حقایق عجیب اینشتین که نمیدانستید!

در نظر عامه مردم، اینشتین بیشتر به‌خاطر فرمول هم‌ارزی جرم و انرژی یعنی E=mc۲ شهرت دارد که از آن به‌عنوان معروف‌ترین فرمول در سراسر جهان یاد می‌شود. او برای «خدماتش در زمینه فیزیک نظری و به‌ویژه کشف قانون اثر فوتوالکتریک»، موفق به کسب جایزه نوبل در سال ۱۹۲۱ شد.

کودکی آلبرت اینشتین در ۱۴ مارس ۱۸۷۹ میلادی در شهر اولم آلمان به دنیا آمد. خانواده اینشتین از تاجران و بازرگانان یهودی تبار اشکنازی بودند ، او از سن ۵ سالگی به‌ مدرسه رفت !

علاقه به فیزیک و ریاضیات از دوران نوجوانی اینشتین از دوران جوانی تبحر خاصی در ریاضی و فیزیک داشت او از ۱۲ سالگی شروع به خودآموزی جبر و هندسه اقلیدسی در طول یک تابستان کرد. علاوه‌بر این، او توانست در سن ۱۲ سالگی به‌صورتی مستقل، اثباتی اختصاصی برای قضیه فیثاغورس بیابد. معلم خانوادگی آنها می‌گوید بعد از آن که به آلبرت ۱۲ ساله، کتاب درسی هندسه دادم او طی مدت کوتاهی تمام کتاب را مطالعه کرد. از آن به بعد او وقت خود را به ریاضیات پیشرفته‌تری اختصاص داد. به‌طوری که در مدت زمان کوتاهی ریاضیات او به حدی پیشرفت کرد که من نمی‌توانستم پابه‌پای او ادامه دهم.

انیشتین تنها یک خواهر داشت به نام مایا !

والدین انیشتین پدر او، هرمان اینشتین یک مهندس الکترونیک و مادرش پائولین کُخ ، خانه دار بود.

هلن انیشتین، مادربزرگ و آبراهام روپرت انیشتین، پدربزرگ آلبرت انیشتین سال های 1754 میلادی

کارنامه آلبرت اینشتین در زمان فارغ‌التحصیلی از مدرسه آرگوویان کانتونال سوئیس .

ازدواج و روابطه عاشقانه

این دانشمند و نابغه بی رقیب به همان اندازه که در دنیای علم موفق بود در زندگی زناشویی اش با شکست مواجه شد. او دو بار به طور رسمی ازدواج کرده است و گفته می شود که روابط نامشروعی نیز خارج از ازدواج داشته است. انیشتین اولین بار در سال ۱۹۰۳ با میلوا ماریچ، که یک ریاضیدان و دانشمند نخبه بود ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو فرزند پسر بود. گر چه انیشتین در ابتدا بسیار شیفته و علاقمند به میلوا بود اما آرشیوی با بیش از ۱.۴۰۰ نامه که توسط انیشتین نوشته شده است فاش می کند که وی رابطه خوبی با وی نداشته و حتی در مواردی با او بیرحمانه رفتار کرده است. این نامه ها توسط دختر السا انیشتین (همسر دوم انیشتین) به نام مارگو، در اوایل دهه ۱۹۸۰ به یک مرکز خیریه هدیه داده شد. مارگو در سال ۱۹۸۶ درگذشت و قبل از مرگ اعلام کرد به شرطی این نامه ها را اهدا خواهد کرد که تا ۲۰ سال پس از مرگش، محتوای آن ها فاش نشود. در سال 2006 محتوای نامه ها فاش شد و پرده از اسرار عاشقانه فیزیکدان و سایر معشوقه هایش برداشت. 

همسر دوم او که دختر خاله اش نیز بود، السا انیشتین نام داشت که بسیاری او را بهترین و مورد اعتماد ترین دوست و همراه آلبرت انیشتین در طول عمر او می دانند؛ زنی که می دانست چگونه با این فیزیکدان نابغه کنار بیاید.

علاقه به موسیقی

اینیشتین عاشق موسیقی بود ، او نواختن ویولن را در 5 سالگی بصورت خود آموز فرا گرفت و در 17 سالگی به استادی در نواختن ویولن و پیانو رسید. وی تا آخر عمر موسیقی را دنبال کرد. او در آخرین نوشته‌های خود می‌گوید: «اگر یک فیزیک‌دان نبودم، حتما یک موسیقی‌دان برجسته می‌شدم. 

زمانی که دکتر آلبرت انیشتین، پدر نظریه نسبیت از پاسادنا رفت، کالیفرنیای جنوبی با برجسته ترین دانشمند سال خود خداحافظی کرد. دانشمند معروف با همسر و مهمانی خود با ماشین شخصی که در اختیار آنها قرار می گیرد به نیویورک سفر می کند. در اینجا دکتر و خانم انیشتین در حال وداع با جمعیت در ایستگاه راه آهن پاسادنا نشان داده شده اند.دیدگاه‌های سیاسی و مذهبی

در سال ۱۹۱۸ اینشتین، یکی از بنیان‌گذاران حزب دموکرات آلمان به‌عنوان یک حزب لیبرال بود. با این‌حال، او سپس به سمت سوسیالیسم و نقد سرمایه‌داری گرایش پیدا کرد که جزئیات آن را در مقاله‌ای با عنوان «چرا سوسیالیسم؟» ارائه کرده‌است. بعضاً از اینشتین خواسته می‌شد تا نظراتش را در مورد موارد نامربوط به فیزیک نظری یا ریاضیات ارائه کند. او به‌شدت از ایده یک حکومت جهانی دموکراتیک در غالب یک فدراسیون جهانی دفاع می‌کرد. اداره تحقیقات فدرال آمریکا موسوم به اف‌بی‌آی (FBI) از سال ۱۹۳۲ یک پرونده مخفی در مورد او تشکیل داده بود که در زمان مرگ اینشتین تعداد صفحات آن به ۱۴۲۷ صفحه رسیده بود. دیدگاه مذهبی او صراحتاً گفت که «من خداناباور نیستم» و ترجیح می‌دهم خود را ندانم‌گرا یا یک «مذهبی عمیقاً ناباور» بنامم. زمانی که از او پرسیده شد آیا به زندگی پس از مرگ معتقدی او پاسخ داد: نه، همین یک زندگی برای من کافی است !

