قصه کوتاه کودکانه راز قصر جادویی
یکی بود، یکی نبود. روزی روزگاری، «جان» که یه گربه ی سفید و پشمالوی خیلی قشنگ بود، از خواب بیدار شد. کش و قوسی به بدنش داد و زیر لب گفت: «میو… ای بابا! چقدر خوابم میاد.»
اما یه جای کار انگار می لنگید. جان به پنجه های نرم و سفیدش نگاه کرد. دمش رو آروم تکون داد. هیچی، هیچی از دیروز توی ذهنش نبود. با خودش فکر کرد: «من کی ام اصلاً؟ اینجا چه کار می کنم؟ وای! چی شده مگه؟» تنها چیزی که یادش بود، اسمش بود: جان.
کمی جلوتر، جان چند تا گربه ی دیگه رو توی کوچه دید. جلو رفت و با صدایی مهربون پرسید: «سلام رفقا! شماها نمی دونید خونه من کجاست؟»

گربه ها که حسابی گرمِ آفتاب گرفتن بودن، سرهاشون رو بالا آوردن و با همون زبون گربه ای جواب دادن: «میووو! بو کن ببین بوی ماهی میاد یا نه؟»
جان که می تونست حرفِ تموم حیوون ها رو بفهمه، دید که این گربه ها چقدر ساده فکر می کنن. فقط دنبال غذا هستن! دلش یه جوری شد. آخه اون دنبال یه چیز مهم تر از غذا بود.
جان راه افتاد. رفت و رفت تا رسید به یه قصر بزرگ و خیلی باابهت. دیوارهای قصر حسابی بلند بودن و توی باغچه هاش پر از گل های رز قرمز و صورتی بود. بوی گل ها و شکل قصر، هرچی که می دید، عجیب غریب براش آشنا بود. صدای شیهه ی اسب ها از اسطبل و تق تق سم ها روی سنگ فرش های جلوی قصر… انگار همه ی اینا یه تیکه از یه خواب خیلی قدیمی بودن.
همین که رفت سمت باغچه ی قصر، یهو یه صدایی شنید: «آهای! مواظب باش پاتو کجا می ذاری!»
جان پایین رو نگاه کرد. یه جوجه تیغی تپل مپل دید که از عصبانیت، تیغ هاش رو پف کرده بود.
جان با یه حسِ عجیبی که به دلش افتاده بود، با شرمندگی گفت: «اوه، ببخشید! چقدر قیافه ات و صدات برای من آشناست… انگار سال هاست تو رو می شناسم.»
جوجه تیغی با یه غصه ی گنده که توی صداش بود، جواب داد: «معلومه که آشناست جان! من برادرتم، آرتور هستم!»
هنوز حرفشون تموم نشده بود که یه چیز خیلی تند و سریع از روی درخت پرید پایین. ویژژژ!
یه سنجاب بازیگوش و پرجنب وجوش با یه دمِ پفکی پرید جلوی اون ها و تندتند گفت: «جان! وای خدای من! خدا رو شکر! منم بنی ام! برادر کوچیکت!»

جان سرش رو خاروند و با گیجی گفت: «بنی؟ آرتور؟ من… شماها رو می شناسم، ولی اصلاً یادم نمیاد چرا قیافه هاتون این شکلی شده!»
دلِ هر سه تا برادر غمگین بود. جان آهی کشید و گفت: «من هیچی یادم نمیاد. نمی دونم باید چه کار کنیم.»
بنیِ سنجاب که دمش رو تندتند تکون می داد، با هیجان گفت: «جان، تو خیلی فراموشکار شدی! یادت رفته؟ تو با جادوگر پیرِ قصر که اتاقش توی برج بلنده و پر از دودهای رنگیه، خیلی دوست بودی. اون حتماً می تونه یه کاری برامون بکنه.»
جان راه افتاد. پاورچین پاورچین از پله های مارپیچ قصر بالا رفت. وقتی رسید به درِ اتاق جادوگری، یواشکی سرک کشید و رفت تو. اتاق پر از شیشه های عجیب و غریب بود. صدای قل قلِ جوشیدن معجون ها می اومد: قُل قُل قُل…

پیرمردی با یه ریش بلند و سفید و لباس های قرمز، داشت یه پاتیل بزرگ رو هم می زد.
جان آروم سلام کرد: «سلام دوست قدیمی.»
جادوگر برگشت و تا جان رو دید، ترسید و چند قدم عقب رفت: «جان؟ تو اینجا چی کار می کنی؟ اگه پادشاه نایجل بفهمه تو اینجایی…» جادوگر کمی مکث کرد و با یه لحنِ پر از نگرانی ادامه داد: «… اون حتماً می تونه هر کسی رو که یه ذره فراموش کرده که کیه، نابود کنه!»
جان محکم گفت: «نترس. من نمی ذارم کسی بفهمه. فقط بگو چی شده؟»
جادوگر یه آهِ عمیق کشید و گفت: «برادر کوچیکت، نایجلِ حسود، منو مجبور کرد که شما رو طلسم کنم تا خودش پادشاه بشه. اون الان پادشاهه و خیلی بی رحم شده، داره به مردم و ما ظلم می کنه. چون تو خیلی باوقار بودی، گربه شدی. آرتور تندخو بود، جوجه تیغی شد. بنی هم که یه جا بند نمی شد، سنجاب شد.»
قصه تصویری سارا و راز خواب آرام: سفری به قلب جنگل برای غلبه بر ترس از تاریکی
جان پرسید: «خب، حالا چطور می تونیم دوباره آدم بشیم؟»
جادوگر که ترسش کمی کمتر شده بود، گفت: «اگه من کمکتون کنم، نایجل می کُشتم…»
جان قاطعانه گفت: «ما نمی ذاریم بفهمه. یه معجون درست کن که طلسم رو باطل کنه.»
جادوگر قبول کرد. سریع چند تا گیاه و پودر رو قاطی کرد. فیسسس! یه دود غلیظ بلند شد و یه معجون صورتی آماده شد.
جادوگر گفت: «این اسمش “معجون حقیقت” هست. اگه نایجل این رو بخوره، تبدیل می شه به چیزی که واقعاً توی ذاتشه و اون وقت طلسم شما هم باطل می شه.»

