باید معتدل و کم گرم باشد و مکان لانه باید به دور از سرو صدا، تردد و رفت آمد سایر حیوانات و یا افراد ساکن در منزل باشد.

بستر و محل خوابیدن مرغ در لانه باید بسیار نرم باشد. می توانید از کاه برای این منظور استفاده کنید.

حالت کرچی در طیور بستگی به ژن آنها دارد. بر اساس تحقیقات، ژن کوتولیگی (dw) غریزی مادری در مرغ ها را تشدید میدهد. افزایش هورمون پرولاکتین نیز باعث کرچی مرغان خانگی میشود. لذا اگر به مرغ ها، هورمون پرولاکتین تزریق شود، به احتمال قوی او کرچ خواهد شد.

بهتر است که از مرغ هایی که برای اولین بار وارد فاز کرچی میشوند، استفاده نکنید. زیرا برخی از مرغ هایی که برای اولین بار کرچ میشوند، در هنگام دان خوردن و اب خوردن، فراموش میکنند که باید مجددا بر روی تخم ها بخوابند.

رفتارهای مرغان گله خود را تحت نظر بگیرید. شما می توانید سریعا مرغ هایی که آماده کرچی میشوند را شناسایی کنید. مرغی که کرچ میشود در برابر بیرون رفتن از لانه و بلند شدن بر روی تخم ها، مقاومت میکند. او به نشانه اعتراض و هشدار، پرهای گردن خود را سیخ نموده و شروع به قد قد میکند. انتخاب این مرغ برای جوجه کشی طبیعی گزینه ای مناسب خواهد بود.

مرغ های بومی نیز میزان کرچی بالایی دارند. اما در نژادهای اصلاح شده، این صفت کم رنگ تر بوده و بیشتر بر روی تخم گذاری پرنده تمرکز شده است. به طوریکه برخی از نژادهای اصلاح شده هیچ وقت کرچ نمیشوند. بنابراین برای کرچ شدن نژادهای اصلاح شده زیاد سعی نکنید و به سراغ مرغ دیگر برای کرچی بروید.

زمان کرچ شدن در مرغ ها نیز بستگی به نژاد آن دارد. اما معمولا اوایل فصل بهار و اواخر فصل تابستان مرغ ها پتانسیل بیشتری برای کرچ شدن دارند. در این زمان می توانید برای تحریک مرغ به کرچی اقدامات گفته شده را انجام دهید.

عمر مرغ انتخابی برای کرچ شدن باید حداقل بیشتر از یکسال باشد. مرغ مد نظر باید پر انرژی و سالم باشد. از انتخاب مرغ های تنبل و بی حال که پرهای شلخته و بدن لاغری دارند بپرهیزید. پاهای مرغ انتخابی برای کرچ شدن باید سالم و بدون شکستگی و یا عفونت و ضخم باشد.

بدن مرغ انتخابی نباید دچار تاسی شده باشد. مخصوصا زیر شکم مرغ باید به اندازه کافی پر داشته باشد. دقت داشته باشید که بعد از یکی دو روز مرغی که کرچ شده است دچار ریزش پر در برخی نواحی میشود که کاملا طبیعی است.

برای راحتی بیشتر برای مرغ خود جعبه ای آماده کنید. این جعبه باید به اندازه کافی فضا داشته باشد تا مرغ در درون آن راحت جای بگیرد. با دست خود بر روی کاه فشار دهید تا حالت گودی در لانه ایجاد شود. در نظر داشته باشید که به طور متوسط هر مرغ می تواند 12 عدد تخم نطفه دار را به جوجه تبدیل کند. اگر جثه مرغ شما کوچکتر باشد تعداد تخم ها را کم کنید. زیرا اگر تخم ها به خوبی در زیر شکم مرغ پوشیده نشوند، گرما و رطوبت به همه آنها نخوهد رسید و این یعنی مرگ نطفه درون تخم.

به اندازه کافی دان و آب در کنار لانه قرار دهید. هر چند مرغ کرچ شده مدت زمان بسیار کمتری به خوراک خود اختصاص می دهد و سریعا به لانه برمیگردد، اما باید به خوبی تغذیه شود.

