گفتگو با بازیگران مطرح این فصل تلویزیون (بخش اول )

در پخش سریال‌های پربیننده تلویزیونی در سال‌جاری، یک نکته پررنگ‌تر بود و آن حضور تعداد زیادی از بازیگران جوان به عنوان چهره‌های محوری سریال‌های مختلف بود.

 از این حیث، امسال و بویژه در ماه‌های اخیر، سریال‌هایی چون پژمان (سروش صحت)، خرده ستمگران (مسعود شاه‌محمدی)، یادآوری (حجت قاسم‌زاده اصل) و آوای باران (حسین سهیلی‌زاده) از این نظر در معرفی نسل نوی بازیگران تلویزیونی شاخص بودند.

گفتگو با بازیگران مطرح این فصل تلویزیون

تلویزیون در سه دهه اخیر بارها کارخانه معرفی بازیگران جدید بوده است:

بازیگرانی که یا مثل ستاره‌ای سوسو می‌زنند و بعد خاموش می‌شوند و گاه بنا به ملاحظاتی، تداومی جالب‌توجه پیدا می‌کنند و در کار خود، چهره می‌شوند. گپی کوتاه با یکی از این بازیگران نوظهور را پیش‌رو داریم.

روزبه حصاری‌: تلاش می‌کنم درست قدم بردارم

روزبه حصاری اولین تجربه بازیگریش را در سریال «یادآوری» پشت سر گذاشت و به اعتقاد بسیاری، از این تجربه هم توانست نمره قبولی بگیرد، چرا که او در اولین کار تصویریش باید نقش علی علایی کاراکتر اعدامی را بازی می‌کرد که بعد از اعدامش زنده شد و زندگیش دستخوش تغییرات زیادی شد.

او مجبور شد به خاطر این نقش یک سال با کابوس مرگ زندگی کند و حتی در سردخانه بخوابد تا نقشش باورپذیر از کار درآید. حالا این اولین تجربه موفق برای او مسئولیت‌های زیادی هم به دنبال دارد، چرا که او باید در ادامه با دقت بیشتری عمل کند تا نقش‌های آینده‌اش باورپذیرتر از کار درآید. با ما همراه باشید تا به این موضوع پی ببرید که روزبه حصاری برای آینده حرفه‌ایش چه برنامه‌هایی در سر دارد.

* فکر می‌کنم برای یک بازیگر هیچ چیز جذاب‌تر از این نیست که اولین تجربه بازیگریش با استقبال مخاطب مواجه شود، اتفاقی که برای شما در این سریال رخ داد؟

همان‌طور که خودتان هم در سوالتان به این موضوع اشاره کردید این سریال اولین تجربه کار تصویری من بود. به همین علت برایم بسیار مهم بود چون برای یک بازیگر، اولین انتخابش بسیار تعیین‌کننده است، چرا که ‌آینده حرفه‌ایش به نوعی مشخص می‌شود.

* حالا که به خاطر این سریال به نوعی آینده کاری‌تان مشخص شده، قصد دارید بعد از نقش علی، چه نقش‌هایی را بازی کنید؟

من به بازی در نقش‌های متفاوت و خاص علاقه‌مند هستم و معتقدم اگر در ادامه باز هم به سراغ تکرار نقش علی بروم، نمی‌توانم چندان موفق ظاهر شوم. کلیشه آفت یک بازیگر محسوب می‌شود و به نوعی او را به سمت سکون سوق می‌دهد.

* رسیدن به شهرت در رسانه همه‌گیری چون تلویزیون، شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما به همان نسبت ماندگاری در این رسانه سخت است.

دقیقا همین طور است. تلویزیون به واسطه حجم انبوه مخاطبانش خیلی زود بستر را برای دیده شدن یک بازیگر بویژه اگر کار اولی باشد فراهم می‌کند، اما به همان نسبت میزان مسئولیت آن بازیگر را بالا ‌می‌برد و اگر بازیگر در انتخاب‌های بعدیش دچار اشتباه شود ممکن است دچار فراموشی شود و تلویزیون کارکرد گذشته را برایش از دست دهد.

* به نظرتان یک بازیگر تازه کار که ابتدای فعالیت کاریش است تا چه حد می‌تواند این میزان را مدیریت کند و انتخاب‌های درستی داشته باشد؟

جواب این پرسش به ویژگی فردی هر بازیگری باز می‌گردد و این‌طور نیست که شما بتوانید نسخه‌ای یکسان برای افراد بپیچید، اما خودم تمام تلاشم را می‌کنم تا گام‌های بعدیم را هم درست بردارم. در هر حال من برای بازی در این نقش تست‌های زیادی را پشت سر گذاشتم و در نهایت کارگردان یادآوری من را از بین ۳۵۰ بازیگر انتخاب کرد. به هر حال من برای رسیدن به نقش علی شرایط دشواری را پشت سر گذاشتم، شرایطی که ناخواسته من را برای مقابله با شرایط سخت آماده‌تر کرد.

روزنامه جام جم