مجموعه اشعار سنگین در مورد فلسفه زندگی

شعر در مورد فلسفه زندگی

فلسفه زندگی
زندگی سرشار از هوس هائی است که هر از چند گاهی نیاز به هرس دارند
کجاست آن باغبان پیر، که دست بر شاخه ای برد که همان زائده زندگی من است
من در گلدان خاطراتم شمعدانی کاشته ام که حتی ، بوئیدنش هم گاهی ، لیاقت می خواهد
پس ، آفرین بر آن معلم نقاشی ، که زیبا بر ما جلوه داد فرق میان هزار بوئیدن و یک بوسیدن
کاش زندگی فقط کاشتن و برداشتن بود و هرگز داشتنی در آن میان نبود
چون ، من از این داشته ها همیشه می ترسیدم ، امروز از آن من بودند و فردا از آن دیگری
آری ، فلسفه زندگی، به دمی گناه و به دمی توبه کردن نیست ، بلوغ را یک عمر توده کردن است
پس تنها و تنها، خرمنی از زندگی زیبا خواهد بود که محتوایش کاه و کلش عشق باشد

شاعر رامید فروزانفر

شعر کوتاه در مورد فلسفه زندگی

قرنی است
مانده ام
در چرایی فلسفه زندگی
و امروز در روز تولدم
همچنان تب آلودم از زیستن
و مبهمم در چرخه ی واژه ی زندگی

شاعر شمسی صفری

شعر نو درباره فلسفه زندگی

از روزی که
کوچه ها از هم کم شدند
دیگر هیچ فلسفه ای
تودرتو و پیچ درپیچ نیست !
اتوبان ها ،
فلسفه زندگی ما شده اند !

 شاعر میرعظیم رفیق نیا

شعر در وصف فلسفه زندگی

عقربهٔ ساعتِ شَمّاطِه دار ؛
گیج شد از گشتن و بیهودگی
فلسفهٔ زندگی و مرگ چیست؟
« کِشمَکِشِ سختی و آسودگی »‌

دیدنِ طالع به خرافاتِ پوچ ؛
رسمِ بدی بود که مرسوم شد
عیب از آن قهوه و فنجان نبود؛
فالِ من از آهِ کسی شوم شد

آمدن و رفتن ما از جهان؛
مثل گذر کردنِ باد است و رود!
مرگ اگر؛ باعثِ آسودگیست؛
میدَهمَش جان به هزاران درود

آه ؛ پس از مدتِ کوتاهِ عمر ؛
ما همه با خاک به یک سان شویم
تا که مجالیست در این زندگی ؛
کاش به واقع همه انسان شویم.

 شاعر مهران اسدپور

شعر فلسفه زندگی برای بیو

زندگی صحنه ی یکتای غم و شادی و فارق شدن است
سخت بیچاره ترین فلسفه زندگی عاشق شدن است
گه گاه دلم دل به دلی داد که دل دل می کرد
سهم من از سخن عشق در این معرکه نادم شدن است

شاعر سید حجت اله طباطبایی

شعر بلند درباره فلسفه زندگی

بیهوده نخور ؛ غُصِهٔ این دارِ فنا را ؛
دریاب ، همین ؛ لحظهٔ کوتاهِ بقا را !

از فلسفهٔ زندگی و مرگ چه دانیم؟
باید بپذیریم، قوانینِ قَضا را !

بی هیچ گناهی همه محکومِ حیاتیم؛
در بند کشیدست جهان تک تکِ ما را !

می نوش که افسانه هستی همه هیچ است !
خوش باش دمی تا نروی راهِ خطا را !

آن کس که تو را ؛ کرده فراموش، رها کن ؛
یک عمر نکن ، خرجِ جفا ، گنجِ وفا را !

اندیشهٔ فردا نکن ای ؛ بی خبر از عمر ؛
شاید که نباشیم جز این ؛ یکشبه ، یارا !

هر کس که مُقَرَّب بُوَد ، این ؛ چرخِ فسونگر ؛
صد جرعه به او بیش دهد جامِ بلا را !

« مهران »؛ چه کسی واقِفِ اسرارِ الهیست ؟؟؟
پایان بده این قِصّه و این خوف و رَجا را !!!

شاعر مهران اسدپور

شعر روز ۱۳ بدر شهریار : سیزده بدر در شعر استاد شهریار

شعر زیبای مادر از کارو

شعر عید نوروز کارو | اشعار زیبای کارو درباره نوروز و حاجی فیروز

شعر جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را از استاد شهریار