20 شعر زیبای بلند و کوتاه درباره ماه رمضان

برگزیده زیباترین اشعار بلند و کوتاه ماه رمضان ماه مهمانی خدا

به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، دلنشین ترین و زیباترین شعرهای ویژه ماه رمضان را از شاعران معروف؛ برایتان گلچین کرده ایم. با ما در دلگرم همراه باشید .

شعر بلند درباره ماه رمضان

رمضان شهر عشق و عرفان است

رمضان بحر فیض و احسان است

رمــضــــان، مــاه عــتــرت و قــرآن

گــــاه تــــجدید عهد و پیمان است

رمــضــان امــتــــداد جــــاده نــــور

در گذرگاه هــر مــــسلمــان است

رمــضــان چــلچــراغ نـــور افـشان

در شبــستان قلــب انـسان است

مـــاه تــحکــیــم آشنـــایــــى‌هـــا

مــاه تعــطیل قــهر و حرمان است

مـــاه شـــب زنــده‌دارى عـشــاق

مــاه بــیــدار بــاش وجــدان است

مـــاه اشــک و خـروش و ناله و آه

راه برگــشت هــر پــشیمان است

مــــاه آســـایــش قــلــوب بــشــر

مــاه پــالایــش تـــن و جــان است

مــــاه تــسلیــم در بــــر خـــالـــق

مــاه تــمریــن کــار نــیـکــان است

رمضــان چــشمــه عـطــاى خـــدا

ماه عفو و گذشت و غفــران است

رمــضــان رهــنـــمــا و راه گــشــا

بهــر گــم گـشتگان حـیــران است

رمــضــان شــاخسارى از طــوبـى

غرفه‌اى از بــهشـت رضوان است

رمــضــان بــارگــــاه (بــســم ا…)

