آشنایی با روش های کاشت و پرورش گل داوودی !

پرورش گل داوودی

گل داوودی یکی از مهمترین گل های شاخه بریده رایج می باشد که دارای بیش از 200 رقم است و امروزه رتبه دوم جهانی را پس از گل رز در میان گل های شاخه بریده از لحاظ اقتصادی و کشت و کار دارا می باشد.

داوودی هایی که امروزه مورد استفاه قرار میگیرند معمولا ۹۰-۳۰ سانیتمتر ارتفاع دارند. برگهای گل داوودی با برشهایی عمیق به قطعاتی تقسیم شده است و گلهای این گیاه اکثرا به رنگهای سفید، زرد، ارغوانی و قرمز وجود دارد گلهای دو رنگ نیز اکنون در دسترس هستند.

تگزریا دا سیلوا در سال 2003 نشان دادند که و پرورش گل داوودی به صورت هیدروپونیک و در محیط کشت دانه بندی شده (مثل ماسه و پرلیت) موفقیت آمیز بوده است.

معرفی کوتاه از گل داوودی

گل های داوودی با گلبرگ هایی به رنگ های پر جنب و جوش و درخشان نمادهای پاییز هستند. این گیاهان گلدار در اواخر فصل کاشت، اغلب به صورت کامل فروخته می شوند.

اگر تنها چیزی که می خواهید یک دکوراسیون فصلی فوری باشد گل داوودی برای شما مناسب است اما اگر به یک گیاه چند ساله ی مقاوم نیاز داشته باشید نمی توانید به گل داشتن این گیاه در تمام طول سال امیدوار باشید. این گل ها را در بهار بکارید تا زمان زیادی برای ریشه زدن به آن ها داده شود و تا سال ها شکوفا شوند.

گل داوودی چند ساله را می توان در تمام طول سال پرورش داد. آن ها رنگ های پاییزی فوق العاده می دهند و در پر کردن نقاط خالی باغ که با پژمرده شدن گل های تابستانی ایجاد شده اند، عالی هستند، به ویژه با توجه به اینکه ارتفاع آن ها می تواند به سرعت به ۹۰ سانتی متر برسد.

به دنبال گیاهان داوودی باشید که تعداد زیادی جوانه باز نشده دارند تا در فصل پاییز شکوفا شوند.

انواع گل داوودی

گل داوودی بر اساس رنگ گلبرگ ها و شکل آن ها و همچنین، زمان شکوفه دهی، انواع مختلفی به این ترتیب دارد:

• گل داوودی «Ruby Mound» که شکوفه های آن اوایل فصل پاییز شکوفا می شوند و گلبرگ های بزرگ و قرمز یا مایل به قرمز دارند.
• گل داوودی «Patriot» که شکوفه های آن اواسط تا آخر فصل پاییز شکوفا می شوند و به رنگ سفید خالص به شکل منگوله هستند.
• گل داوودی «Tripoli» دارای شکوفه های بسیاری که در اواخر فصل پاییز شکوفا می شوند و گلبرگ های دیزی مانند به رنگ صورتی روشن با مرکز زرد هستند.

طرز کاشت گل داوودی

گل داوودی به دو طریق در هوای آزاد و در گلخانه کشت می شود که هرکدام از آن ها را بصورت گلدانی و با هوای آزاد می توان پرورش داد. اگر بخواهیم از گل داوودی در پائیز استفاده کنیم ، احتیاج به گلخانه ندارد و کاشت و برداشت آن در زمین و هوای آزاد امکان پذیر بوده و عملیات ازدیاد هم در هوای آزاد صورت می گیرد.

و اگر بخواهیم در زمستان استفاده کنیم ، کاشت و داشت آن احتیاج به گلخانه دارد. بعضی از تهیه کنندگان گل های داودی در سه ماهه اواخر پائیز و زمستان از پوشش نایلونی استفاده می کنند.که البته این موضوع به عوامل طبیعی و شرایط اقلیمی مکان بستگی دارد.

