دلگرم
امروز: یکشنبه, ۰۱ آذر ۱۴۰۵ برابر با ۱۲ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۲ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
گلچین دکلمه شهادت امام جواد (ع)
زمان مطالعه: 5 دقیقه
دکلمه شهادت امام جواد (ع) / دکلمه شهادت امام محمد تقی (ع) / دکلمه برای شهادت امام جواد (ع) / دکلمه در مورد شهادت امام جواد (ع) / شعر شهادت امام جواد (ع)

دکلمه شهادت امام جواد (ع)

در این مقاله از مجله اینترنتی دلگرم مجموعه ای از دکلمه شهادت امام جواد (ع) را برای شما عزیزان آورده ایم. با ما همراه باشید.

دکلمه شهادت امام محمد تقی (ع)

بار دیگر عالمــــی غمخــــــــانه شـــــــــد
غــم فـــــــزا از ناله جانانـــــــــه  شـــــــد
در عـزای نـــــــور چشــــــــــم احمـــــــدی
غـــــــرق ماتـــــم شـــــــد جهان  سرمدی
قلزم کون و مکــــــان امــــد به جــــــــوش
می رسـد بر گـوش دل ، بانگ  ســــروش
شد پریشـــــان خاطــــــــر بدر الدجـــــــــی
ان سمــــــی مصطفــــــی ، پـــور رضـــــا
ان جـــواد  جـــــــــود رب العالمـــــیــــــــن
شد مشــــــوش خاطــرش از زهر کیـــــن
در جوانــــــی شــــد خــــزان گلــــــــزار او
زرد گشتـــــــه چــــــهـــــــره گلنــــــار او
همســـرش ظلم و ستــــــم بنیــــاد کـــــــرد
بهر قتلش هر زمــــــان امــــــداد کــــــرد
بـــــــود در خانـــــــــه ولــــــی کائنـــــــات
در تلاطــــم ، کشتــــــی بهــــــر نجــــــات
زاه جانسوزش دل زهــــــــرا شکســـــــــت
دربرویش ، مشــــــــرک ملعونه بســــــت
هر چه گفت از زهــــــــــر قاتل سوختــــــم
شمع جان در نار جـــــــور افروخــــــتــــم
هیچکس غیـــــر از خدا یــــــــادش نکـــــرد
گوش بر افغـــــــــان و فــــریادش نکــــرد
عاقبـــــــت  با لعل عطــــشان ، داد جـــــان
همچــــــــو جــــــدش بر لـــــــب اب روان
رخـت بســــــت و رفـــــــت از دار فنــــــا
شد جهـــــان در ماتمـــــــــش ماتم ، سرا
قطره ، جسم اطهـــــرش عریــــان نبــــود
اهل بیتش بی ســر و سامـــــان نبــــــــود
بی کفن جسمش نشد پنهــــــــــان به خاک
جسمش از خنجر نگشته چــــاک چــــــاک

دکلمه شهادت امام جواد (ع)

دکلمه برای شهادت امام جواد (ع)

سلام می دهم از دور من به محضرتان

چه کرده با دل من مرقد منورتان

تو عادتت کرم است ای جواد اهل البیت

شده است عادت من هم گداییِ درتان

تو جنس غربتت از جنس غربت حسن است

میان خانه و غربت ؟ امان ز همسرتان

عجیب بود که یک زهر دو هدف را سوخت

نخست جسم تو و بعد قلب مادرتان

دلیل همهمه کردن به پشت در این بود

به گوش ها نرسد تا صدای آخرتان

خدائی باز هم این غیرت کبوترها

که مرهمی شده بر زخم جسم پرپرتان

به روی بام به جسم تو سایه گستردند

که لااقل نخورد آفتاب پیکرتان

به خاک دید تو را فاطمه خدا را شکر

ندید حداقل روی نیزه ها سرتان

مسیر روضه به کرببلا مشخص شد

سخن ز نیزه شد و رأس جد اطهرتان

مصیبت دو جوان اهل بیت را سوزاند

یکی غم تو و دیگر علیِ اکبرتان

عطش نصیب تو شد جای شکر آن باقیست

که خنجری نشد آقا نصیب حنجرتان

دکلمه شهادت امام جواد (ع)

دکلمه برای شهادت امام محمد تقی (ع)

ای حجره ات غریب ترین جای این جهان
در قتلگاهت.... آه... کسی نیست روضه خوان

جز مادری جوان که ز جان آه می کشد
هنگام دست و پا زدنت با قدی کمان

بغداد شد مدینه و مردی که باز هم
در خانه اش ز کینه همخانه داد جان

جعده است ام فضل و تو هم مجتبی ولی
آن پست تر از این و تو مظلوم تر از آن

انقدر بی کسی که به دستور همسرت
مشتی کنیز مست که رقاص و شادمان...

... با سوز ناله های تو بر طبل می زنند
تا نشنوند داد دلت را در آن میان

انقدر بی کسی که تنت را کشان کشان
دادند روی بام به دستان آسمان

اما برای اینکه نسوزد تنت ببین
از مشهد آمدند تمام کبوتران

آه از تنی که زیر شررهای آفتاب
پوشیده بود پیکرش از نیزه و سنان

دکلمه شهادت امام جواد (ع)

دکلمه درباره شهادت امام جواد (ع)

گشود دیده چو بر این جهان امام جواد

 به روى خلق در مرحمت خداى گشاد

شکفت تا گل رویش ز بوستان رضا(علیه السلام)

 بداد مژده به اهل نیاز، پیک مراد

عیان تجلّى حق شد ز روى این مولود

 جهان پیر جوان شد ز شوق این میلاد

نهم امام که روز دهم ز ماه رجب

 ز دیدن رخ او ثامن الحجج شد شاد

زآسمان برکات خداى، نازل شد

ز یمن مقدم او بر زمین چو گام نهاد

گرفت چنگ به چنگ وز اشتیاق سرود

 مَلَک ز بام فلک نغمه مبارکباد

خداى، جود و کرم را به خلق کرد تمام

 چو دیده مظهر جود خدا به دهر گشاد

زهى مقام که جسته است علم از او یارى

زهى شرف که گرفته است عقل از او ارشاد

امید بسته به الطاف او سیاه و سپید

 پناه در کنفش جسته بنده و آزاد

ز فیض دانش او جان گرفت علم و خرد

 ز نور بینش او جلوه یافت استعداد

به یمن لطف عمیمش کرم گرفت قوام

 به دست همت او شد جهان جود ایجاد

گداى بارگه جود اوست حاتم طى

 غلام درگه فرّ و شکوه اوست قباد

بود ز پرتو اندیشه اش خرد روشن

 کند ز فکرت او عقل پیر استمداد

فکنده سایه ز مهرش هماره بر سر عدل

 زده است شعله ز قهرش به خرمن بیداد

زبان ناطقه لال است در مدیحت او

 که با کمالش ما ناقصیم همچو جماد

اگر به آتش دوزخ نظر ز لطف کند

 شراره از نگهش سردتر شود ز رماد

اگر که نامه اعمالم از گنه سیه است

 شفاعت تو مرا بس بود به روز معاد

همیشه تا به عدد کمتر است الف از با

 هماره تا که فزون تر ز صاد باشد ضاد

بود عدوى تو دایم قرین محنت و غم

 بود محبّ تو پیوسته خرّم و دلشاد

دکلمه شهادت امام جواد (ع)

 

 


دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits