سلام
این رفتارها را بهعنوان «بهانه» یا ضعف نبینید؛ ترکیب بیحوصلگی، گریه، گوشهگیری، بیلذتی، کمتحرکی و نشخوار فکری در یک خانم ۶۰ ساله با این همه فشار و بیماری، احتمال بالای افسردگی را مطرح میکند، نه فقط غم طبیعی. افسردگی در این سن میتواند با درد جسمی، خستگی، بیخوابی یا پرخوابی، کاهش اشتها و احساس بیارزشی بروز کند و کاملاً قابل درمان است. اول باید توسط روانپزشک ارزیابی شود و همزمان آزمایشهای TSH، CBC، فریتین، B12، ویتامین D، قند، کلسیم و عملکرد کبد و کلیه بررسی شود؛ چون کمکاری تیروئید، کمخونی و بعضی داروها همین علائم را ایجاد میکنند. اگر افکار مرگ، خودآزاری، بیقراری شدید یا امتناع کامل از غذا و دارو داشت، فوراً اورژانس روانپزشکی.
در خانه، بهجای نصیحت و گفتن «چرا اینطوری هستی»، همدلی کنید: «میبینم این روزها حالت خوب نیست، تنها نیستی، با هم دنبال کمک میرویم.» تصمیمهای مالی و اخبار نگرانکننده را جلوی او باز نکنید، اما او را از همه چیز هم دور نگه ندارید. برنامه روزانه ساده و قابلاجرا بگذارید: پیادهروی کوتاه، نور آفتاب، صبحانه منظم، تماس تلفنی کوتاه با یک آشنا، کار سبک خانه. فعالیت را با اصرار زیاد شروع نکنید؛ قدمهای کوچک و همراهی شما مهمتر است. خودتان هم باید برای فرسودگیتان کمک بگیرید و مرزهای واقعی بگذارید؛ تنها ماندن با او و کلافه شدن، نه به او کمک میکند نه به شما. درمان اصلی، ترکیب رواندرمانی و در صورت نیاز داروی ضدافسردگی با تجویز روانپزشک است و با توجه به بیماری کبد و کلیه، دارو باید با احتیاط انتخاب شود.