مرد خانه داری مقدار زیادی آذوقه و خوراکی از هر قبیل خرید و به خانه آورد و به زن خود گفت: تمام این خوراکی ها را برای رمضان خریده ام، به مصرف نرسان و نگهدار تا وقتی که رمضان بیاید. زن آنها را در صندوقخانه ی اطاق روی هم انباشت و جای داد. یک روز وقتی که آن زن در صحن حیاط نشسته و سرگرم کارهای روزانه ی خود بود دزدی به خانه آمد و به اطاق رفت. صدای پای آن دزد به گوش آن زن رسید سر بلند کرد و از جا برخاسته به اطاق آمد چون چشمش به آن دزد افتاد گفت: اسم تو چیست؟ از قضا آن دزد اسمش رمضان بود گفت: اسم من رمضان است. زن فورا به صندوقخانه رفت و چیزهائی را که شوهرش برای رمضان خریده بود همه را آورد و تسلیم او نمود بعد از رفتن او شوهرش به خانه آمد. زن گفت: رمضان آمد! مرد گفت عجب احمقی هستی، ای زن هنوز بیست روز دیگر داریم تا شعبان تمام شود! بعد از این بیست روز رمضان می آید. زن گفت حاال آمد و چیزهائی را که برای او گذاشته بودیم به او دادم.

مرد چون این نادانی و بی عقلی را از زنش دید خانه را ترک کرد و به مسافرت و غربت رفت و با خودش گفت تا در دنیا زنی احمق تر از زن خودم نبینم به خانه ام برنمی گردم نزدیک یکی از شهرها به زنی برخورد آن زن از او پرسید از کجا میآیی؟ گفت: از عالم برزخ گفت: آیا پسر جوان مرا که به تازگی مرده است در آنجا دیدی؟ گفت بلی دیدم، گفت چطور است؟ گفت بد نیست اما لباس نداشت و لخت بود! زن او را به خانه آوردو یک دست لباس نو و مبلغی پول به او داد که به پسرش برساند! آن مرد فورا پول و لباس را برداشت و راه ولایت خود را در پیش گرفت. شوهر آن زن چون به خانه آمد و زنش گفت از پسرمان خبر سالمتی دریافت نمودم! لباس و پول برایش فرستادم! شوهر چون توضیح خواست و بمراتب اطالع یافت متغیر گشت و بلافاصله سوار بر اسب خود شده و بدنبال آن شخص رفت. آن مرد چون از دور در صحرا دید که سوار ی شتابان به دنبال او می آید فورا خود را در کنار جاده به زمینی که در آن باقلا کاشته بودند و باقلاها رسیده بودند انداخت و مشغول چیدن باقلا شد.

سوار چون به آن نقطه رسید از او پرسید ای صاحب مزرعه ی باقلا؛ آیا کسی را ندیدی که با یک دست لباس نو و مبلغی پول از اینجا بگذرد؟ گفت: بلی، با این نشانی هائی که میگوئید چنین کسی را همین ده بیست دقیقه قبل دیدم که خیلی تند و بسرعت راه می رفت. از این جاده ی باریک که در کنار واقع است با عجله گذشت و تو می توانی به او برسی. اما سواره نرو! برای این که اگر صدای پای اسب تو را بشنود احتمال دارد که خود را در گوشه و کناری پنهان کند و تو او را نبینی.آن مرد پیاده شده و اسب خود را به او سپرد و در آن جادهی بار یک روانه شد. آن شخص هم نامردی نکرد و اسب را سوار شد و با یک دست لباس نو و مبلغی پول نقد به ولایت و خانه و زندگی خود برگشت و به زن خود گفت: احمق تر از تو چون دیدم مراجعت نمودم صاحب اسب وقتی که خسته شد و کسی و مردی را ندید از روی یأس و ناامیدی به مزرعه ی بالا برگشت و تازه آن وقت فهمید که چه کلاهی سرش رفته است؛ به خانه برگشت و به زن خود گفت تو برای پسرمان لباس و پول دادی من هم اسبم را به او دادم که سوار شود و زودتر به مقصد برسد!












پوست بادمجان را دور نریزید؛ کاربردهای پوست بادمجان در آشپزی، زیبایی و خانه
لیست خوراکی های شب یلدا + راهنمای چیدمان و آماده سازی
۵ ترفند حرفه ای نظافت که خانه را سریع تر و کم دردسرتر تمیز می کند
تبدیل قوطی کنسرو به جامدادی هنری؛ یک ایده خلاقانه برای بازیافت
ضد تعریق بدون الکل برای پوست حساس چه مزیتی دارد؟
جاکفشی و قفسه ی شیک با کارتن کهنه؛ یک بازیافت کاربردی برای خانه
آنچه باید در مورد جرم خیانت به کشور در ایران بدانید !
چگونه با بی احترامی همسر به خانواده مان برخورد کنیم؟
چه زمانی نوزاد شیشه شیر خود را در دست می گیرد ؟
دیدگاه ها