نژاد لاری از جمله نژادهایی است که حس مادری در آنها زیاد می باشد و معمولا در سال حداقل یکی دو بار کرچ می شوند. البته کرچی مرغ به خوراک، آب و هوا، نور و حتی لانه و محل نگه داری بستگی دارد.

بدین معنی که حتی ممکن است یک نژاد غریزه کرچ شدن بالایی داشته باشد اما به دلیل مطلوب نبودن شرایط محیطی و خوارک اصلا کرچ نشود. همچنین برعکس می توان با رعایت اصول تغذیه صحیح و مهیا نمودن شرایط محیطی سازگار مرغانی را که به ندرت کرچ میشود را تحریک به کرچی نمود.

به جز مرغ لگهورن، بسیاری از مرغ های محلی استعداد ژنتیکی بالایی در کرچ شدن دارند. مرغ نژاد سیلکی (ابریشمی) و نژاد کوشین نیز از جمله مرغ هایی می باشند که مولدان و پرورش دهندگان بسیار خوبی برای جوجه ها هستند.

همچنین بخوانید:

روش های موثر برای گرم نگه داشتن محل پرورش مرغ

نگهداری از مرغ ها در فصول سرد سال یکی از چالش های اصلی پرورش دهندگان است. در این مقاله به بررسی راهکارهای عملی مانند استفاده از سیستم های گرمایشی،…

به طور کلی نژادهای سنگین و گوشتی بیشتر از نژادهای تخم گذار کرچ میشوند. کرچ شدن مرغ های تخم گذار در واحدهای صنعتی یکی از چالش های اصلی است که پرورش دهندگان با آن روبرو میشوند. زیرا در این حالت مرغ تخم گذار به مدت یک ماه و یا بیشتر، دیگر تخم نخواهد گذاشت. همچنین تا پرنده دوباره بتواند به اوج تخم گذاری برسد کمی زمان بر خواهد بود.

نشانه های مرغ کرچ شده

مرغ کرچ شده دچار برخی تغییرات فیزیولوژیکی میشود که مهمترین آن افزایش سطح هورمون پرولاکتین می باشد. مرغ کرچ شده رفتارهایی همچون منزوی شدن، نشستن در لانه و بیرون نیامدن از آن، علاقه شدید به خوابیدن بر روی تخم ها (حتی تخم سایر مرغ ها و پرندگان)، عوض شدن صدا و درآوردن صدای مخصوص از خود نشان میدهد.

یک مرغ کرچ شده نسبت به نزدیک شدن دیگر مرغ ها به او و یا نزدیک شدن انسان ها و حیوانات به او واکنش نشان داده و به جای فرار، حالت تهاجمی به خود میگیرد. فضله مرغی که به دوران کرچی نزدیک شده است، حجیم تر و سفت تر می باشد.

همچنین در اثر کرچی: دمای بدن مرغ کمی افزایش پیدا میکند؛ پرنده دچار ریزش پر میشود؛ در تخم گذاری آنها وقفه ایجاد میگردد؛ خوردن و آشامیدن او در طول روز فقط به یک و یا نهایتا دوبار منتهی میشود.

مرغ ماده با انتقال حرارت و رطوبت بدن خود، دما و رطوبت لازم را به تخم ها منتقل میکند. همچنین او با نوک خود مرتبا تخم ها را میچرخاند تا نطفه درون تخم به پوسته نچسبد. دما و رطوبت محیط لانه بسیار مهم می باشند. در واقع دمای محیط لانه باید معتدل و کمی گرم و رطوبت آن نیز بین 50 درصد باشد. دوره جوجه کشی طبیعی در مرغ ها 21 روز طول میکشد. از روز 19 به بعد باید منظر تولد جوجه ها و شکستن تخم ها از سوی آنها شد.

البته جوجه کشی ممکن است به روش مصنوعی و با دستگاه جوجه کشی نیز صورت بگیرد. در هر حال اگر مرغ شما علاقه چندانی به کرچ شدن ندارد و یا شما نمی خواهید مرغ تان تخمگذاری را قطع کند، می توانید از دستگاه جوجه کشی برای تولید جوجه یک روزه بهره ببرید.