دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان کوتاه: ماجرای شب ترسناک خرس کوچولو برای کودکان
زمان مطالعه: 3 دقیقه
سیندی، خرس کوچولو که همیشه روز را دوست داشت، به طور تصادفی در باغ گل به خواب رفت و با تاریکی شب و صداهای ترسناک آن روبرو شد.

قصه مهیج کودکانه روز و شب

سیندی خرسه روی تختی از گل ها نشست. پروانه ها و زنبورها دور و برش پرواز می کردن و مشغول جمع کردن گردهٔ گل بودن.

سیندی بوی گل ها رو خیلی دوست داشت؛ چون این بو خیلی دلپذیر و عطرآمیز بود. هر روز صبح که خورشید بالا می اومد، سیندی برای صبحانه یک ظرف عسل می خورد و بعد به باغ گل ها می رفت. سیندی آفتاب رو موقعی که هوا صاف و بی ابر بود خیلی دوست داشت. چون می تونست همهٔ گل ها رو ببینه و حتی گلبرگ هاشون رو بشماره. اون دوست نداشت در موقع تاریکی هوا از خونه بیرون باشه. سروصداهای بیرون، اون رو می ترسوند: جغدها هوووو می کشیدن! مارها خش خش کنان از لای گل ها حرکت می کردن، و موجودات ترسناک دیگه هم به این طرف و اون طرف می دویدن. سیندی روز رو خیلی بیشتر دوست داشت.

یک روز سیندی تک وتنها نشسته بود و گلبرگ های بنفش گل ها رو می شمرد. اونقدر شمرد که خوابش برد. وقتی بیدار شد، خورشید غروب کرده و هوا تاریک شده بود. ماه وسط آسمون می درخشید. ستاره ها همه جا چشمک می زدن. سیندی صدای جیرجیر یک جیرجیرک رو شنید.

قصه کوتاه

سیندی که از این صدا ترسیده بود، گفت: «این صدای چیه؟» جیرجیرک بال هاش رو می مالید و مثل این که داشت به سیندی نزدیک تر می شد. سیندی فریاد زد: «من می ترسم!»

– هووو! هووو! هووو!

سیندی فریاد زد: «این صدای چیه؟» و در همین موقع جغدی که یک موش به منقارش گرفته بود پروازکنان از اونجا گذشت.

– هیس س س! هیس س س! هیس س س!

«این صدای چیه؟» ماری خش خش کنان از پیش پای اون لغزید و دور شد.

– میوو! میوو! میوو!

«این صدای چیه؟» گربه ای از اونجا فرار کرد. همه جا مثل آسمون بالای سر، تاریک بود: «من تاریکی رو دوست ندارم! الان برمی گردم توی غار خودم.» سیندی ترسیده بود، اما نمی دونست چطور توی تاریکی به غار برگرده. تابه حال هیچوقت نشده بود که شب بیرون اومده باشه، و راه رو بلد نبود.

همچنین بخوانید:
داستان تصویری کودکانه: داینو و دزد سیب

داستان تصویری کودکانه: داینو و دزد سیب

داینو، دایناسور کوچولو، با مشکل دزدیده شدن سیب خوابش روبرو میشود. پس از جستجوی بیثمر، با کمک لاکپشت خردمند تله میگذارد و دزد را که میمون کوچولوی…

وقتی که دید چارهٔ دیگه ای نداره، مثل یک گلولهٔ توپ خودش رو جمع کرد و سعی کرد که بخوابه. هر بار که صدایی می شنید، از جا می پرید و دور و برش رو نگاه می کرد. بالاخره خوابش برد. وقتی که بیدار شد، هوا روشن بود و خورشید داشت می درخشید. سیندی می تونست گل ها، زنبورها، و پروانه ها رو ببینه: «خدا رو شکر که روز شده. حالا همه چیز رو می تونم ببینم. دیگه هیچوقت بیرون نمی خوابم.» این رو گفت، و بعد از اون هم دیگه هیچوقت بیرون نخوابید.

 

۱ دیدگاه

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید

دریا جون | ۱ سال پیش
سلام منم از تاریکی نمیترسم و اونو خیلی دوست دارم 🙏🌹
0
0


hits