با عرض سلام
در مورد نفقه در دوران عقد بین قانون و فقها اختلاف نظر هست. چون طبق قانون به محض وقوع عقد نکاح زن و مرد نسبت به یک دیگر دارای تکالیفی میشند که پرداخت نفقه از جانب شوهر به زن هم یکی از اون وظایف محسوب میشه.
اما عرف و فقها شرط پرداخت نفقه به زن را تمکین زن در مقابل مرد میدانند. تمکین به دو نوع تکین عام و تمکین خاص تقسیم میشه.
تمکین عام یعنی زن در منزل شوهر زندگی کند، وظایف خانه را انجام بده و ... اما تمکین خاص صرفا به برقراری رابطه جنسی گفته میشود.
طبق عرف ایران دختر تا زمانی که ازدواج نکرده و در منزل پدر زندگی میکنه در دوران عقد الزامی به برقراری تمکین خاص نداره.
ولی اگر شما تمکین خاص کرده اید بدانید که شوهرتان مجبور به پرداخت نفقه شما است و در صورت ندادن نفقه شما میتوانید در دادگاه ، دادخواست مطالبه نفقه بدهید.
در مورد سوال دوم شما عرض کنم که به محض وقوع عقد نکاح زن مالک مهریه ثبت شده در قباله ازدواج میشود.
اما اگر شما بخواهید طلاق بگیرید در دوران عقد و باکره باشید نصف مهریه مندرج در قباله به شما تعلق میگیرد.
چنانچه در دوران عقد رابطه جنسی برقرار کرده باشید و باکره نباشید کل مهریه به شما تعلق میگیرد.
اما اگر قصدی بر طلاق نداشته باشید و فقط بخواهید که مهریه خود را بگیرید حتی زمانی هم که باکره باشید کل مهریه ثبت شده در قباله نکاح به شما تعلق میگیرد لازم به ذکر است این مورد آخر فقط درصورتی است که شما قصد ادامه زندگی مشترک با همسرتان را داشته باشید و فقط بخواهید مهریه را از او بگیرید. موفق باشید.