دلگرم
امروز: یکشنبه, ۰۱ آذر ۱۴۰۵ برابر با ۱۲ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۲ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان کهن ایرانی یادگار!
داستان های کوتاه به دلیل اینکه حجم کمتری نسبت به رمان و داستان های بلند دارند و وقت زیادی از خواننده را نمی گیرند بیشتر مورد توجه هستند.داستان ها به ما تجربه ها و درس های بزرگی را در زمانی کوتاه می آموزند.

یکی از سیاحان بزرگ فرنگستان که به ایران آمده بود یک نفر بلد و راهنما و مترجم برای خود گرفت و به همراهی او قسمت مهمی از مملکت را گردش کرد. هنگام مراجعت وقتی که در بندر به کشتی نشست و کشتی نزدیک بود که حرکت کند و برود. راهنمای مزبور که حق الزحمه ی خود را کامل گرفته بود. برای خداحافظی به اطاق کشتی نزد آن فرنگی آمد و گفت: صاحب! شما را به خدا می سپارم. سیاح گفت: من هم شما را به خدا می سپارم! گفت: صاحب من در تمام این مدتی که با شما بوده ام و از این همه التفاتهائی که به من کرده اید اظهار تشکر می کنم، گفت: من هم اظهار تشکر میکنم. گفت حالا خداحافظی نموده در ضمن عرض می کنم رسم چنین است که هر گاه کسی از دوست محترم و بزرگوار خود بخواهد جدا شود. آن دوست محترم یک یادگاری به او می دهد حاال شما هم خوب است یک یادگاری به من بدهید!  

داستان کهن ایرانی یادگار

سیاح دست دراز کرده و از روی میز، یک عدد پرتقال برداشته به او داد و گفت این هم یادگاری؟ گفت: صاحب این یادگاری نمی شود، یادگاری آن چیزی را می گویند که آدم برای همیشه بتواند آن را حفظ کند و نگاه دارد. سیاح گفت: مثال چه؟ راهنما گفت: مثال این انگشتری که در انگشت شماست و یا این ساعتی که با بند به سینه ی خود آویخته اید؟! سیاح گفت: چطور؟ ساعت را به من مرحمت ن سینای خود نگاه کنم به نت: چطور؟ اینها یادگاری هستند! مترجم گفت: مثال اینطور! اگر ساعت را به من مرحمت فرمائید و من آن را به سینه خود بیاویزم هر وقت به سینه ی خود نگاه کنم به یاد شما می افتم و اگر ای ن انگشتر را به من بدهید که به انگشت خود بکنم آن وقت بعد از این هر موقع که به آن نگاه می کنم شما به خاطرم می آئید! سیاح گفت: حال که چنین است من این کار را میکنم. نه این ساعت را با بندش به شما می دهم و نه این انگشتر را که آن را به سینه خود بیاویزید و این یکی را به انگشت خود بکنید! 

داستان کهن ایرانی یادگار

بعد از این مادام العمر هر وقت به سینه ی خود نگاه کردید و دیدید ساعتی به گردنتان آویخته نیست به یاد من می افتید که فلانی چنان ساعتی داشت!! و هر موقع هم به انگشت خود نظر بیاندازید و ببینید انگشتر من به انگشت شما نیست باز هم به یاد من می افتید که فلانی چنان انگشتری داشت! 
چرا از بودنش می خواهید مرا یاد کنید؟ از نبودن و نداشتن به یاد من بیفتید!... خداحافظ، بای بای

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits