دلگرم
امروز: پنجشنبه, ۲۸ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۰۸ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
حکایت نخندیدن بهلول دانا!
بُهلول (بهلول دانا، بهلول مجنون کوفی) یکی از عقلای مجانین سدهٔ دوم هجری و معاصر هارون‌الرشید بود.

گفته‌اند که مدتی بود بهلول هیچ  نمی‌خندید. انگار دردی عظیم از درون او را می‌گزید و این باعث اندوه سلطان بود. به مردم گفته بوده هرکه بهلول را بخنداند چندین سکّة زر، جایزه دارد. 

حکایت نخندیدن بهلول دانا

 روزی بهلول به درِ قصابی‌ای می‌ایستد و به لاشه‌های بز و گوسفند که از سقف قصابی آویزان بوده، خیره خیره می‌نگرد. به این طرف و آن طرف قصابی می‌رود و باز بر می‌گردد. ناگهان قهقة بلند سر‌می‌دهد و شاد و خندان راه خود را در پیش می‌گیرد. خبر به سلطان می‌برند که بهلول خندید. سلطان او را طلب می‌کند و از سِرّ خنده‌اش می‌پرسد. بهلول جواب می‌دهد که من همیشه گمان می‌کردم چون برادر تو هستم، روز بازخواست حتماً به سبب کارهای بد تو عقاب خواهم شد. و این باعث ناراحتی من بود. 

حکایت نخندیدن بهلول دانا

 اما امروز در قصابی دیدم که «بز به پاچه خونه و گوسفند به پاچه خو» یعنی دیدم که بُز با پای خود آویزان است و گوسفند با پای خود. در یافتم که هرکسی مسؤل اعمال خود خواهد بود. و این باعث راحتی و خنده من شد.

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits