این روش ها خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش می دهد

پارکینسون چیست و چه کسانی را درگیر می کند؟

در این مقاله، جدیدترین یافته های علمی درباره راه های کاهش خطر ابتلا به پارکینسون را بخوانید.

یک متخصص مغز و اعصاب با بیان اینکه بیماری پارکینسون یکی از شایع ترین اختلالات نورودژنراتیو دوران سالمندی است که با لرزش، کندی حرکات و اختلال تعادل شناخته می شود، گفت: این بیماری به دلیل ماهیت پیشرونده و علائم پنهان، ممکن است سال ها با اختلالات دیگر اشتباه گرفته شود.

امیر قهرمانی، متخصص مغز و اعصاب به تشریح آخرین یافته های علمی درباره ماهیت این بیماری، علائم، عوامل زمینه ساز، شیوع و راه های کنترل و مدیریت آن پرداخت و گفت: پارکینسون اختلال در مسیر تولید دوپامین مغز و با طیفی از علائم حرکتی و غیرحرکتی همراه است.

به گزارش ایسنا، این متخصص مغز و اعصاب در توضیح علائم حرکتی این بیماری گفت: لرزش به ویژه در حالت استراحت، کندی حرکات (برادی کینزی)، سفتی اندام ها، اختلال تعادل و تغییر حالت بدن از شایع ترین نشانه ها هستند.

علائم غیرحرکتی پارکینسون که دیر تشخیص داده می شوند

قهرمانی افزود: در کنار علائم حرکتی، پارکینسون علائم غیرحرکتی مهمی نیز دارد که گاهی سال ها پیش از لرزش بروز می کنند. از جمله کاهش حس بویایی، یبوست مزمن، اختلال خواب – به خصوص حرکات غیرطبیعی در خواب REM – افسردگی، اضطراب، افت فشار خون وضعیتی و اختلالات شناختی در مراحل پیشرفته.

 چه بیماری هایی با پارکینسون اشتباه گرفته می شوند؟

به گفته این متخصص مغز و اعصاب، پارکینسون در بسیاری از موارد با اختلالات دیگری اشتباه گرفته می شود. از جمله ترمور ضروری (لرزش هنگام فعالیت)، سکته های کوچک مغزی، عوارض برخی داروها مانند داروهای ضدروان پریشی همچنین برخی بیماری های پارکینسونی آتیپیک مانند PSP و MSA.

وی تأکید کرد که در موارد پیچیده، استفاده از تصویربرداری پیشرفته مانند اسکن دوپامین (DAT-SCAN) کمک کننده است.

 چه عواملی خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش می دهد؟

قهرمانی در توضیح گروه های در معرض خطر اظهار کرد: این بیماری بیشتر در افراد بالای ۶۰ سال دیده می شود و مردان کمی بیش از زنان در معرض ابتلا قرار دارند.

وی تماس با سموم محیطی، سابقه خانوادگی، ژنتیک، آسیب های مکرر سر و افزایش سن را از عوامل موثر بر بروز بیماری دانست.

راه های درمان و کنترل بیماری پارکینسون

این متخصص مغز و اعصاب با اشاره به نبود درمان قطعی برای پارکینسون گفت: هرچند درمان ریشه ای وجود ندارد اما خوشبختانه علائم را می توان با داروهای افزایش دهنده دوپامین مانند لوودوپا/کاربیدوپا، داروهای محرک گیرنده دوپامین، فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و در موارد پیشرفته با روش هایی مانند تحریک عمقی مغز (DBS) به خوبی کنترل کرد.

وی تأکید کرد: درمان های جدیدتر با هدف کند کردن روند بیماری در دست بررسی و تحقیق هستند.

چگونه خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش دهیم؟

قهرمانی درباره راه های پیشگیری یا کاهش خطر بروز این بیماری گفت: هیچ راه قطعی برای پیشگیری وجود ندارد اما شواهد نشان می دهد فعالیت بدنی منظم، رژیم غذایی سالم مانند رژیم مدیترانه ای، خواب کافی، کنترل استرس، مصرف کافی ویتامین D و اجتناب از تماس با آفت کش ها می تواند خطر را کاهش دهد.

 نقش بیمار و خانواده در مدیریت بیماری پارکینسون

وی نقش بیمار در مدیریت بیماری را بسیار تعیین کننده دانست و تأکید کرد: ورزش روزانه، مصرف منظم داروها، پیگیری مداوم با متخصص، تغذیه مناسب، تنظیم خواب، خودمراقبتی و مدیریت مشکلات خلقی از عناصر اصلی کنترل بیماری هستند.

قهرمانی همچنین با اشاره به اهمیت حضور خانواده گفت: پارکینسون با توجه به محدودیت های جسمی و ذهنی نه تنها بر خود شخص تاثیر به سزا دارد بلکه بر خانواده و افرادی که از فرد مراقبت می کنند نیز فشار روحی و اجتماعی وارد می کند که نیازمند مشاوره و برنامه های حمایتی توسط دولت به منظور کمک به این شرایط است.

جمع بندی؛ آیا پارکینسون قابل کنترل است؟

وی خاطرنشان کرد: پارکینسون با وجود ماهیت پیش رونده، در صورت تشخیص زودهنگام و مراقبت صحیح، قابل کنترل است و بیماران می توانند سال ها زندگی باکیفیت داشته باشند.

منبع: ایسنا