همه چیز درباره جغدها: از ویژگی ها و گونه ها تا تغذیه و دشمنان طبیعی

تحقیق در مورد زندگی جغدها ، دشمن و غذایشان

جانور جُغد (بوف، بوم) نام پرنده ای شکاری است از راسته بوف سانان، که دارای قدرت بسیار بالایی شنوایی و بینایی است. جغدها در همه قاره ها به استثناء جنوبگان مشاهده شده اند. جغد پرنده ای سودمندی است زیرا خوراکش انواع موش است و در شکاف های تنه درختان و آشیانه های متروک زاغان لانه می گذارد. این پرندگان معمولاً شب رو و پگاه رو هستند یعنی هنگام پگاه و شفق از لانه بیرون آمده و شکار می کنند.

نام های دیگر جغد در زبان فارسی

بوف، بوم، بهمن مرغ، کوف، یوف، گول، چغد، چغو، کُنگُر، کوچ. کوج. پسک. پش. کوکن. کگران. کوال. نهام. نهار. بیقوچ، بیقوش. بایقوش، قوش. سار

غذای جغدها

تغذیه ی جغدها به محل زندگی آن ها بستگی دارد. بعضی از آنها، جانورانی مثل موش و موش صحرایی می خورند. جغدهای بزرگ تر، خرگوش، سنجاب و سمور را هم شکار می کنند. برخی نیز از حشرات و پرندگان کوچک تغذیه می کنند. بعضی از آنها هم با ماهی گیری شکم خود را پر می کنند. این دسته از جغدها توی آب های کم عمق شیرجه می زنند و با چنگال های تیزشان، ماهی ها را به دام می اندازند.

محل زندگی جغد ها

جنگلهای استوایی، مردابها، استپ و تندرا تا مناطق کوهستانی، جنگلی، ساحلی و بیابانی.

دشمن جغدها

غیر از انسان، کلاغها دشمن طبیعی جغدها هستند و یک دلیل که در شهر دیده نمی شوند حضور کلاغها است. کلاغها از جغدها می ترسند و وقتی متوجه حضور آنها در شهر می شوند، به طور دسته جمعی جغد را از شهر بیرون می کنند.

ویژگی جغدها

⬅ صورت پهن، منقاری خمیده

⬅ چشم های درشت

⬅ پاهای بزرگ

⬅ چنگال های تیز و نیرومند

⬅ منقار قلاب شکل نیرومندش

⬅ هوای تاریک را دوست دارد

⬅ شب ها پرواز می کند

⬅ جغد نوکی کوچک و ظریف دارد

⬅ پر و بال او صاف است

⬅ خیلی آرام پرواز می کند و پرواز آنها بی صدا است

⬅ نر و ماده آنها همشکل است ولی ماده ها بزرگ ترند

⬅ نیروی شنوایی جغدها قوی است

انواع گونه های جغد در ایران

- جغد انبار

این گونه بیشترین گستردگی را میان جغدها دارا می باشد و میزان گستردگی آن در میان سایر پرندگان نیز مثال زدنی است. این خانواده یکی از دو خانواده اصلی جغدها را تشکیل می دهد؛ خانواده دیگر، جغدان یا جغدهای اصلی (Strigidae) نامیده می شود.

جغد انبار جغدی است درازپا، با بال های گسترده، رنگ روشن و دم تقریباً مربعی. بسته به زیرگونه، طول آن ۲۵ تا ۴۵ سانتی متر و پهنای بال آن ۷۵ تا ۱۰۰ سانتی متر است. به هنگام پرواز می توان آن ها را از روی حرکات موجی و پاهای پوشیده از پر آویزان، از جغدهای عادی متمایز دانست.

همچنین بخوانید:

پروانه مونارک: شگفتی مهاجرت و رنگ آمیزی سمی

پروانه های مونارک با بال های نارنجی و سیاه، نه تنها به خاطر رنگ آمیزی هشداردهنده سمی خود، بلکه به دلیل مهاجرت سالانه ۲۵۰۰ مایلی میلیاردی از کانادا و…

جغد انبار به غیر از قطب و بیابانها تقریباً در همه جا یافت می شود که از آن جمله می توان به کمربند آلپاید، بخش های اعظم اندونزی و جزایر اقیانوس آرام اشاره کرد. نام های دیگری نیز بر حسب ظاهر، محل سکونت و پرواز ساکت و ترسناک این پرنده بر آن نهاده شده است. نام علمی که توسط جووانی اسکوپولی در سال ۱۷۶۹ انتخاب شد که به معنی جغد سفید است.

– جغد تالابی

– جغد ماهی خوار

– جغد برفی

– مرغ حق جنوبی

– مرغ حق

– شاه بوف

– جغد جنگلی

– جغد کوچک

– جغد طلایی

– جغد کوچک جنوبی خالدار

– جغد شاخدار (گوش دراز)