گزیده اشعار عاشقانه و مذهبی محتشم کاشانی

گزیده زیباترین اشعار محتشم کاشانی

باز ای دل شورانگیز رو سوی کسی داری
چشم از همه پوشیده بر روی کسی داری

ای آتش دل با آن کز دست تو می سوزم
چون از تو کنم شکوه تو خوی کسی داری

هر گل که به باغ آید می بویم و می گویم
در پای تو میرم من تو بوی کسی داری

ای دل ز سجود تو محراب به تنگ آید
ورنه نظر رگویا ابروی کسی داری

بگسل ز من ای عاقل ورنه نفسی دیگر
زنجیر جنون بر پا از موی کسی داری

همچنین بخوانید:

دیوان عشق: نگاهی به اشعار عارفانه جامی

اشعار جامی که دیباچه دیوان عشق و نوباوه بستان عشق نامیده شده، به شکوه سخن و قدرت قلم در بیان رازهای عشق و هستی میپردازد و از یوسف و زلیخا تا لیلی و…

ای محتشم ار دهرت همسایه مجنون کرد
خوش باش که جا در عشق پهلوی کسی داری

این منم کز عصمت دل در دلت جا کرده ام
این منم کز عشق پاک این رتبه پیدا کرده ام

شعر عاشقانه محتشم کاشانی

این منم کز پاکبازی چشم هجران دیده را
قابل نظاره آن روی زیبا کرده ام

این منم کز عین قدرت دیده اغیار را
بی نصیب از توتیای خاک آن پا کرده ام

این منم کز صیقل آئینه صدق و صفا
در رخت آثار مهر خود هویدا کرده ام

این منم کز رازداری گوش حرف اندوز را
مخزن اسرار آن لعل شکرخا کرده ام

این منم کز پرسشت با صحت و عمر ابد
ناز بر خضر و تغافل بر مسیحا کرده ام

این منم کاندر حضور مدعی چون محتشم
هرچه طبعم کرده خواهش بی محابا کرده ام

قسمت آغازین ترکیب بند معروف محتشم کاشانی

باز این چه شورش است؟ که در خلق عالم است
باز این چه نوحه وچه عزا وچه ماتم است؟

باز این چه رستخیز عظیم است؟ کز زمین
بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا؟ کزو
کار جهان وخلق جهان جمله درهم است

گویا، طلوع می کند از مغرب آفتاب
کآشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا، بعید نیست
این رستخیز عام، که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن وملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا، عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین
پرورده کنار رسول خدا، حسین