قصه شیرین قدیمی دختر نارنج و ترنج
یکی بود، یکی نبود. غیر از خدا هیچ کس نبود. یک پادشاه بود یک پسر داشت که از تمام دنیا پهلوش عزیزتر بود. وقتی که این پسر به سن هفده هیجده سالگی رسید، پادشاه فرمان داد براش یک قصر عالی بسازند و غلام و کنیز و پیشخدمت براش معین کنند.
یک روز پسر پادشاه توی اتاق بیرونش نشسته بود که صدای درویشی از بیرون در قصر بلند شد. پسر پادشاه به پیشخدمتش گفت برو یک چیزی به این درویش بده. پیشخدمت آمد پول به درویش بدهد درویش گفت نمی خواهم. گفت: «پس نان برات بیاورم.» گفت نان هم نمی خواهم، من آمدم پسر پادشاه را ببینم و با دست خودم پیشکشی که برای او آورده ام بدهم. پیشخدمت به پسر پادشاه گفت و پسر پادشاه اجازه داد.
درویش وارد شد، تعظیمی کرد و گفت: «من از کشور هند می آیم و برای تو فرشی آوردم.» وقتی فرش را وا کرد پسر پادشاه روی فرش عکس دختری را دید که یک دل نه صد دل عاشقش شد. گفت: «ای درویش این دختر کیست؟ کجاست؟ چه جور می توانم او را پیدا کنم؟»
درویش گفت: «این شکل دختر نارنج و ترنج است و در بالای فلان کوه در یک باغی است که خیلی ها اسم و آوازه ی او را شنیدند و به دنبالش رفتند اما به وصالش نرسیدند و جانشان را روی این کار گذاشتند برای اینکه راه و رسم کار دستشان نبود. اما من می توانم به تو کمک کنم و تو را به وصالش برسانم.» پسر پادشاه گفت: «ای درویش اگر چنین کاری بکنی از پول و جواهر هر چه بخواهی به تو می دهم.»
درویش گفت: «من چیزی از تو نمی خواهم. اما چون این دختر نصیب تو است من برای همین آمدم که راه و چاه را نشانت بدهم. دانسته باش آنجایی که این دختر هست دو تا باغ تو در تو است که میوه های درخت های آن ها از طلا است. ته باغ دوم باغچه ایست که یک درخت بزرگ نارنج توش هست که سه تا نارنج دارد و توی هرکدام دختری هست و این عکس خواهر کوچکه آن هاست که از همه شان خوشگل تر است.
تو باید یک توپ سوزن، یک دسته جارو، یک مشک آب و یک سفره نان ورداری و به طرف باغ بروی. همین که به در باغ اول رسیدی یک دیو آنجا نشسته است اول سلام بالا بلندی به دیو می کنی و بعد ازش اذن می گیری که بروی توی باغ تماشا کنی. دیو به تو می گوید سوزن من شکسته اگر سوزن به من بدهی خیاطیم را تمام کنم اجازه می دهم. توپ سوزن را می دهی دستش. از آنجا می روی تا می رسی به باغ دوم. آنجا هم یک دیو دیگر نشسته است.
همین حرف را هم به دیو دومی می زنی او به تو می گوید جاروی من از هم در رفته اگر تو به من جارو بدهی که جارویم را تمام کنم اذن ]اجازه[ می دهم. فوری دسته ی جارو را بهش می دهی. آن وقت می روی توی باغچه و ترنج را می چینی.»
درویش این را گفت و از چشم ناپدید شد. پسر پادشاه رفت پهلوی پدرش و گفت: «ای پدر، می خواهم بروم به باغ ترنج و دختر پادشاه ترنج را بیاورم.» پدرش گفت: «ای پسر جان، این خیال را از کله ات دور کن که خیلی ها رفتند با کلاه برگردند سرشان هم بر باد رفت.» پسر گفت: «این حرف ها به خرج من نمی رود، الاولله که من باید بروم.» پادشاه وقتی دید حرف حساب به خرجش نمی رود گفت: «خودت می دانی برو.»

پسر پادشاه راه افتاد و همان طور که درویش گفته بود رفت و رفت و رفت تا رسید به باغ دوم و باغچه ی ته باغ و درخت ترنج، دست انداخت هر سه ترنج را از درخت چید که یک دفعه ترنج ها ناله کردند که ای پسر پادشاه ما را چرا از درخت جدا کردی.
پسر پادشاه زود از باغ آمد بیرون. یک میدانی که راه رفت ترنج اولی گفت: «نان» تا پسر پادشاه آمد سفره را باز کند و نان بهش بدهد ترنج گفت: «ای پسر پادشاه مرا کشتی.» چند دقیقه که گذشت از توی ترنج دومی هم همان صدا بلند شد و او هم مثل اولی نفله شد.
در این بین درویش سر رسید. دید پسر پادشاه غصه دار است پرسید: «چرا همچنین غصه دار نشسته ای؟» گفت: «برای اینکه دو تا از ترنج ها نان خواستند تا آمدم حاضر کنم مردند و من می ترسم که این یکی هم مثل این ها بشود.» درویش گفت: «آن دو تا ترنج را توی آب رونده بینداز می روند و دو مرتبه سبز می شوند. اما هر وقت این یکی گفت نان، آب بش بزن.» در این بین ترنج سومی نان خواست فوری پسر پادشاه مشتش را پر از آب کرد و زد به ترنج وقتی که آب زد به ترنج دید دختر صدا می زند: «پوست من را بگیر اما نه با چاقو، مبادا به تن و بدن من بخورد.»
پسر پادشاه با دست پوست ترنج را گرفت. دید یک دختر مثل ماه شب چهارده از توش در آمد و موهای سرش مثل گلابتون دور تا دور بدنش را گرفته؛ دختر گفت: «آب» فوری پسر پادشاه سفره نان را جلوش وا کرد. بعد از پسر پادشاه پرسید: «من اینجا چه کار می کنم؟» پسر پادشاه تفصیل را براش گفت. دختر پرسید: «مر از اینجا کجا می خواهی ببری؟» گفت: «اینجا بمان تا من بروم برای تو تاج و لباس بیاورم و با غلام و فراش و دم و دستگاه وارد شهرت کنم.» دختر گفت: «ای پسر پادشاه اگر مرا اینجا تنها بگذاری من را اینجا می کشن.» گفت: «پس برو بالای درخت تا من برگردم.» همان نزدیکی درختی بود که از پاش جوی آبی رد می شد.
پسر پادشاه کمک کرد و دختر رفت بالای درخت. از این طرف پسر پادشاه رفت، از آن طرف یک کنیز سیاه کوزه به دست آمد که کوزه اش را آب کند عکس دختر را توی آب دید خیال کرد عکس خودش است. کوزه را زد به زمین و شکست که: «من به این خوشگلی صد تا کنیز لازم دارم.» آمد به خانه.
خانمش گفت: «کوزه کو؟» گفت: «از دستم افتاد شکست.» خانمش گفت: «عیب ندارد پاشو زود بچه را ببر لب جو دست و رو و پر و پایش را بشور و بیاور.» همین که سر جو رسید باز چشمش به عکس دختره خورد گفت: «عجب احمقی هستم من، یک دفعه عکس خودم را تو آب دیدم که چقدر خوشگلم دو مرتبه باز بچه مردم را آوردم بشورم! اصلاً من دیگه به خانه بر نمی گردم بچه را هم می اندازم تو جوی آب.»
تا آمد بچه را به آب بدهد که دختر طاقت نیاورد گفت: «ای کنیز بچه را به آب نده این عکس من است که تو آب افتاده.» کنیز نگاه کرد بالا دید راست می گوید. فوری بچه را شست و برد خانه و یک کارد مطبخ با خودش ورداشت زود برگشت آمد زیر درخت و گفت: «ای دختر، بگذار من بیام بالا، پهلوی تو سراغ حال ازت بگیرم.» گفت: «چطور می آیی بالا؟»
گفت: «گیست را بده پایین، من بگیرم و بیام بالا.» دختر هم همین کار را کرد. کنیز رفت بالا از دختر پرسید: «شما کی هستی چه کاره ای؟ این بالا آمدی چه کنی؟» دختر از اول تا آخر شرح حال خودش را برای کنیز گفت. کنیزه رفت تو فکر به دختر گفت: «خانم جون، تو خسته ای تا پسر پادشاه برگردد یک نفس خواب راحت کن.» دختر گفت: «خوب» سرش را گذاشت تو دامن کنیز و خوابش برد.
وقتی که دختر به خواب رفت کنیز هم کارد را درآورد و سر دختر را گوش تا گوش برید. یک قطره از خون دختر روی خاک افتاد و یک درخت نی سبز شد کنیز سر و بدن دختر را داد به آب.

قصه کودکانه یکتا و سه دختر دیوانه












آشنایی با انواع شیرین کننده ها؛ ویژگی ها، کاربردها و نکات ایمنی
فانکشنال فیتنس: تحولی بزرگ در تناسب اندام و عملکرد بدن
طرز تهیه ۶ مدل شیرمال خوشمزه برای صبحانه و تغذیه مدرسه
لاله تابستان (جینجر)؛ گل خاص فصل گرما و راهنمای کامل پرورش آن
طرز تهیه ۶ مدل سیب زمینی خوشمزه با طعم های متفاوت و جذاب
کاشت ریحان در خانه؛ از گلدان کوچک تا باغچه ای پربرگ
طرز تهیه پیتزا لقمه ای با خمیر نرم و پنیر کش دار
فهرست شهرهای استان آذربایجان غربی با جمعیت
جوجه کباب با سس بادام زمینی؛ کبابی آبدار با سسی خوش طعم و متفاوت
دیدگاه ها