داستان کودکانه کره اسب و راز بزرگ مزرعه
داستانی درباره یک کره اسب بازیگوش که ارزش منحصر به فرد خود و استعداد ویژه اش را در مقایسه با دیگران کشف می کند.
در قلب یک دشت سرسبز، مزرعه ای شاد و قشنگ به اسم «مزرعه ی دلگشا» قرار داشت.
در این مزرعه، سه دوست خیلی خوب با هم زندگی می کردند: آریا، یک کره اسب کوچولوی بازیگوش با یالی به رنگ عسل؛ لِنا، گاو مهربان با چشم های درشت و آرام و مایا، مرغی باهوش که همیشه همه چیز را با دقت می دید.
هر روز صبح، همین که خورشید خانم مثل یک پرتقال بزرگ و نارنجی از پشت تپه ها بالا می آمد، آریا روزش را با دویدن شروع می کرد.

او مثل باد در چمنزار می دوید، می پرید و شیهه های شاد می کشید. صدای یورتمه رفتنش مثل یک موسیقی شاد در مزرعه می پیچید و بقیه ی حیوانات را به خنده می انداخت.
اما دوستانش، لنا و مایا، همیشه مشغول کارهای مهم تری بودند.
قصه تصویری کودکانه: جیمی و عشق به زمستان با سوپ مادربزرگ
یک روز صبح، لنا که داشت علف های شیرین و شبنم زده را می خورد، با صدای آرام و عمیقش که شبیه زنگوله ی بزرگی بود، گفت: «آریا جان! باز هم که داری می دوی و می پری! آخر این همه بالا و پایین پریدن چه فایده ای دارد؟»
لنا با غرور سینه اش را جلو داد و ادامه داد: «ببین، من یک کار خیلی مهم می کنم! من شیر سفید و خوشمزه ای می سازم. شیر من پر از کلسیم است و استخوان های بچه ها را مثل سنگ محکم می کند. من به آن ها سلامتی هدیه می دهم!»

مایا هم که کنار لانه اش نشسته بود و تخم مرغ سفید و گِردش را با نوکش جابه جا می کرد، گفت: «و من چطور؟ تخم مرغ های من غذای مغز هستند! پر از پروتئین اند و بچه ها را باهوش و قوی می کنند. ما محصولی برای هدیه دادن داریم! اما تو چی، آریا؟ تو به جز دویدن و گرد و خاک کردن چه کاری بلدی؟»

کلمات دوستانش مثل سنگ های کوچکی به قلب آریا خورد. او همان جا ایستاد. پاهای تیزپایش دیگر دل و دماغ دویدن نداشتند. گوش هایش افتاد و با خودش فکر کرد: «شاید حق با آن ها باشد. من فقط یک کره اسب بازیگوشم که هیچ کار مفیدی انجام نمی دهم.»
آریا با غصه سرش را پایین انداخت و آرام کنار حصار چوبی مزرعه ایستاد.

همان روز عصر، آسمان آبی ناگهان اخم کرد. ابرهای تیره و خاکستری مثل پشم های یک گرگ بزرگ در آسمان جمع شدند و باد ترسناکی شروع به وزیدن کرد.
صدای رعد و برق مثل غرش یک غول گرسنه، تمام مزرعه را می لرزاند. کشاورز آن روز فراموش کرده بود درِ انبار بزرگ یونجه ها را خوب ببندد. ناگهان، باد با یک صدای «قژژژژ» بلند، در سنگین انبار را باز کرد!

یونجه های خشک و خوشبو که غذای زمستانی همه ی حیوانات بودند، در خطر بودند! اگر باران آن ها را خیس می کرد، دیگر قابل خوردن نبودند.
لنا با نگرانی صدای بلندی سر داد و گفت: «وای نه! غذای زمستانمان! همه چیز خراب می شود! من خیلی سنگینم و تا به آنجا برسم دیر می شود!»

مایا هم با ترس بال بال زد و گفت: «من هم خیلی کوچکم! این باد شدید مرا با خودش می برد! وای، حالا چه کار کنیم؟»

در آن لحظه ی پر از ترس، آریا دیگر به غم و غصه اش فکر نمی کرد. او به یونجه ها نگاه کرد و با خودش گفت: «شاید من شیر و تخم مرغ نداشته باشم، اما پاهای قوی و یک قلب شجاع دارم!»

آریا با تمام وجودش شروع به دویدن کرد. همان دویدن هایی که دوستانش مسخره می کردند، حالا قرار بود همه را نجات دهد!
او مثل یک تیر که از کمان رها شده باشد، در سراسر مزرعه تاخت. باد در یال هایش می پیچید، اما آریا سریع تر از باد بود.

او با سرعتی باورنکردنی به انبار رسید و با تمام قدرت، شانه های کوچکش را به در سنگین فشار داد و آن را بست. بعد، طناب کلفتی را که همیشه با آن بازی می کرد، محکم با دندان هایش گرفت و چند دور، دور دستگیره ی در و تیرک چوبی کنارش پیچید.

در محکمِ محکم بسته شد. یونجه ها نجات پیدا کردند!
صبح روز بعد، خورشید دوباره با لبخند درخشید و مزرعه آرام و زیبا بود. لنا و مایا با کمی خجالت به سمت آریا رفتند.
لنا با احترام سرش را خم کرد و گفت: «آریا، تو قهرمان ما هستی. تو همه ی ما را نجات دادی. درسته که شیر من بچه ها را قوی می کند، اما هیچ قدرتی نمی توانست به سرعت تو در آن طوفان به انبار برسد.»
مایا هم با صدای آرامی گفت: «دوست عزیز ما، تو به ما یاد دادی که هر کسی یک هدیه ی ویژه دارد. ارزش تو به محصولی که می دهی نیست، بلکه به کاری است که فقط خودت می توانی انجام دهی. تو به ما امنیت و آرامش هدیه دادی.»

قلب آریا از شادی پُر شد. او دیگر به دوستانش حسودی نمی کرد. او فهمیده بود که دویدن و انرژی بی پایانش، یک هدیه ی بسیار ارزشمند است. هدیه ی او، “سرعت” و “نجات دادن” بود.
از آن روز به بعد، هر وقت آریا با خوشحالی در مزرعه می دوید، لنا و مایا با افتخار نگاهش می کردند و با لبخند زیر لب می گفتند: «بدو، قهرمان تیزپای ما! سریع تر بدو!»

درس اخلاقی داستان کره اسب و راز بزرگ مزرعه
نکته آموزنده: هر کس یک استعداد یا توانایی منحصر به فرد دارد که در زمان مناسب، ارزشمندترین هدیه خواهد بود.












هفت دلیل علمی برای زوزه کشیدن سگ هنگام شنیدن موسیقی
آموزش نان فوکاچیا ایتالیایی در خانه با چند ماده ساده
رولت شکلاتی طرح گل؛ یک ایده جذاب برای شیرینی پزی خانگی
طرز تهیه باقالی قاتوق گیلانی؛ خورشی خوش عطر با سیر و شوید
۷ کاربرد عجیب خمیردندان در خانه؛ از تمیزکردن کفش تا لکه های ماگ
کلم پلوی شیرازی اصیل؛ عطر سبزی های معطر و کوفته ریزه های خانگی
نحوه ساخت بخاری کارگاهی بدون برق و گاز با استفاده از سطل و سنگریزه
بهترین آسیاب پارس خزر؛ مقایسه ۴ گزینه برای ادویه، قهوه و مصرف خانگی
چرا برگ های گیاه چسبناک می شوند؟ دلایل و راه حل ها
۱ دیدگاه