جلــوگاه (رحیـم) و (رحمان) است

مــاه تـــحصیــل دانــش و تــقــوى

گــاه تــطهـیــر و راه ایــمـان است

مــــاه اکـــرام عـــتــرت و قـــــرآن

مــــاه اطفــــاء نــــار نــیــران است

عیــــد مســعــود زاد روز حــســن

روز پــر فــیــض نــیــمــه آن است

شــب قــدرش ســلام بــر مــهدى

تــا بــه فـجرش که نور باران است

مـــغــرب آفــتــاب عــمــر عــلـــى

مشــرق مــــاهتــــاب قــرآن است

در چــنین مه که انس و جان یارب

بر سر سفــره تــو مــهــمـان است

نظـــرى ســوى دردمنــدان کــــن

اى کــه نــامـت شفا و درمان است

بــــارالــها بــــه درگــه کــــرمـــت

سائــل خــستــه دل فـراوان است

کشــــور مــــا بــهشت زهــرا شد

بس کــه پــر لاله خــاک ایران است

اى خــــــدا آرزوى ایــــــن امـــــت

جشــن پــیــروزى شــهیــدان است

واى بــر حـال آن کسى که حسان

خــصــم قــرآن و یـار شیطان است

شعر احساسی ماه رمضان

رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا

مستعد سفر شهر خدا کرد مرا

از گلستان کرم طرفه نسیمى بوزید

که سراپاى پر از عطر و صفا کرد مرا

نازم آن دوست که با لطف سلیمانى خویش

پله از سلسله دیو دعا کرد مرا

فیض روح‌القدسم کرد رها از ظلمات

همرهى تا به لب آب بقا کرد مرا

من نبودم بجز از جاهل گم کرده رهى

لایق مکتب فخر النجبا کرد مرا

در شگفتم ز کرامات و خطاپوشى او

من خطا کردم و او مهر و وفا کرد مرا

دست از دامن این پیک مبارک نکشم

که به مهمانى آن دوست ندا کرد مرا

زین دعاهاست که با این همه بى‌برگى و ضعف

در گلستان ادب نغمه سرا کرد مرا

هر سر مویم اگر شکر کند تا به ابد

کم بود زین همه فیضى که عطا کرد مرا

شعر در مورد ماه خدا ماه رمضان

سلامم بر تو ای ماه شریف و ماه بی‌همتا

درودم بر تو ای ماه عزیز خالق یکتا

سلامم بر تو ای ماه دعا ای ماه آمرزش

درودم بر تو ای ماه ثنا ای ماه آمرزش

سلامم بر تو ای ماه ورع ای ماه استغفار

درودم بر تو ای ماه نماز و ماه استغفار

سلامم بر تو ای ماه فضیلت ماه آزادی

درودم بر تو ای ماه عزیمت ای مه شادی

سلامم بر تو ای ماه هدایت ای مه ایمان

درودم برتو ای ماه عنایت ای مه سبحان

سلامم بر تو ای ماه تلاوت ای مه فرقان

درودم بر تو ای ماه شهادت ای مه قرآن

سلامم بر تو ای ماه مبارک ماه وعظ و پند

درودم بر تو ای ماه سالک ای مه پیوند

سلامم بر تو ای ماه ولایت ای مه والا

درودم بر تو ای ماه سعادت ای مه رعنا

شعر زیبا در وصف ماه رمضان

سحر بخیز تجدید وضو کن

به آب توبه خود را شستشو کن

اگر خواهی شوی پاک از پلیدی

به درگاه خدای خویش رو کن

به شکر نعمتش تا می توانی

لبت را آشنا با ذکر او کن

در رحمت به رویت کرده حق باز

به او رو آور و دفع عدو کن

گدای درگه حق شو به عالم

گدایی گر کنی با آبرو کن

هرآنچه درد دل داری به عالم

سحر با حقتعالی گفتگو کن

اگر خواهی تو فیض از محضرحق

از او توفیق طاعت آرزو کن

شعر جالب در باب ماه خدا

رمزها در رمضان است، خدا مى‏‌داند

برتر از فهم و گمان است، خدا مى‌داند

لیله القدر، کدامین شب این ماه خداست؟

چه شبى برتر از آن است، خدا مى‌داند

هر شبى توبه کنیم از گنه و پاک شویم

لیله القدر، همان است، خدا مى‌داند

موسم بندگى چشم و زبان و گوش است

نه همین صوم دهان است، خدا مى‌داند

گر نباشد همه اعضاى تو تسلیم خدا

روزه‌ات صرفه‌ى نان است، خدا مى‌‏داند

بار عام و همه مهمان خداوند کریم

ماه آزادى جان است، خدا مى‌‏داند

سبط اکبر که در این مه متولد گردید

رمز حسن رمضان است، خدا مى‌‏داند

زین مه نیمه مه، ماه خدا کامل شد

عید شادى جهان است، خدا مى‌داند

میزبان است خدا، در مه میلاد حسن

رمز این نکته نهان است، خدا مى‏‌داند

کرمش مایه امید گنه کاران شد

یا حسن، ورد (حسان) است، خدا مى‏‌داند

شعر بلند ماه رمضان

مبارک باد آمد ماه روزه

رهت‏ خوش باد، ای همراه روزه

شدم بر بام تا مه را ببینم

که بودم من به جان دلخواه روزه

نظر کردم کلاه از سر بیفتاد

سرم را مست کرد آن شاه روزه

مسلمانان، سرم مست است از آن روز

زهی اقبال و بخت و جاه روزه

بجز این ماه، ماهی هست پنهان

نهان چون ترک در خرگاه روزه

بدان مه ره برد آن کس که آید

درین مه خوش به خرمنگان روزه

رخ چون اطلسش گر زرد گردد

بپوشد خلعت از دیباه روزه

دعاها اندرین مه مستجاب است

فلک‌ها را بدرد آه روزه

چو یوسف ملک مصر عشق گیرد

کسی کو صبر کرد در چاه روزه

سحوری کم زن ای نطق و خمش آن

ز روزه خود شوند آگاه روزه

شعر برای ضیافت ماه رمضان

آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟

آنکه زاغیار برد شکوه بر یار کجاست

باز ماه رمضان آمد و بر بام فلک

می زند بانگ منادی که گنه کار کجاست

سفره رنگین و خدا چشم به راه من و توست

تاکه معلوم شود  طالب دیدار کجاست

بار عام است خدا را به ضیافت بشتاب

تا نگوئی که در رحمت دادار کجاست

مرغ شب نیمه شب دیده به ره می گوید

سوز دل ساز بود دیده بیدار کجاست

ماه رحمت بود ای ابر خطاپوش ببار

تا نگویند که آن وعده ایثار کجاست

حق به کان کرمش طرفه متاعی دارد

در و دیوار زند داد خریدار کجاست

آن خدائی که رحیم است و کریم است و غفور

گوید ای سوته دلان عاشق دلدار کجاست

من ژولیده به آوای جلی می گویم

آنکه با توبه ستاند سپر نار کجاست

ژولیده نیشابوری

اشعار کوتاه ماه رمضان

امشب طلب عشق زِدلدار کنیم

شیطان رجیم را سر دار کنیم

امر فرجش اگر مهیا باشد

این ماه کنار یار افطار کنیم(انشاالله)

حسین وکیلی زارچ

شعر تبریک ماه مهمانی خدا

خبر آمد که بهار دل ما آمده است
مژده ی  کم شدن فاصله ها آمده است
باز از عرش خداوند ندا آمده است
بندگان ماه خدا، ماه خدا آمده است
من که پابند هوس ها و گناهم چه کنم؟
نفسِ سوخته ای در تهِ چاهم چه کنم؟
خبر آمد که کریم آمد و در واشده است
سفره پرداز قدیم آمد و در وا شده است
اسم رحمان و رحیم آمد و در وا شده است
درد عصیان مرا خویش مداوا شده است
آی مردم به خدا ربِّ رحیمی داریم
سجده آرید، خداوند کریمی داریم
ای که بخشنده ی هر جرم و گناهی، العفو
به پشیمان شدگان نیز پناهی، العفو
من پشیمان شده ام؛ نیم نگاهی، العفو
یا الهیّ و الهیّ و الهی  العفو
سائلی را به سر سفره ی خود راه بده
من گدای توأم ای حضرت الله- بده!-
یارب این سوخته دل را که محک لازم نیست
بچه ای را که کتک خورده، فلک لازم نیست
گرد خوان تو فقیرم من و شک لازم نیست
تا سر سفره حسین است نمک لازم نیست
به لبم خورد کمی آب، مرا بخشیدند
ای فدای لب ارباب، مرا بخشیدند
امیر عظیمی

شعر کوتاه ماه روزه داری

ماه برکت زِ آسمان می آید

صوت خوش قرآن و اذان می آید

تبریک به مؤمنینِ عاشق پیشه

تبریک، بهار رمضان می آید

شعر نو برای ماه رمضان

    مرحبا ای روزه داران مرحبا

    ای سراپا نور ایمان مرحبا

    چون خدا بیند لبان روزه دار

    می‌کند نزد ملائک افتخار

    خوش به حالت ای عزیز روزه دار

    ای که هستی دین حق را افتخار

    حضرت حق انتخابت کرده است

    جزو مشتاقان حسابت کرده است

شعر کوتاه ماه خدا

    با نام خدا که هر چه داریم از اوست

    آماده شوم کنم اطاعت از دوست

    ماه رمضان که بزم طاعت بر پاست

    در محضر او ادب نمودن نیکوست

شعر عاشقانه ماه رمضان

    نماز و روزه و افطار عشق است

    سحر خوردن کنار یار عشق است

    نه یک بار از کنار خیمه گاهش

    گذشتن بل هزاران بار عشق است

    شنیدم هاتفی در آسمان گفت

    غم دل گر خورد غمخوار عشق است

    بیا مهدی که بی تو روزه سخت است

    بیا فتح خانه با دلدار عشق است

شعر برای ماه رمضان

   رمــضــان امــتــــداد جــــاده نــــور

    در گذرگاه هــر مــــسلمــان است

    رمــضــان چــلچــراغ نـــور افـشان

    در شبــستان قلــب انـسان است

شعر زیبا درباره ماه رمضان

آمد رمضان و ما مسلمان شده‌ایم

بازیگر نقش خوب سلمان شده‌ایم

یک عمر اگر خادم شیطان بودیم

حالیست کنون خسته ز عصیان شده‌ایم

 سید حسین موسوی

شعر ماه رمضان کریم

    تو سر زدی و  به ما نگاهی داری

    در خانه اهل عشق راهی داری

    قربان تو و هلال ابروی تو من

    ای ماه خدا چه روی ماهی داری !

