سوره ممتحنه: بررسی نام، محتوا و فضیلت تلاوت

تحقیق درباره سوره ممتحنه

سوره مُمتَحِنه، شصتمین سوره و از سوره های مدنی قرآن که در جزء ۲۸ قرآن جای گرفته است. این سوره را مُمتَحنه نامیده اند؛ زیرا در آیه دهم آن، به پیامبر(ص) دستور داده شده تا زن های مهاجر را امتحان کند تا علت و انگیزه ترک شوهرانشان و مهاجرتشان از مکه به مدینه معلوم شود. سوره ممتحنه درباره دوستی مؤمنان با کُفار سخن می گوید و به شدت از آن نهی می کند. درباره فضیلت تلاوت این سوره از جمله از پیامبر(ص) نقل شده است هر کس این سوره را قرائت کند، فرشتگان بر او درود می فرستند و برای او طلب بخشش می کنند و اگر در همان روزِ قرائت از دنیا برود شهید از دنیا رفته است و مؤمنان در روز قیامت شفیع او خواهند بود.

سوره ممتحنه – متن کامل، ترجمه فارسی و پخش صوتی آنلاین

معرفی سوره ممتحنه

در آیات ابتدایی سوره ممتحنه از دوستی ها و پیمان هایی سخن می گوید که انسان را وابسته می کند. در سیزده آیه این سوره، بیست مرتبه نام الله و پانزده مرتبه صفات خداوند را ذکر می کند که نشان از اهمیت مطالب این سوره دانسته شده است.

علت نامگذاری سوره ممتحنه

این سوره را مُمتَحنه نامیده اند؛ برخی آن را به کسرِ حاء خوانده اند و برخی به فتح حاء. زیرا در آیه دهم آن، به پیامبر(ص) دستور داده شده تا زن های مهاجر را امتحان کند تا علت و انگیزه ترک شوهرانشان و مهاجرتشان از مکه به مدینه معلوم شود و بر اساس آن درباره آنان تصمیم بگیرد. سوره ممتحنه را سوره امتحان و سوره مَوَدَّة نیز گفته اند. گفتنی است مَوَدَّت به معنای محبت و اُلفت است و سه بار در این سوره به کار رفته است.

محل و ترتیب نزول سوره ممتحنه

سوره ممتحنه جزو سوره های مدنی و در ترتیب نزول، نودویکمین سوره ای است که بر پیامبر(ص) نازل شده است. این سوره در چینش کنونی مُصحَف، شصتمین سوره است و در جزء ۲۸ قرآن جای دارد.

همچنین بخوانید:

سوره حشر: از تسبیح آغاز تا تقدیس پایان می یابد

سوره حشر، پنجاه و نهمین سوره قرآن، داستان شکست یهودیان بنی نضیر، احکام اموال غنیمتی و فضیلت های قرائت آن را بیان می کند.

تعداد آیات و دیگر ویژگی های سوره ممتحنه

سوره ممتحنه ۱۳ آیه، ۳۵۲ کلمه و ۱۵۶۰ حرف دارد. این سوره جزو سوره های مُفَصّلات (دارای آیات کوتاه) است و از نظر حجمی در حدود یک چهارم یک حزب قرآن است.

محتوای سوره ممتحنه

سوره ممتحنه درباره دوستی مؤمنان با کُفار سخن می گوید و به شدت از آن نهی می کند، هم در ابتداى سوره متعرض آنست، و هم در آخرش، و در خلال آیاتش متعرض احکامى در باره زنان مهاجر و بیعت زنان شده است.