دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان کوتاه گربه خواب آلود و موش مکار
زمان مطالعه: 3 دقیقه
گیلبرت، گربه ای که قصد داشت موش موذی را شکار کند، در گرمای آفتاب به خواب رفت و فرصت طلایی را به برودی، موش باهوش داد تا از باغچه و پنیرها بهره برداری کند.

قصه کودکانه درست زیر دماغته!

گیلبرت میو کرد: «امشب می خوام اون موش رو بگیرم و برا شام بخورمش. الان چند هفته است که به پنیرها ناخنک می زنه و با این کارش منو توی دردسر می ندازه. فقط صبر کن ببین چطوری می گیرمش و چه بلایی به سرش میارم!» سختی کار اینجا بود که گیلبرت اصلاً این موش ناقلا رو ندیده بود! اون می دونست که یک موشی این وسط هست، اما نتونسته بود اون رو در موقع انجام کار خطا بگیره. «همینجا روی دیوار میشینم و چشم انتظارش می مونم.» گرمای خورشید به تن می چسبید و گیلبرت خودش رو جمع کرده بود و شده بود مثل یک توپ: «کار دیگه ای که ندارم … همینجا دراز می کشم و یک چرتی می زنم.» بعد هم خمیازه ای کشید و خوابش برد.

برودی توی باغ جست وخیز می کرد و از میان گل حناها، رزها، گل های داوودی، و گل میناها به این طرف و اون طرف می دوید. «اون گربه خنگه، گیلبرت هم اوناهاش … نگاش کن … سر کار، خوابش برده. اون هیچوقت نمی تونه منو بگیره … خیلی تنبله.» برودی موشه خندید و به سمت باغچهٔ سبزیجات دوید: «جانمی …! گوجه فرنگی ها رسیده ان و می تونم شکمی از عزا دربیارم.» بعد یک گوجه فرنگی از شاخه کند و روی زمین نشست تا اون رو بخوره. سایهٔ برگ ها هم اون رو از نور خورشید محافظت می کرد: «وای که چقدر خوشمزه اس.»

قصه کوتاه

وقتی گوجه فرنگی رو تموم کرد، به داخل خونه دوید و پنیرها رو پیدا کرد: «فکرش رو بکن: پنیر اینجا منتظر من نشسته، و گیلبرت هم مثل همیشه خوابه.» برودی اونقدر پنیر خورد که شکمش باد کرد. «حالا وقت چرت زدنه.» این رو گفت و آروم به سمت باغ رفت. وقتی گیلبرت رو دید که هنوز روی دیوار خوابیده، خنده اش گرفت. بدون این که بترسه، به ستونی که درست پایین همونجایی بود که گیلبرت خوابیده بود، تکیه داد و دراز کشید. چیزی نگذشت که اون هم خوابش برد.

همچنین بخوانید:
داستان کوتاه گربهٔ گندمی، نگهبان جدید مزرعه برای کودکان

داستان کوتاه گربهٔ گندمی، نگهبان جدید مزرعه برای کودکان

ادوارد مزرعه دار برای مقابله با دو موش مزاحم به نام های مارتی و میمسی، یک گربه زردرنگ به نام گندمی خریداری کرد که توانست در اولین شب، موش ها را از…

ناگهان، صدای فریاد یک نفر بلند شد: «گیلبرت! باز موشه رفته به سروقت پنیرها، و یکی از گوجه فرنگی های مسابقه ای منو هم خورده!» چشم های گیلبرت کاملاً باز شد. «همین الان برو اون موشه رو پیدا کن!»

گیلبرت آه کشید، از روی دیوار پرید پایین و به سمت باغچه ی گل رفت، ولی خوب می دونست که اصلاً نمی تونه موشه رو پیدا کنه. اما اگه فقط زیر بینی اش رو نگاه می کرد ….!

 

۳ دیدگاه

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید

دریا جون | ۱ سال پیش
خوب بود
0
0
محسن | ۱ سال پیش
سلام. تاوقتی که خیلی‌ها قومیت شون رو برتر از بقیه قومیت‌ها می‌دونن ومسئولین همه رو با یک چشم نبینن ایران هیچوقت پیشرفت نخواهد کرد
0
0
🌧 | ۱ سال پیش
امااگه گیرش بیاره یه لقمش میکنه.
نتیجه:موش نباشیم ،مکارو دغلباز نباشیم.آخر عاقبت نداره.
خداکنه کسی ام الکی توتصوراتش برا خودش براساس برداشت خودش از کسی تصویر موش دقل باز نسازه.
تاا با کسی رودر رو صحبت نکردی به چشمانش نگاااه نکردی قضاوتش نکن.به فکر آزارش نباش.اگر میتوانی صبرکن.شاید او امین ترین ودوست داشتنی ترین کسی باشد که تو بشناسی.
0
0


hits