ولادت پیامبر (ص) و امام صادق (ع) در تقویم ۱۴۰۴ چند شنبه و چه روزی است ؟

ولادت پیامبر (ص) و امام صادق (ع) در تقویم 1404 چه روزی است ؟

حضرت محمد مصطفی (ص) با نام کامل محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب بن هاشم از پیامبران اولوالعزم و آخرین پیامبر الهی است که در روز هفدهم ربیع الاول سال عام الفیل در مکه مکرمه به دنیا آمد.

امام صادق (ع) (جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب) در ۱۷ ربیع الاول سال ۸۳ هجری قمری در شهر مدینه به دنیا آمد. (برخی منابع تولد ایشان را در سال ۸۰ هجری قمری ذکر کرده اند.) مصادف شدن سالروز ولادت حضرت محمد (ص) و امام جعفر صادق (ع) در تقویم اسلامی بهانه ای برای گرامی داشتن مضاعف این روز گرانقدر است.

تاریخ شمسی ولادت پیامبر (ص) و امام صادق (ع) در تقویم 1404

تاریخ میلادی ولادت پیامبر (ص) و امام صادق (ع) در تقویم 1404

تاریخ قمری ولادت پیامبر (ص) و امام صادق (ع) در تقویم 1404

هفته وحدت و همدلی

فاصله میان این دو تاریخ، دوازدهم ربیع الاول و هفدهم ربیع الاول به عنوان «هفته وحدت» نامیده شده است. در هفته وحدت که بر محور پیامبر وحدت آفرین و ولادت خجسته او شکل گرفته است.

میثاق ها مستحکم و پیمان ها، استوارتر می گردد و خون ها در هم می جوشد و دست ها و بازوها در هم قرار می گیرد و چهره ها بر یکدیگر لبخند پیروزی و صفا می زند، همه اقشار باهم اند و امت اسلامی سرود وحدت، سر می دهند.

گرامی باد هفته وحدت، که همه نور و سرور است مایه انسجام ملت و فشردگی صفوف و بازدارنده جامعه از گسست و پراکندگی و رو در رویی که خواست دشمن است. گرامی باد هفته وحدت، که «پیام رسالت» و «ندای امامت» را به گوش انسان ها می رساند و در متن تاریخ و بستر زمان، جاودانه می سازد.

هفته وحدت، از شعور و شور و ایثار و فداکاری و اخوت و صمیمیت بر سر مردم می گشاید، الهام می بخشد، آرامش می دهد، روح پرور است و دل انگیز و زداینده کینه ها و کدورت ها و خودخواهی ها و خودبینی ها.

هفته درس آموزی از کلاس معلم بشریت، حضرت ختمی مرتبت(ص) است که بر برکت میلادش، چهره جهان دگرگون شد و شرک ها و نفاق ها به یکرنگی گرایید و خصومت های چندین ساله به «اخوت اسلامی» مبدل گشت و مهاجر و انصار، برادر شدند و عرب و عجم و سیاه و سفید، یار و برادر گشتند.

نعمت الهی در سایه میلاد پیامبر نور، بر مردم تکمیل شد و مردم «راه» را از «چاه» باز شناختند و در سایه هدایت های آن رسول وحدت و برادری، از «ضلالت» به «هدایت» و از «ظلمت» به «نور» و از «تفرقه» به «وفاق» رسیدند.

اکنون نیز که پیش از چهارده قرن از آن تاریخ می گذرد، هم خاطره آن میلاد، شکوه آفرین و الفت بخش است، هم «وحدت» به صورت یک نیاز اساسی برای امت محمدی(ص)، چهره می نماید.