تهیه و ازدیاد گل داوودی ، معمولا به سه طریق نشاء گل داودی را می توان تهیه کرد:

طریقه اول

خود پاجوش را از کنار بوته مادر با ریشه هایی که تولید کرده جدا و در داخل گلدان یا زمین اصلی می کارند. اغلب مشاهده شده که انواع بیماری ها از طریق خاک به گیاهان جدید منتقل می شود.

پس ازدیاد بطریقه پاجوش ریشه دار به صلاح و مصلحت تولید کنندگان نمی باشد.

طریقه دوم

پاجوش های سالم را انتخاب کرده و سر و ته پاجوش را قطع نموده و به اندازه ده یا پانزده سانتی متر از قسمت ساقه مانند قلمه استفاده کرده و در داخل خاک گلدان یا خزانه انتظار گلخانه و یا هوای آزاد به نگهداری و پرورش قلمه های کاشته شده مطابق معمول باغبانی مبادرت می ورزند.

طریقه سوم

پس از قطع ساقه های چیده شده گل آنچه که در خزانه ها یا گلدان ها از بوته گل داودی باقی می ماند،برای استفاده قلمه مناسب است و قلمه ها را باید بالاتر از زمین و به طول بیست سانتی متر قطع نموده مطابق معمول قلمه طوری سر و ته آن را آماده نمود .

که مقطع آن زیر جوانه واقع شده و طولش در حدود 10 سانتی متر و برگ ها نه قطع و نه کوتاه گردد و کاملا سالم و شفاف باشد. قلمه های بدست آمده را می توان در داخل خاک گلدان و یا خزانه ها در هوای آزاد کاشت.

پس از تقریبا سه چهار هفته قلمه ها ریشه دار می شوند و در این موقع هریک از آن ها را باید در گلدان جداگانه و یا باغچه های آماده شده برای پرورش گل نشاء کرد.

پرورش قلمه در خزانه انتظار ، کار ازدیاد گل داوودی قلمه کاری را می توان در فاصله زمانی از اواسط بهمن ماه تا اوایل اردیبهشت انجام داد این موضوع به موقعیت اقلیمی و شرایط آب و هوایی مکان ارتباط دارد.

ولی بهترین تاریخ عمل قلمه زنی از اواسط اسفندماه تا اواسط فروردین ماه است. عمل قلمه کاری اگر زودتر انجام گیرد ، ریشه و ساقه هارشد کرده و گل پرورش یافته درشت می شود. و با العکس اگر عملیات کشت قلمه دیرتر صورت گیرد ، رشد و نمو گیاهی سریع و بوته ها ضعیف تر و گل ها کوچکتر خواهد شد.

حرارت مورد نیاز ، برای سرعت دادن به رشد و نمو ریشه و ساقه قلمه ها درجه حرارتی در حدود 15 تا 18 درجه سانتی گراد ضرورت دارد. برای کاشت در بهمن ماه حرارت مصنوعی اجتناب ناپذیر است ولی در اواخر اسفند تا فروردین نیازی به گرمای گلخانه ای ندارد.

قلمه های کاشته شده نسبت به تابش آفتاب حساسیت ندارند و اگر چنانچه باغبانی بخواهد با حصیر مانعی برای نور آفتاب تند ایجاد نماید ، این نکته را باید توجه نماید که برگ هایی قلمه به هیچ وجه پژمرده نشوند.

توصیه می شود که عمل آبیاری از روی خاک انجام گیرد. در غیر اینصورت با آبیاری طریقه آب پاشی گندیدگی برگ ها یا بیماری های ناخواسته را موجب خواهد شد.

چگونه گل داوودی را از بذر پرورش دهیم ؟

گل های داوودی می توانند از طریق کاشت بذر هم رشد کنند اما بهتر است از بذرهای اصلاح شده استفاده کنید. بذرهای گل داوودی معمولا از گیاهان پیوندی برداشته می شوند ولی ممکن است گل هایی که از این بذرها روییده می شوند شبیه به والدین خود نشوند.

شش تا هشت هفته قبل از آخرین تاریخ یخبندان، بذر را در داخل خانه، طبق دستورالعمل های نوشته شده روی بسته بذر بکارید.

دستورالعمل های مراقبت گل داوودی

برای اینکه گل های داوودی به گیاهانی واقعا سرسختی تبدیل شوند، به زمان نیاز دارند تا در زمین مستقر شوند. در حالت ایده آل، آن ها بهتر است در بهار کاشته شوند و اجازه دهید در تمام این فصل در زمین رشد کنند.

متأسفانه، مادرانی که در پاییز در گلخانه ها به فروش می رسند، در این اماکن خوب رشد یافته اند و در شهریور شکوفه می دهند. این بدان معناست که این گیاهان داوودی انرژی بسیار زیادی را صرف شکوفه دادن می کنند، نه رشد ریشه.

کاشت گل داوودی در باغ در اواخر تابستان یا اوایل پاییز باعث می شود که زمان کافی برای استقرار ریشه نداشته باشند. این مشکل در آب و هوای گرم تر وجود ندارد اما در مناطقی که زمستان هایی با دمای زیر صفر دارند، این گیاهان چند ساله به ریشه های قوی نیاز دارند تا آن ها را در زمین مستقر کنند.

یخ زدن و آب شدن مکرر خاک، این گیاه را از خاک جدا کرده و ریشه های آن را از بین می برد. داوودی های کاشته شده در بهار زمان زیادی برای رشد ریشه خواهند داشت و سیستم ریشه ی آن ها وسیع تر و قوی تر است.

آفات و بیماری های رایج گل داوودی

ممکن است بسیاری از آفات و بیماری ها به گیاه داوودی حمله کنند اما معمولا این اتفاق رخ نمی دهد. همین موضوع هم باعث می شود که گیاهان مادران مقاوم گیاهانی بدون دردسر باشند. با این حال، مراقب شته های معمولی، کنه ی عنکبوتی و کرم برگ خوار باشید.

فهرست طولانی بیماری هایی که می توانند به مادران آسیب برسانند شامل ویروس هایی مانند ویروس هایی است که لکه هایی روی برگ های این گیاه ایجاد می کنند.

قارچ های مختلف مانند لکه های برگی، زنگ زدگی، پژمردگی، سفیدک پودری، کپک خاکستری و بلایت هم ممکن است گل داوودی را آلوده کنند. گیاهان مادران در برابر بیماری باکتریایی هم آسیب پذیر هستند.

اگر متوجه شدید که برگ های داوودی زرد و بعد سیاه می شوند و در نهایت می ریزند، احتمالا این گیاه بیش از حد آبیاری شده است. کرم های برگ خوار هم ممکن است باعث خشک شدن و افتادگی برگ های این گیاه شوند که باید هرس شده و از بین بروند.

وقتی گیاهان داوودی رشد نمی کنند یا ساقه های آن ها خشک شده معمولا به این معنی است که این گیاهان به اندازه ی کافی آبیاری نشده اند و علائم خشک سالی را نشان می دهند. همچنین وجود آفاتی مانند شته ها باید بررسی شود. این آفات رشد گیاه مادران را مختل می کنند اما  به راحتی با دست یا اسپری آب از بین می روند.

کود مورد نیاز گل داوودی

مزرعه گل داوودی نیاز مبرم به کود کامل ازت و فسفر و پتاس دارد. ولی توصیه می شود که از میان آن ها کود ازت دار اوره بیشتر مصرف شود. چون مقدار کود لازم بازهم با ارقام گل داودی ارتباط مستقیم داشته و بعضی از آن ها نسبت به کم یا زیاد شدن کود حساسیت نشان می دهند.

بهتر است باغبان ها با متخصصین مربوطه در این مورد مشاوره نمایند. برای اینکه باغبان ها و علاقمندان گل داودی از مقدار و نوع و زمان مصرف کود شیمیایی نگرانی و واهمه نداشته باشند به آن ها توصیه می شود که در صورت امکان از کودهای قابل حل در آب وتابل استفاده نمایند.

و این کار معمولا در مواقع ضرورت توأم با سمپاشی بدون نیاز به کار مجدد انجام پذیر خواهد بود .