    سید حبیب حبیب پور

شعر برای ضیافت ماه خدا

    آمد رمضان، گرسنه مسکین و غنی

    ما شد به قدوم رمضان، تو و منی

    ابلیس که افسار همه دستش بود

    خوردست از این روزه ما تو دهنی

     سید حسین موسوی

شعر مذهبی رمضان

    نوروز دل مومن ، ماه رمضان آمد
    آن شوق ز جان رفته برگشته به جان آمد
    آریم دمی تا یاد از فصل خزان خود
    این ماه بهارستان هنگام خزان آمد
    چون سیلی آگاهی بر گوش گران ما
    این ماه دل آگاهی چون بانگ اذان آمد
    تا عقل به کار آرد، تا عشق به بار آرد
    گویا که چو «بسم الله» از دل به زبان آمد
    شیرینی ناتکرار دارد همه اوقاتش
    این ساعت ناتکرار تکرار چه سان آمد
    پیغام خدا آید از بهر پیمبرها
    پیغام خدا این دم بهر همگان آمد
    ارباب قربان

شعر ماه خدا ؛ ماه رمضان

    شب رفت و نسیم سحر آهسته روان شد
    «از خواب گران خیز»، که گلبانگ اذان شد
    با خویش جهاد آورم،المنت و الله
    یاران خدا،ماه شریف رمضان شد
    در ماه شریفم،به خدا ،از خودم آزاد
    از چون و چرا رسته و از درد و غم آزاد
    چندیست، که در فکر دل خود شده ام من
    دور از همه هنگامه ز فکر شکم آزاد
    این نفس خداداد بود سنجش ایمان
    هان، تا نکنی یک سر مو لغزش ایمان
    گر پنج خواس من و تو روزه نگیرد
    یک روزه ی تن نیز بود کاهش ایمان
    ای آنکه نهان روزه و ایمان بشکستی
    یک لحظه به چشم دل خود بین که که هستی؟
    تو مست خودی، مست خدا نه، چه بگویم
    در جام دلت باده مهرش نپرستی
    آن روز مبادا نشناسیم خدا را
    آن روز مبادا، که شریعت‌زده باشیم

    عالمخان عصمتی

شعر زیبای ماه رمضان

    آمد رمضان و تا خدا ما را برد
    تا چشمه روشن دعا ما را برد
    ما را ز لباس عافیت عریان کرد
    تا سبزترین ِ سجده‌ها ، ما را برد
    آمد رمضان و کاش می‌دانستی
    ای ُکشته آب و آش! می‌دانستی
    دنیاست که می‌خورد تو را با شهوت
    کاش ای دل آش و لاش! می‌دانستی
    آمد رمضان و دست شیطان بسته ست
    درهای زمین به روی انسان بسته ست
    وقت ست ز سمت معصیت برگردی
    چون راه گناه ، ای مسلمان بسته ست!
    ماه رمضان و جان تو در خواب ست
    رخوت زده‌ای ، جهان تو در خواب ست
    هنگام سحر ، لبان جسمت بازست
    اما دل شب نشان تو ، در خواب ست
    ماه رمضان و سفره افطاری
    هنگام سحر، َنفَس َنفَس ، بیداری
    از روزه اگر همین َقدَر می‌فهمی
    مصداق ریاضت است و خود آزاری!
    ماه رمضان و روزه‌ای … ؟ معلوم ست !
    در حسرت آب و کوزه‌ای ! معلوم ست
    بسته ست لب تنت ، ولی جانت نه
    غم می‌خوری و ُرفوزه‌ای! معلوم ست
    آمد رمضان، ز خواب غفلت برخیز
    گل کرد سپیده سعادت، برخیز
    بشکاف فلک را و چو حافظ ، سرمست
    طرحی دگر انداز و ز عادت برخیز
    چند رباعی از رضا اسماعیلی

همچنین بخوانید:

شعر یک شبی مجنون نمازش را شکست از نظامی