تفاوتهای مغز اینشتین با دیگران

بر اساس مطالعات ضریب هوشی انیشتن را 160 تا 180 تخمین زده اند. ضریب هوشی معمول افراد دنیا بین 70 تا 115 است . بزرگی قشر مغز در جلوی پیشانی (پری فرونتال) که به مهارتهای شناختی مربوط است بزرگی قشر کناری (پریتال) که به تواناییهای ریاضی و تجسم فضایی ارتباط دارد تراکم زیاد نورون‌ها (سلولهای عصبی) در لُب پیشانی راست تعداد زیاد سلولهای نگهدارنده نورونها (گلیال) تفاوت ظاهری شکل مغز در اطراف قشرهای حسی و حرکتی بزرگتر بودن جسم پینه‌ای (کورپوس کالوزوم) 

انیشتین و بمب هسته !

انیشتین همیشه خود را ضد جنگ می نامید، و جنگ را یک بیماری می دانست که باید درمان شود. ولی در سال ۱۹۳۹ گروهی از فیزیک‌دان‌های مجارستانی به همراه آلبرت انیشتین به رئیس جمهور وقت آمریکا نامه ای زدند و دربارهٔ برنامه نازی‌ها برای ساخت بمب اتمی هشدار دادند . باور برخی بر این است که این نامه مسلماً یک محرک کلیدی برای اتخاذ تصمیم جدی آمریکا در زمینه آغاز پژوهش‌هایی برای ساخت سلاح‌های هسته‌ای در آغاز جنگ جهانی دوم بوده‌است که بعدها در حمله اتمی به ژاپن استفاده شد. 

انیشتین اولین کسی نبود که قواعد نظریه ی نسبیت را کشف کرد اما اولین کسی بود که از آن به عنوان یک قانون فیزیکی استفاده نمود. ۱۰ سال قبل از این که انیشتین تئوری نسبیت خود را به جهانیان عرضه کند، یک فیزیکدان آلمانی به نام هندریک لورنتز این ایده ها را در بوته ی آزمایش قرار داد اما فکر نمی کرد که این قوانین در زندگی واقعی نیز کاربرد داشته باشند.

در سال ۱۹۴۷، او یک دست نوشته ی بسیار سری را همراه با رابرت اوپنهایمر، پدر بمب اتمی، در مورد این که در صورت تماس با موجودات فضایی چه باید کرد نوشت. برخی بر این باورند که انیشتین با نوشتن این دست نوشته می خواست به نحوی به مردم بگوید که او چیزهایی در مورد موجودات فضایی می داند که دیگران از آن ها بی خبرند. برخی هم این شایعه را پخش کردند که انیشتین به دلیل تماس با موجودات فضایی تا این حد باهوش شده است. 

اولین باری که انیشتین تئوری نسبیت خود را منتشر کرد کسی بحث های علمی او را جدی نگرفت.

بدون شک انیشتین نبوغ ذاتی و ذهنی خاصی داشت ولی بر این باور بود که دلیل موفقیت و شهرتش این نبوغ نبوده است. به جای آن وی بر این باور بود که ثبات قدم و تلاش هایش باعث شد که وی از اطرافیانش با فاصله ای زیاد پیشی بگیرد.

ظاهراً وقتی که عکس معروف او در حالی که زبانش را بیرون آورده بود گرفته شد وی به شدت درمانده شده بود. این عکس در روز تولد ۷۲ سالگی او گرفته شد و پس از یک شب طوانی که برای عکاسان لبخند دروغی زده بود تصمیم گرفت که این بار زبانش را برای عکاس درآورد.

بسیاری بر این باورند که آلبرت انیشتین به اختلال «طیف اوتیسم» مبتلا بود. برخی از رفتارهای عجیب و غیرطبیعی او در دوران زندگی اش مانند بیزاری از لمس شدن، مشکل داشتن در مراودات اجتماعی و سختی هایی که در دوران مدرسه داشت همه از نشانه هایی است که امروزه در زمره ی اختلالات اوتیسمی طبقه بندی می شوند.

سر انجام مغز و سایر اندام انیشتین بعد از مرگش

انیشتین بعد از مرگ ، توسط توماس استولتز هاروی بدون اجازه خانواده ، به این امید که علم عصب‌شناسی در آینده بتواند علت نبوغ او را کشف کند. کالبدشکافی شد و مغز او طی هفت و نیم ساعت پس از مرگش از سر او خارج گردید. دکتر توماس هاروی مغز را خارج و به چند قسمت تقسیم کرد، برخی را خود نگه‌داشت و بقیه را برای سایر پژوهشگران برجسته در این زمینه فرستاد. او همچنین چشم‌های اینشتین را خارج کرد و آن‌ها را به هنری آبرامز، چشم‌پزشک اینشتین داد. بقایای آلبرت اینشتین سوزانده و خاکستر او نیز در مکانی نامعلوم پراکنده شد. چشم‌پزشک بعدها چشم های انیشتین را فروخت ، و هم اکنون چشم‌های انیشتین مالک خصوصی دارند ! تکه های از مغز انیشتین در ماده سلولوئیدین نگهداری می شود.