مام قارچی چگونه بوی بدن را کنترل می کند؟

بوی بدن چگونه ایجاد می شود؟

پیش از پاسخ به پرسش اصلی، باید بدانیم بوی بدن از کجا می آید. عرق تازه ای که از غدد عرق ترشح می شود، به خودی خود بوی چندان ناخوشایندی ندارد. عامل اصلی بوی بدن، تجزیهٔ ترکیبات موجود در عرق توسط میکروارگانیسم های ساکن پوست است.

غدد آپوکرین که بیشتر در نواحی زیر بغل، کشالهٔ ران و پوست سر فعال اند، ترشحاتی حاوی پروتئین و لیپید تولید می کنند. باکتری ها این ترکیبات را به اسیدهای چرب و ترکیبات بودار تبدیل می کنند و همینجاست که بوی ناخوشایند شکل می گیرد.

بنابراین کنترل بوی بدن تنها با «پوشاندن بو» ممکن نیست؛ بلکه باید زنجیرهٔ تولید بو - یعنی رطوبت، باکتری و قارچ - را هدف گرفت.

نقش قارچ ها در بوی بدن؛ عاملی که اغلب نادیده گرفته می شود

بیشتر افراد باکتری ها را عامل اصلی بوی بدن می دانند، اما قارچ ها نیز نقش مهمی ایفا می کنند. قارچ های پوستی، به ویژه گونه های مالاسزیا و کاندیدا، در نواحی گرم و مرطوب بدن مانند چین های پوستی، زیر بغل و کشالهٔ ران به سرعت رشد می کنند.

رشد بیش ازحد این قارچ ها نه تنها باعث خارش، قرمزی و پوسته ریزی می شود، بلکه با تغییر فلور طبیعی پوست، زمینه را برای تکثیر باکتری های تولیدکنندهٔ بو نیز فراهم می کند. به همین دلیل، فرآورده ای که هم زمان علیه قارچ و باکتری عمل کند، می تواند مؤثرتر از یک دئودورانت معمولی باشد.

مام قارچی چیست و چه ترکیباتی دارد؟

مام قارچی به گروهی از فرآورده های موضعی گفته می شود که با هدف کنترل هم زمان قارچ های پوستی، تعریق و بوی بدن فرموله می شوند. بسته به برند و فرمولاسیون، این فرآورده ها معمولاً ترکیبی از مواد زیر را در خود دارند:

• عوامل ضدقارچ مانند کلوتریمازول یا میکونازول که رشد قارچ را مهار می کنند.
• اکسید روی که خاصیت خشک کننده، ضدالتهاب و ضدمیکروبی ملایم دارد.
• مواد جاذب رطوبت مانند تالک تصفیه شده یا نشاسته که رطوبت سطح پوست را کاهش می دهند.
• عوامل ضدباکتری ملایم که جمعیت باکتری های تولیدکنندهٔ بو را کنترل می کنند.
• روغن های ضروری یا ترکیبات خنک کننده مانند منتول که احساس طراوت ایجاد می کنند.

نکتهٔ مهم این است که ترکیب دقیق هر محصول را باید روی بستهٔ آن بررسی کرد؛ زیرا فرمولاسیون های مختلف می توانند کارایی متفاوتی داشته باشند.

مام قارچی چگونه بوی بدن را کنترل می کند؟

حالا به پرسش اصلی می رسیم. اثر مام قارچی بر بوی بدن را می توان در چند مکانیسم مکمل خلاصه کرد.

۱. مهار رشد قارچ های پوستی

نخستین و مهم ترین سازوکار، مهار تکثیر قارچ هاست. ترکیبات ضدقارچ با تخریب غشای سلولی قارچ یا اختلال در سنتز ارگوسترول، رشد آن ها را متوقف می کنند. با کاهش بار قارچی پوست، یکی از منابع اصلی تغییر فلور پوستی و تولید ترکیبات بودار حذف می شود.

۲. کاهش باکتری های تولیدکنندهٔ بو

با بازگشت تعادل میکروبی پوست، جمعیت باکتری هایی که عرق را به ترکیبات بودار تجزیه می کنند کاهش می یابد. این اثر غیرمستقیم اما بسیار تعیین کننده است؛ زیرا بوی بدن اساساً محصول فعالیت باکتریایی است.

۳. جذب رطوبت و خشک نگه داشتن پوست

محیط مرطوب، بستر ایده آل رشد قارچ و باکتری است. مواد جاذب موجود در مام قارچی، رطوبت سطح پوست را جذب می کنند و محیطی خشک تر ایجاد می کنند. نتیجهٔ این تغییر ساده اما حیاتی، کاهش چشمگیر سرعت تکثیر میکروارگانیسم هاست.

۴. کمک به تنظیم ترشح عرق

برخی فرمولاسیون ها حاوی ترکیباتی هستند که با انسداد موقت مجاری غدد عرق یا کاهش فعالیت آن ها، حجم عرق تولیدی را کم می کنند. عرق کمتر یعنی رطوبت کمتر و در نتیجه بوی کمتر.

۵. خنثی سازی و کاهش محسوس بو

در نهایت، بخشی از اثر مام قارچی به خاصیت خنثی کنندگی و پوشانندگی آن مربوط می شود. ترکیبات خنک کننده و معطر، شدت بوی درک شده را کاهش می دهند. البته باید توجه داشت این اثر، مقطعی است و جای درمان علت اصلی را نمی گیرد.

روش صحیح مصرف مام قارچی

برای بهره مندی از حداکثر اثر، رعایت چند نکته ضروری است:

پوست باید پیش از مصرف کاملاً تمیز و خشک باشد. مقدار کمی از فرآورده را روی ناحیهٔ مورد نظر بمالید و اجازه دهید جذب شود. استفاده از محصول روی پوست زخمی، تحریک شده یا تازه اصلاح شده توصیه نمی شود.

همچنین بهتر است پیش از شروع مصرف، آزمایش حساسیت روی بخش کوچکی از پوست انجام دهید. در صورت بروز سوزش شدید، قرمزی یا خارش، مصرف را متوقف کنید.

موارد مصرف مولتی ویتامین پرینامکس نیو مام

تفاوت اصلی انواع مام و دئودورانت در چیست

آیا دئودورانت یا مام زیر بغل سرطان زا است؟