دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
قصه کودکانه کوتاه توله ترسیده و خرس پرصدا
زمان مطالعه: 3 دقیقه
مامان پوسوم و آلبرت با یک خرس پرصدا مواجه می شوند که آرامش جنگل را برهم زده است.

داستان کوتاه توله ترسیده برای کودکان

مامان پوسوم، بچه اش آلبرت رو تکون می داد تا بخوابه. اون با دمش از شاخهٔ درخت آویزون شده بود و آروم به عقب و جلو تاب می خورد. جنگل، ساکت و آروم بود، درست همونطور که آلبرت دوست داشت. پروانه ها دور و بر گل ها پرواز می کردن، اما صدایی از اون ها برنمی خاست. آلبرت چشم های بزرگ قهوه ای رنگش رو بست و در حالی که مادرش آروم لالایی می خوند، به خواب رفت.

«غرررر! غرررر! غرررر!»

قصه کودانه

آلبرت چشم هاش رو باز کرد و هق و هق، شروع کرد به گریه. مادر هم از این صدا خوشش نیومده بود. آلبرت با شکایت گفت: «من می ترسم مامان!»

«غرررر! غرررر! غرررر!» خرس درشت هیکلی از لای درخت ها به سمت مامان پوسوم و آلبرت دوید.

آلبرت به مادرش چسبید: «مامان … اون خرسه می خواد ما رو بخوره؟ خیلی بلند غرش می کنه.»

مادر زیرلب گفت: «نگران نباش عزیزم. این خرسه باهات کاری نداره.»

«غرررر! غرررر! غرررر!» خرس درشت هیکل زیر درخت ایستاده بود.

مادر رو به خرس گفت: «آقا خرسه! چرا اینقدر صداتو بلند می کنی؟ آلبرت تازه خوابش برده بود و من هم داشتم از آرامش جنگل لذت می بردم که با این غرش های بلند، سررسیدی! هم آلبرت رو ترسوندی و هم این که همهٔ پروانه ها رو فراری دادی.»

خرس دور و برش رو نگاه کرد. هیچ پروانه ای اون اطراف نبود. آلبرت با چشمانی که قطره های درشت اشک در اون موج می زد به خرس نگاه می کرد. مامان پوسوم هم اخم کرده بود. خرس گفت: «ببخشید. نمی خواستم تو رو بترسونم یا آلبرت رو بیدار کنم. اصلاً حواسم نبود که صدای غرشم بلنده. از این به بعد سعی می کنم آروم باشم. تو هم دیگه بخواب آلبرت.»

قصه کوتاه

آلبرت محکم تر به مادرش چسبید. مادر گفت: «خیلی خوبه که دیگه آروم غرش می کنی. خیلی ممنون.»

خرس درشت هیکل راهش رو کشید و رفت توی جنگل. «غرر! غرر! غرر!»

همچنین بخوانید:
پسرک چوپان و گرگ: درس هایی از دروغ گویی

پسرک چوپان و گرگ: درس هایی از دروغ گویی

داستان پسرک چوپانی که با فریادهای دروغین «گرگ! گرگ!» روستاییان را فریب داد و عواقب آن را تجربه کرد.

مادر لبخند زد: «می بینی آلبرت، خرسه دیگه آروم غرش می کنه. حالا دیگه بخواب.» بعد هم دوباره شروع کرد به تاب خوردن و لالایی خوندن. چیزی نگذشت که آلبرت به خواب رفت و پروانه ها هم دوباره به سراغ گل ها رفتن. و باز هم جنگل در آرامش زیبایی فرو رفت.

 

۱ دیدگاه

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید

مبینا | ۱ سال پیش
عاللللی عاللللی
0
0


hits