داستان تصویری کودکانه شبی که اقیانوس لرزید
در اعماق اقیانوس آبی و بزرگ، یک ماهی بادکنکی زرد و کوچک به نام پوفی زندگی می کرد. پوفی آماده خواب بود. او باله های قشنگش را جمع کرد و روی تخت مرجانی اش دراز کشید.

ناگهان صدای عجیبی در آب پیچید: «هووووم… غوووور… خروووووف!» زمین و زمان تکان خورد. جلبک های سبز لرزیدند و تمام صخره های مرجانی شروع به تکان خوردن کردند. پوفی چشم هایش را گرد کرد.
این صدای بلند از کجا می آمد؟ پوفی خوب نگاه کرد. صدا از طرف جاسپر بود؛ نهنگ سرخ و غول پیکری که همان نزدیکی خوابیده بود. خرناسه های بزرگ او اقیانوس را زیر و رو می کرد.

پوفی چشم های خواب آلودش را مالید و با خودش گفت: «وای، چه صدای بزرگی! حتماً مشکلی پیش آمده. باید بروم و ببینم چه شده است.» او باله های کوچکش را تکان داد و جلو رفت.
پوفی شالاپ و شالاپ به سمت سر بزرگ جاسپر شنا کرد. اما درست همان موقع، جاسپر یک نفس عمیق کشید: «ووووش!» جریان تند آب، پوفی کوچولو را با خود برد.

پوفی از ترس باد کرد و شبیه یک توپ زرد و گرد شد. او در آب معلق زد و «بوینگ!» درست خورد به یک صخره اسفنجی خیلی نرم و بامزه.
پوفی بادش را با صدای «فششششش» بیرون داد و خندید: «آخیش! این راهش نبود.» اما او ماهی شجاع و بااراده ای بود. پس تصمیم گرفت از یک راه دیگر جلو برود.
مقصر اصلی ناشناخته ماند؛ تناسخ تلخ یک انسان سرکوب شده
او این بار به پشت نهنگ غول پیکر شنا کرد. پوفی خواست یواشکی از کنار دم بزرگ و پهن جاسپر رد شود. اما همان لحظه، جاسپر خوابِ خنده داری درباره جلبک های قلقلکی دید.
دم بزرگ نهنگ تکان خورد: «تیک!» موج بزرگی درست شد و آب را چرخاند. پوفی مثل یک فرفره گیج، دور خودش چرخید و باز هم «بوینگ!» روی همان صخره نرم فرود آمد.

پوفی سرش را تکان داد و گفت: «وای خدای من، دوباره که سر جای اولم برگشتم!» او کمی صبر کرد تا آب آرام شود. ناگهان متوجه یک جریان آب ملایم شد.
این جریان آب شبیه یک سرسره بازی هیجان انگیز بود. پوفی خودش را مثل توپ جمع کرد و روی آن پرید. او مثل توپ روی پوست صاف جاسپر سر خورد تا بالا رسید.
بالاخره پوفی به بالای سر نهنگ رسید. او به سمت سوراخ تنفسی بزرگ جاسپر رفت و داخل آن را سرک کشید. صدف صورتی و کوچکی آنجا گیر کرده بود.

هر بار که جاسپر نفس می کشید، آن صدف تکان می خورد و صدا می کرد: «تق و تق و تق!» این صدف کوچک بینی نهنگ بزرگ را قلقلک می داد و نمی گذاشت راحت بخوابد.
پوفی مهربان با صدای آهسته گفت: «نگران نباش دوست بزرگ من، من کمکت می کنم.» او خیلی مراقب بود تا جاسپر بیدار نشود. پوفی از شکم نرمش استفاده کرد.
او صدف را کمی به چپ و بعد به راست هل داد. تکان، تکان، و… «تِق!» صدف آزاد شد. پوفی آن را گرفت و به آرامی روی جلبک ها گذاشت.

«آآآآآه…» جاسپر نفس راحتی کشید. بدن بزرگش آرام شد و خرناسه های بلندش قطع شدند. حالا او شروع کرد به زمزمه کردن یک آهنگ ملایم و قشنگ: «هووووم، هووووم…»
این صدای آرامش بخش، اقیانوس را مثل یک گهواره گرم و دنج تکان می داد. پوفی خمیازه بزرگی کشید. او خیلی خسته بود و نمی توانست تا تخت مرجانی اش شنا کند.

پس پوفی کوچولو درست روی سر دوست غول پیکرش لم داد. او چشم هایش را بست، به آهنگ قشنگ نهنگ گوش داد و به خوابی شیرین فرو رفت.












رولت شکلاتی طرح گل؛ یک ایده جذاب برای شیرینی پزی خانگی
طرز تهیه باقالی قاتوق گیلانی؛ خورشی خوش عطر با سیر و شوید
۷ کاربرد عجیب خمیردندان در خانه؛ از تمیزکردن کفش تا لکه های ماگ
کلم پلوی شیرازی اصیل؛ عطر سبزی های معطر و کوفته ریزه های خانگی
نحوه ساخت بخاری کارگاهی بدون برق و گاز با استفاده از سطل و سنگریزه
بهترین آسیاب پارس خزر؛ مقایسه ۴ گزینه برای ادویه، قهوه و مصرف خانگی
چرا برگ های گیاه چسبناک می شوند؟ دلایل و راه حل ها
با ۵ نوع پارچه کشی مناسب برای خیاطی آشنا شوید !
خواص کشک برای کبد : فوایدی که باید بدانید !
دیدگاه ها