انشایی ادبی درباره ترس از مرگ

انشا در مورد ترس از مرگ

انشا با موضوع ترس از مرگ به صورت ادبی و توصیفی برای دانش آموزان آماده شده تا با نحوه نگارش و مهارت نوشتاری آشنا شوند. با دلگرم همراه باشید.

موضوع انشا ترس از مرگ

مرگ یکی از موضوعاتی است که همه ی انسان ها درباره اش فکر می کنند. شاید برای بعضی ها موضوعی ترسناک باشد و برای بعضی دیگر فقط یک اتفاق طبیعی. من هم گاهی از مرگ می ترسم. نه فقط از مردن خودم، بلکه بیشتر از این می ترسم که کسانی را که دوست دارم از دست بدهم، مثل پدر، مادر، پدربزرگ یا مادربزرگ.

اولین باری که واقعا درباره ی مرگ فکر کردم، وقتی بود که مادربزرگم بیمار شد و در بیمارستان بستری بود. در آن روزها خیلی غمگین بودم و هر شب از خدا می خواستم او زنده بماند. برایم سخت بود تصور کنم روزی برسد که دیگر صدای مهربانش را نشنوم. خوشبختانه حالش بهتر شد، اما من فهمیدم که چقدر از مرگ و نبودن عزیزانم می ترسم.

ترس از مرگ چیز عجیبی نیست. همه ی انسان ها در طول زندگی با این ترس روبه رو می شوند. چون مرگ پایان زندگی در این دنیاست و ما نمی دانیم بعد از آن چه اتفاقی می افتد. همین ندانستن، باعث ترس می شود. اما وقتی بیشتر درباره ی آن فکر می کنیم، می بینیم که مرگ بخشی از چرخه ی زندگی است. همان طور که تولد داریم، مرگ هم بخشی از سرنوشت ماست.

در دین ما گفته شده که مرگ پایان نیست، بلکه آغاز مرحله ی دیگری از زندگی است. اگر انسان خوبی باشیم، بعد از مرگ هم در آرامش خواهیم بود. این حرف ها باعث می شود کمی آرام تر شوم و کمتر از مرگ بترسم. هر وقت به این فکر می افتم، با خودم می گویم: «پس بهتر است تا زنده ام، آدم خوبی باشم و کارهای خوب انجام بدهم.»

گاهی فکر می کنم اگر همه ی انسان ها همیشه زنده می ماندند، دنیا خیلی شلوغ می شد و هیچ چیز تازه ای به وجود نمی آمد. مرگ باعث می شود دیگران قدر لحظه ها را بیشتر بدانند و با مهربانی بیشتری با هم رفتار کنند. چون می دانند هیچ کس تا ابد در این دنیا نمی ماند.

همچنین بخوانید:

اگر من کارگردان بودم: رویای ساختن دنیایی از امید و آگاهی

انشایی توصیفی درباره رویای کارگردانی و ساخت فیلم هایی سرشار از امید، محبت و انسانیت برای دانش آموزان.

من تصمیم گرفته ام به جای اینکه از مرگ بترسم، بهتر است زندگی را بیشتر دوست داشته باشم. به جای ترس، باید سعی کنیم هر روز را با شادی، تلاش، مهربانی و امید سپری کنیم. وقتی کارهای خوب انجام بدهیم و دل کسی را شاد کنیم، حتی اگر روزی از این دنیا برویم، یادمان در قلب آدم ها زنده می ماند.

ترس از مرگ طبیعی است، اما نباید بگذاریم این ترس ما را ناراحت یا ناامید کند. به جای آن، باید سعی کنیم زندگی مان را پر از خوبی، عشق و یادگاری های زیبا کنیم. اگر با ایمان، مهربانی و شجاعت زندگی کنیم، دیگر از مرگ نخواهیم ترسید؛ چون می دانیم آن چه پس از ما می ماند، خوبی های ماست.