علت حذف «بسم الله الرحمن الرحیم» از ابتدای برخی دعاها

علت حذف بسم الله از ابتدای دعاها چیست؟

وقتی قرآن نازل می شد، بسم الله به عنوان علامت آغاز یک سوره جدید شناخته می شد. مردم به محض شنیدن این عبارت، منتظر نزول یک سوره قرآن بودند. اما در مورد سوره توبه که بدون بسم الله نازل شد، این موضوع به دلیل ویژگی های خاص سوره و محتوای آن بوده است؛ زیرا این سوره به مسائلی چون غضب الهی و صفات جلالی خداوند می پردازد و ذکر بسم الله در آن با محتوای سوره تناسب نداشت.

اگر شما هم هنگام خواندن دعاهای مختلف به طور معمول «بسم الله الرحمن الرحیم» را می گویید، شاید این سوال برایتان پیش آمده باشد که چرا در ابتدای برخی از دعاها این عبارت وجود ندارد؟ در حالی که این عبارت مقدس در ابتدای همه سوره های قرآن آمده و در روایات اسلامی توصیه شده است که هر کار و اقدام را با نام خدا شروع کنیم.

بنابر روایت از شیعه نیوز، وقتی قرآن نازل می شد، بسم الله به عنوان علامت آغاز یک سوره جدید شناخته می شد. مردم به محض شنیدن این عبارت، منتظر نزول یک سوره قرآن بودند. اما در مورد سوره توبه که بدون بسم الله نازل شد، این موضوع به دلیل ویژگی های خاص سوره و محتوای آن بوده است؛ زیرا این سوره به مسائلی چون غضب الهی و صفات جلالی خداوند می پردازد و ذکر بسم الله در آن با محتوای سوره تناسب نداشت.

از طرف دیگر، ائمه معصومین (علیهم السلام) و پیشوایان دینی برای جلوگیری از اشتباه مردم، بسم الله را در ابتدای دعاها نیاوردند تا مردم دعاها را با سوره های قرآن اشتباه نگیرند. در واقع، آنها خود هنگام مناجات با خداوند، دعاهای خود را با نام الهی آغاز می کردند.

نتیجه گیری

در حالی که در برخی دعاها بسم الله ذکر نمی شود، این به معنای عدم اهمیت گفتن این عبارت نیست. بلکه به دلیل جلوگیری از اشتباه گرفتن دعاها با سوره های قرآن و حفظ وجه تمایز آن ها، بسم الله از ابتدای برخی ادعیه حذف شده است. اما همچنان خواندن بسم الله هنگام دعا به عنوان یک عمل مستحب و موجب برکت باقی می ماند.