گریم های سنگین و باورنکردنی رابین ویلیامز

رابین مک‌لورین ویلیامز (انگلیسی: Robin McLaurin Williams؛ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ – ۱۱ اوت ۲۰۱۴) بازیگر و کمدین آمریکایی بود. او برای اجرا با سبک بداهه‌پردازی و پرجنب و جوش و ایفای طیف گسترده‌ای از شخصیت‌ها شهرت داشت. از او به‌عنوان یکی از بزرگترین کمدین‌های تمام ادوار یاد شده‌است. انترتینمنت ویکلی در سال ۱۹۹۷ او را «بامزه‌ترین مرد زندهٔ جهان» معرفی کرد. 

ویلیامز در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ اجرای استندآپ کمدی را در سانفرانسیسکو و لس آنجلس آغاز کرد و با بازی در سیت‌کام مورک و میندی (۱۹۷۸–۱۹۸۲) به شهرت رسید. نقش اول او در کمدی پاپای (۱۹۸۰) بود و سپس در فیلم‌های تحسین‌شدهٔ مسکو روی هادسن (۱۹۸۴)، بیداری‌ها (۱۹۹۰)، پچ آدامز (۱۹۹۸)، عکس یک‌ساعته (۲۰۰۲) و بهترین بابای دنیا (۲۰۰۹) ایفای نقش کرد. او همچنین در فیلم‌های پرفروش هوک (۱۹۹۱)، علاءالدین (۱۹۹۲)، خانم داوت‌فایر (۱۹۹۳)، جومانجی (۱۹۹۵)، قفس پرنده (۱۹۹۶) و مجموعهٔ شب در موزه (۲۰۰۶–۲۰۱۴) حضور داشته‌است. 

ویلیامز برای نقش‌آفرینی‌اش در کمدی صبح بخیر، ویتنام (۱۹۸۷)، درام انجمن شاعران مرده (۱۹۸۹) و کمدی شاه ماهیگیر (۱۹۹۱) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او برای بازی در نقش مکمل درام ویل هانتینگ نابغه (۱۹۹۷) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را کسب کرد. در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل به او اهدا شد. 

ویلیامز در اوت ۲۰۱۴ بر اثر خودکشی در خانه‌اش در پرادایس کی، کالیفرنیا درگذشت. کالبدشکافی او بیماری اجسام لویی بدون تشخیص را نشان داد.