امضاي منشور سازمان كشورهاي صادر كننده نفت موسوم به اوپك (1960م)

منشور سازمان كشورهاي صادر كننده نفت موسوم به اوپك، در ابتدا در چهاردهم سپتامبر 1960م به امضاي پنج كشور ايران، عربستان، عراق، كويت و ونزوئلا رسيد. اين سازمان به منظور مقابله با كمپاني‏هاي بزرگ نفتي غرب به وجود آمد كه انحصار اكتشاف، استخراج و فروش نفت را در سطح جهان در اختيار داشتند و بهاي نفت را بر اساس منافع خود و به زيان توليد كنندگان اين ماده حياتي تعيين مي‏كردند.

اگرچه اوپك در ابتدا قدرت چنداني نداشت، اما به تدريج و پس از پيوستن الجزاير، ليبي، نيجريه، قطر، امارات متحده عربي، گابُن، اندونزي و اكوادور به اين سازمان، قدرت بيشتري يافت.

لذا در بحران نفتي سال 1973 كه بر اثر جنگ مصر و رژيم صهيونيستي و تحريم نفتي غرب توسط اعراب پديد آمد، قيمت نفتِ اوپك تا سه برابر افزايش يافت.

نقش اوپك در بازار جهانيِ نفت و تعيين بهايِ اين ماده حياتي از دهه هفتاد به بعد، فراز و نشيب‏هاي بسياري داشته است.

در سال‏هاي اخير، علي‏رغم خروج اكوادور و گابن از اوپك و كاهش سهم اين سازمان در توليد جهاني نفت، اوپك همچنان نقش تعيين كننده خود را در برقراري ثبات دربازار جهاني نفت حفظ كرده است.