جان شیشه ی معجون رو گرفت. وقت ناهار بود و وقتِ عملیات! دل توی دل جان نبود. اون مثل یه سایه ی بی صدا، خیلی سریع و برق آسا وارد آشپزخونه شد. آشپزخونه خیلی شلوغ و خطرناک بود. آشپزها با چاقوهای گنده داشتن پیاز خرد می کردن: چاپ چاپ چاپ!
دیگ های بزرگ روی آتیش قل قل می کردن و بخار داغ سوپ مرغ تند می پیچید توی دماغش و چشماش رو می سوزوند. قلبش داشت تندتند می زد: تپ تپ تپ! اگه می افتاد توی دیگ، کار تموم بود. جان با احتیاط پنجه اش رو دراز کرد و نصف معجون رو ریخت توی کاسه ی طلایی مخصوص پادشاه و مثل روح فرار کرد.

پادشاه نایجل که حالا خیلی چاق و مغرور شده بود، پشت میز نشست. جان و برادراش دلشون هُری ریخته بود. نایجل قاشق رو برداشت و بو کرد. اخم کرد و با عصبانیت داد زد: «این بو چیه؟ نگهبان! اول تو بخور!»
نگهبان بیچاره یه قاشق خورد. یهو… پوف! دود بلند شد و نگهبان تبدیل به یه غاز شد و گفت: «قاقا قا!»
پادشاه از ترس جیغ کشید: «جادوگر خائن! بندازیدش سیاهچال!» و دستور داد جادوگر رو زندانی کنن.

جان با نفس نفس برگشت پیش برادرهاش. صورتش حسابی کثیف شده بود.
جان با صدای خسته گفت: «نشد که نشد! نگهبانه خوردش. نایجل هم جادوگر رو زندانی کرد. دیگه فرصتی نداریم… ما باید خودمون دست به کار بشیم. نقشه ی دوم!»
اون شب، جان، آرتور و بنی یه نقشه ی خیلی هیجان انگیز کشیدن. روز بعد، موقع شام، سالن قصر پر از مهمون بود. پادشاه نایجل با ولع داشت یه پای مرغ گنده می خورد.
بنیِ سنجاب از پنجره پرید تو و بدون اینکه کسی متوجه بشه، خودشو رسوند به شلوار گشاد پادشاه و رفت توش!
پادشاه فریاد زد: «آی! وای! یه چیزی داره نیش می زنه!» و شروع کرد به بالا و پایین پریدن، انگار که روی فنر ایستاده باشه. هوپا! هوپا! صدای پریدن پادشاه همه ی مهمون ها رو به خنده انداخت.
همین موقع، آرتورِ جوجه تیغی که زیر میز کمین کرده بود، قل خورد و درست اومد زیر پای پادشاه ایستاد. پادشاه پاش رو گذاشت روی تیغ های آرتور و جیغ کشید: «آی پام! سوختم!»
پادشاه از درد و ترس، تعادلش رو از دست داد و با صورت افتاد زمین. دهنش از تعجب و درد باز مونده بود.
جان منتظر همین لحظه بود. اون روی لوستر بزرگی که بالای سر پادشاه بود، پنهان شده بود. با یه پرش قشنگ، از بالا پرید پایین و بقیه ی معجون رو ریخت صاف توی دهن پادشاه!

پادشاه معجون رو قورت داد. یهو… بوم!
نایجل کوچیک و کوچیک تر شد. پشم های سفید و فرفری درآورد. اون تبدیل شد به یه گوسفند تپل و بی خاصیت.
گوسفند با صدای نازک گفت: «بع بع! بع بع!»

همون لحظه یه نور درخشید. جان، آرتور و بنی دوباره تبدیل به شاهزاده های جوان شدن. خدمتکارها که از دست پادشاه ظالم و مغرور خسته شده بودن، از خوشحالی فریاد کشیدن و همه چیز توی قصر دوباره شاد و زیبا شد.












آموزش نان فوکاچیا ایتالیایی در خانه با چند ماده ساده
رولت شکلاتی طرح گل؛ یک ایده جذاب برای شیرینی پزی خانگی
طرز تهیه باقالی قاتوق گیلانی؛ خورشی خوش عطر با سیر و شوید
۷ کاربرد عجیب خمیردندان در خانه؛ از تمیزکردن کفش تا لکه های ماگ
کلم پلوی شیرازی اصیل؛ عطر سبزی های معطر و کوفته ریزه های خانگی
نحوه ساخت بخاری کارگاهی بدون برق و گاز با استفاده از سطل و سنگریزه
بهترین آسیاب پارس خزر؛ مقایسه ۴ گزینه برای ادویه، قهوه و مصرف خانگی
چرا برگ های گیاه چسبناک می شوند؟ دلایل و راه حل ها
با ۵ نوع پارچه کشی مناسب برای خیاطی آشنا شوید !
دیدگاه ها