کدام کشور سه زبان رسمی دارد؟ علت آن چیست ؟

کشورهای با سه زبان رسمی کدامند ؟ 

شاید برایتان جالب باشد که بدانید در کشورهایی بیش از یک زبان رسمی وجود دارد و اغلب مردم آن کشورها حداقل به ۲ زبان تسلط کافی دارند. با بیش از 6500 زبان در سراسر جهان، وجود بیش از یک زبان رسمی در کشورها غیرمعمول نیست. این امر می تواند برای کشور و دولت بسیار مفید واقع شود.

کشورهایی که ۳ زبان رسمی دارند

• بلژیک: آلمانی، فرانسوی و فلاندرز
• بوسنی و هرزگوین: صربی، کرواتی و بوسنیایی
• وانواتو: انگلیسی، فرانسوی و بسلاما
• سیشل: انگلیسی، فرانسوی و سسلو کرول
• پاپوآ گینه نو: انگلیسی، هیری موتو و توکس پیزین
• روآندا: انگلیسی، فرانسوی و کین یارواندا

چرا بعضی از کشورها چند زبان رسمی دارند؟

یکی از اصلی ترین دلایل چند زبانی این کشورها در این است که آن ها در جریان فراز و نشیب های سیاسی و تاریخی متوجه شده اند که زبان مشترک، عامل اتحاد ملی آن ها نیست؛ در واقع نقشه زبانی این کشورها، سرزمینی متشکل از چند جامعه زبانی متفاوت در چند منطقه جغرافیایی جداگانه است که با تمام تاکیدی که بر هویت ملی خود دارند، اما زبان مشترک را عامل اتحاد خود نمی دانند.

از دیگر دلایل چند زبانی این کشورها می توان به موج بزرگ مهاجرت های اقتصادی و جنگی و شکل بندی های جدید مرزی به واسطه توافقات دولتی اشاره نمود و به این دلایل، این کشورها برای کاستن حداکثری از تنش های قومی، اقدام به اجرای طرح همزیستی مسالمت آمیز زبانی کرده اند.

آیا داشتن چند رسمی برای دولت خوب است؟

اکنون می دانیم که چرا کشورها بیش از یک زبان رسمی دارند، اما این همیشه خبر خوبی نیست. در کشورهای چند زبانه، زمانی که دولت یا نهاد هایی که نیاز به برقراری ارتباط با شهروندان خود دارند، چالش های زیادی وجود دارد. در بسیاری از کشورها، پرکاربردترین زبان توسط همه جمعیت آن صحبت نمی شود. حتی اگر زبان رسمی باشد، در برخی از کشورها همه مردم به یادگیری زبان دسترسی ندارند و همچنین جمعیت پناهنده و مهاجر وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. همچنین افرادی که به زبان غالب صحبت نمی کنند یا نمی نویسند، مجبور می شوند به دنبال خدمات ترجمه باشند و دسترسی آنها به برخی رویه ها را کمی سخت تر می کند.

موارد جالب

• کشوری که ۵ زبان رسمی دارد: پالائو: انگلیسی، پالائی، توبیان، ژاپنی و سونسورولیزآفریقای جنوبی:
• کشوری که ۱۱ زبان رسمی دارد: انگلیسی، آفریکانس، اندبله، سوتو، سوتو شمالی، سوآزی، تسونگا، تسوانا، وندا، زولو و خوس
• کشوری که ۱۶ زبان رسمی دارد: هند: انگلیسی، هندو، بنگالی، کشمیری، گجراتی، مالایالام، اوریا، مراتی، پنجابی، تامیل، تلوگو، اردو، کانادها، سانسکریت، سندی و آسام
• کشوری که ۳۷ زبان رسمی دارد: بولیوی: کاستیلیان اسپانیایی، ایمارا، باور، آراونا، بیسیو، کانیخانا، کایوببا، کاویننو، چاکوبو، چیمان، اسههجو، گاراناری، گواراوسو، گوارایو، ایتوناما، لکو، ماچجهجوی کلاواویا، ماچینی، ماروپا، وین هایک، یامیناوا، یوکس، یوراکاره، زاموکو و…