تصاویر دیده نشده از کودکی مریلین مونرو!

 مونرو در لس‌آنجلس زاده و بزرگ شد. او بیشتر کودکی‌اش را در یتیم‌خانه گذراند و در ۱۶ سالگی ازدواج کرد. او در طول جنگ جهانی دوم در یک کارخانه کار می‌کرد. آن‌جا با یک عکاس آشنا، و برای عکس‌های دیواری (پین‌آپ) مدل شد که به قراردادهای سینمایی کوتاه‌مدت با استودیو قرن بیستم و کلمبیا پیکچرز انجامید. پس از بازی در نقش‌هایی کوتاه در فیلم‌ها، او در اواخر ۱۹۵۰ قرارداد جدیدی با فاکس بست.

در دو سال آینده، او با بازی در چندین کمدی از جمله به همان جوانی که حس می‌کنی و حقه‌بازی و در درام‌های برخورد در شب و زحمت در زدن به خودت نده، بازیگری محبوب شد. مونرو هنگامی‌که فاش شد پیش‌از ستاره‌شدن عکس‌های برهنه می‌گرفته، با رسوایی روبرو شد، که نه تنها به حرفهٔ او آسیب نرساند، بلکه باعث افزایش علاقه به فیلم‌هایش شد. 

تا ۱۹۵۳، مونرو یکی از پرفروش‌ترین ستاره‌های هالیوود بود؛ او در نوآر نیاگارا که روی جذابیت جنسی او متمرکز بود، نقش اصلی داشت و با بازی در کمدی‌های آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند و چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد، تصویر «بلوند احمق» از او را میان عموم خلق کرد. در همان سال، تصاویر برهنهٔ او روی جلد نخستین شمارهٔ پلی‌بوی رفت. او در دوران فعالیت نقش مهمی در برساختن و مدیریت چهرهٔ عمومی‌اش داشت، اما وقتی کلیشه‌ شد و دستمزد کمی از استودیو می‌گرفت، ناامید شد. در اوایل ۱۹۵۴ به دنبال خودداری از یک پروژه سینمایی، مدت کوتاهی از فعالیت دور شد اما برای بازی در فیلم خارش هفت‌ساله (۱۹۵۵) که یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های زندگی حرفه‌ای او بود، به فعالیت بازگشت. 

هنگامی که استودیو هنوز تمایلی به تغییر قرارداد مونرو نداشت، او در ۱۹۵۴ شرکت تولید فیلم خود را تأسیس کرد. او ۱۹۵۵ را به تأسیس این شرکت پرداخت و شروع به یادگیری بازیگری متد زیرنظر لی استراسبرگ در اکتورز استودیو کرد.

 در اواخر همان سال، فاکس با او قرارداد جدیدی بست که به او امکان کنترل بیشتر و حقوق بیشتر می‌داد. نقش‌های بعدی او، ایستگاه اتوبوس (۱۹۵۶) که با تحسین منتقدان همراه بود و اولین تولید مستقل او در شاهزاده و مانکن (۱۹۵۷) بود. بازی او در بعضی‌ها داغشو دوست دارن (۱۹۵۹)، برنده گلدن‌گلوب بهترین بازیگر زن شد و موفقیتی مهم و تجاری برای او بود. آخرین فیلم تکمیل‌شدهٔ او درام ناجورها (۱۹۶۱) بود.

زندگی خصوصی آشفتهٔ مونرو در کانون توجه بود. او با اعتیاد و اختلالات خلقی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. ازدواج مونرو با ستاره بازنشستهٔ بیس‌بال جو دی‌ماجیو و نمایشنامه‌نویس آرتور میلر بسیار عمومی شد و هر دو به طلاق انجامید. 

او در ۳۶ سالگی بر اثر مصرف بیش از حد باربیتورات در خانه‌اش در لس‌آنجلس درگذشت. مرگ مونرو، خودکشی احتمالی اعلام شد.