دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان جذاب ماجرای شکلات خوری فلیکر و درسی که گرفت
زمان مطالعه: 3 دقیقه
فلیکر، کرم شبتاب کنجکاو، در پارک با جعبه ای پر از شکلات های نیم خورده مواجه می شود و با زیاده روی در خوردن، دچار مشکل می گردد. این تجربه به او می آموزد که مراقب خوراکش باشد.

قصه کوتاه کودکانه بسته شکلات

فلیکر- کرم شبتاب- وزوزکنان توی پارک می گشت و از آسمون که با نور ماه روشن شده بود لذت می برد. بوته های پرگل و درختان سربه زیر انداخته، هوا رو معطر کرده بودن. از روی چند تا نیمکت، که در کنارهٔ جادهٔ باریکی قرار گرفته بودن، پروازکنان گذشت. سطل های زباله که کنار اون ها گذاشته شده بود از کاغذ ساندویچ، چوب آبنبات، پاکت خالی ذرت و  لیوان های خیس خوردهٔ بستنی لبریز بود.

در حالی که فلیکر زباله ها رو می گشت تا چیز خوشمزه ای برای خوردن پیدا کنه، باسن سبزرنگش هر چند ثانیه یکبار چشمک می زد. یک جعبهٔ درباز، توجهش رو جلب کرد. توی جعبه که شکل قلب داشت، پر بود از کاغذهای مچاله شده و چند شکلات نیم خوردهٔ تیره رنگ. بعضی از اون ها هنوز چیزهایی برای خوردن داشت.

فلیکر از روی کنجکاوی یکی رو گاز زد: «گیلاسه!» دست هاش رو لیسید و کاملاً پاک کرد و به سراغ یکی دیگه رفت: «شیریه!» از این یکی اونقدر لذت برد که یک گاز دیگه هم زد: «شیرهٔ افرا! … توت فرنگی! … وانیل! … قهوه!»

فلیکر اونقدر شکلات خورد که شکمش بالا اومد و دیگه نمی تونست پرواز کنه: «ای داد … ای بیداد … ای ناله … ای هوار … وای که حالم خیلی بده.»

قصه کوتاه

حتی اونقدر انرژی نداشت که بتونه از باسن سبزرنگش نور بتابونه. در حالی که دلش رو گرفته بود، خودش رو کشون کشون رسوند به یک درخت و به اون تکیه داد. تمام شب همونجا موند و ماه و ستاره های توی آسمون رو تماشا کرد. وقتی که اولین نشونهٔ طلوع آفتاب پیدا شد، فلیکر فهمید که باید جایی برای خوابیدن پیدا کنه. به زیر یکی از ریشه های درخت خزید و همون موقعی که خورشید از افق سر زد، به خواب رفت.

اون شب، وقتی خورشید غروب کرد، فلیکر از خواب بیدار شد. حالش خیلی بهتر شده بود. دلش دیگه درد نمی کرد و باسنش از همیشه نورانی تر شده بود. با انرژی فراوان، به هوا پرید و میون درخت ها چرخید.

همچنین بخوانید:
قصه کودکانه جادوی مهره های رنگارنگ مادربزرگ

قصه کودکانه جادوی مهره های رنگارنگ مادربزرگ

پسربچه ای که با هیچ اسباب بازی آرام نمی گرفت، سرانجام با گردنبندی ساده از مهره های رنگی که مادربزرگش آورده بود، لبخند زد و گریه هایش پایان یافت.

سطل های زباله رو دید که باز هم پر از زباله بودن. با نیشخندی که گوشهٔ لبش بود به سمت یکی از اون ها پرید: «باز هم شکلات می خوای؟ اصلاً!» به جای خوردن تکه های تیره رنگ خوراکی که مزه های جورواجور داشتن، ترجیح داد که به یک بسته ذرت کره ای نیم خورده، دندون بزنه. اما این بار مراقب بود که مبادا زیادی بخوره!

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits