سوره توبه: نهمین سوره قرآن و تنها سوره بدون 'بسم الله'

تحقیق درباره سوره توبه

سوره توبه یا برائت نهمین سوره و از سوره های مدنی قرآن است که در جزء دهم و یازدهم قرآن جای دارد. نام گذاری این سوره به نام توبه به دلیل سخن از توبه در آیات متعددی از آن است. نام برائت (بیزاری) نیز از آیه اول آن گرفته شده است. سوره توبه بدون « بسم الله الرحمن الرحیم» آغاز می شود و به مسلمانان دستور می دهد با مشرکان قطع ارتباط کنند و به پیامبر(ص) دستور می دهد برای مشرکان طلب آمرزش نکند. در این سوره همچنین درباره جهاد با کفار و مشرکان و مسئله زکات سخن گفته شده است. در روایات آمده است پیامبر(ص) ابلاغ این سوره به مشرکان را ابتدا به ابوبکر سپرد و سپس از او ستاند و به امام علی(ع) واگذار کرد.

سوره توبه / متن و ترجمه فارسی و قرائت آنلاین

از آیات مشهور سوره توبه، آیه لاتحزن، آیه صادقین، آیه اذن و آیه نفر است. در سوره توبه همچنین به واقعه مسجد ضرار، غزوه حنین و سرپیچی برخی از غزوه تبوک اشاره شده است. در روایات آمده است اگر کسی سوره انفال و توبه را در هر ماه قرائت کند، هرگز نفاق وارد قلب او نمی شود و از شیعیان امام علی(ع) خواهد بود.

ترتیب و محل نزول

سوره توبه جزو سوره های مدنی و در ترتیب نزول، صد و چهاردهمین (آخرین) سوره ای است که بر پیامبر(ص) نازل شده است. این سوره در چینش کنونی مُصحَف، نهمین سوره است و در جزء دهم و یازدهم قرآن جای دارد.

تعداد آیات و دیگر ویژگی ها

سوره توبه ۱۲۹ آیه، ۲۵۰۶ کلمه و ۱۱۱۱۶ حرف دارد. این سوره به لحاظ حجمی جزو سوره های سَبعُ طِوال و از سوره های نسبتاً بزرگ است و در حدود یک جزء از قرآن را در بر دارد.

همچنین بخوانید:

سوره اعراف: بررسی ترتیب نزول، آیات و شأن نزول

سوره اعراف به عنوان سی و نهمین سوره نازل شده در مکه، دارای ۲۰۶ آیه و ۳۳۴۶ کلمه است که به دلیل ذکر نام اعراف و داستان اصحاب اعراف در روز قیامت به این…

تنها سوره بدون بسم الله

این سوره برخلاف سوره های دیگر قرآن بدون « بسم الله الرحمن الرحیم» شروع شده است. مفسران برای این موضوع چند دلیل گفته اند:

• این سوره به دنبال سوره انفال نازل شده و هر دو یک سوره به حساب می آیند.
• «بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» آیه رحمت و امان است، درحالیکه سوره برائت براى برداشتن امان و رفع آن است؛ به همین دلیل بسم الله در آغاز این سوره نیامده است.
• در روایت ابن عباس آمده است عثمان گفت پیامبر درباره جای این دو سوره سخن نگفت و ما این دو را به این دلیل پشت سر هم آوردیم که هر دو در مدینه نازل شده بودند و موضوعشان یکی بود.