دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
سرانجام امید، هما را رها کرد و رفت ...
هما کلافه و عصبی بلند شد مانتو پوشیده و نپوشیده گفت: نه بابا حسابی قاپ همه را دزدیده شما چه میدونید که من چی میکشم . الان نزدیک پنج ماهه گذاشته و از خونه رفته و نمیگه من زن دارم و زنم حتماً به من نیاز داره و ...

بیتا در مسیر خانه اتفاقات بیمارستان را آنگونه که خیال امید راحت شود برایش پیام کرد و بابت مزاحمت شب گذشته عذرخواهی کرد. امید که پیام بیتا را دید از اعماق وجودش نفسی به راحتی کشید و به رسم عادت دیرینه­ای که داشت انگشتر عقیقی که بر روی آن نام خدا حک شده بود را بوسید و شاکر خدای مهربان شد.

در پاسخ به پیام بیتا پس از ابراز ارادت و خوشحالی از خوب بودن آیدا از تصمیمش برای رفتن به منزل پدر وی و ملاقات با آیدا و دلجویی از خانواده گفت. همین که پیام را ارسال کرد یادش آمد که هما رفتن به خانه قوم و خویش را قدغن کرده مگر با دعوت قبلی آن هم با فاصله­ ای حداقل یک ماهه و این نوع برخورد را نشانه بالا بودن موقعیت اجتماعی خودش میدانست.

با شناختی که از اهالی خانواده بیتا داشت مطمئن بود الان خاله و شوهرخاله هما از شنیدن این خبر بیش از آمدن امید با هما خوشحال شده و آماده­­اند تا امید روز و ساعت رفتنش را به آنها اطلاع دهد تا برایش سنگ تمام بگذارند.

اکسیر عجیب و غریبی است این دعای مادر. چطور میشود و چگونه فرزندی باشی که دعای مادرت اجابت نشود. محبوبیت امید در بین دوستان و همکاران و آشنایانی که حتی بیشتر از یکبار او را ندیده­ اند محصول دعای مدام مادر امید در محبوب شدن فرزندش بود.

امید طبق عادت اوقات دادرسی و جلسات شرکت حاج امیر و سایر موکل­ ها را بررسی نمود و با در نظر گرفتن این موضوع که خانواده آیدا پنج­شنبه و جمعه هر هفته بنا به یک سنت و رسم قدیمی به دیدار بزرگترهای خانواده میروند و یا آنها را به خانه خودشان می ­آورند عصر سه ­شنبه را زمان مناسبی برای رفتن فرض نمود و با پدر آیدا تماس گرفت و قرار قطعی شد. ظهر سه ­شنبه کمی زودتر از روزهای قبل از دادگاه بیرون آمد و سر راه به سراغ حمام عمومی بهارستان رفت که چند هفته ­ای بود مشتری اش شده بود.

در راه بازگشت به دفتر به قنادی آق ­بانو سفارش دوکیلو خامه ­ای خاص و ویژه داد و با یک دسته گل مریم و رز زنگ خانه را زد. در که باز شد در حیاط خانه عطر گلهای میخک و داودی مشامش را نوازش کرد. کل خانواده در ورودی ساختمان سه طبقه ­ای که پدر آیدا خودش آن را ساخته بود به گرمی از امید استقبال نمودند.

ترکیب اعضا خانواده یک غایب داشت که علت اصلی این ملاقات بود. نبودن آیدا آنچنان ذهن امید را درگیر نمود که بلافاصله پس از سلام گفت: پس آیدا خانم کجاست حالش خوبه؟ بیتا گفت آره خوبه نگران نباشید رفته دنبال عشق مشترکتون. بسکتبال تنها وجه مشترک آیدا و امید بود و همین اشتراک موجب نزدیکی این دو علیرغم تمام تفاوتهایشان بود طوری که در دورهمی­ های خانوادگی اگر هما خانم رخصت می­دادند این دو در حیاط خانه مسابقه شوت میدادند.

مسابقه ­ای که بیشتر تبدیل به کلاس آموزش و انتقال تجارب بیست ساله امید در ورزش بسکتبال می­شد. گاهی اوقات هم جوانان خانواده وارد میدان مبارزه میشدند و چیزی شبیه مسابقه بسکتبال در قالب کمدی به نمایش درمی امد. بداقبالی امید و خوش­ شانسی هما تنها در زندگی مشترک این دو نبود که خودنمایی می­کرد بلکه در تمام امور مرتبط به ایشان جاری بود. جز بدشانسی هیچ عنوان و عبارتی را نمی­توان به این اتفاق نسبت داد که هنگام خریدن دسته گل، هما امید را دیده باشد و تعقیب­کنان دنبال او تا خانه آیدا آمده باشد و اکنون تصویرش در قاب آیفون تصویری خانه دیده شود.

آمدن هما بدون هماهنگی قبلی با شناختی که همگی از او دارند امری نادر و خاص بود. افراد خانه به جای بازکردن در، مشکوک با نگاهشان به یکدیگر دنبال کسی می­گردند که آمدن امید را به هما خبرداده باشد. همه در آن واحد با بالا انداختن شانه و گفتن «نه مگر عقلم کم شده» چه با کلام چه با نگاه به یکدیگر فهماندند که آمدن هما اگر چه نادر و عجیب هست اما چیزی جز یک اتفاق ساده نمیتواند باشد.

بیتا در را به روی هما باز کرد و هما با حالت طلبکارانه همیشگی­اش وارد سالن پذیرایی شد و خیلی سرد و بی­روح به جمع حاضر سلامی کرد و بدون توجه به حضور امید محلی را برای نشستن انتخاب کرد که پشتش به او باشد.

ناخودآگاه فضای صمیمی و گرم چند لحظه پیش تبدیل شد به سکوتی سنگین، هما همانطور که مسبب این فضا شده بود خودش نیز با حرفهایش جو حاکم را تغییر داد. « به ­به شیرینی و دسته ­گل، آن هم رز و مریم، گلهای مورد علاقه آیدا خانم. با اشاره به پشت سرش ادامه داد این آقا از این کارها هم بلد بودند و من خبر نداشتم.

چه غلط ها میبینی عمو تا دیروز فرق بلال و دسته گل و تشخیص نمی­ داد حالا برای من آدم شده و راه گلفروشی و یاد گرفته کاش یکی ازش میپرسید تو که بلدی گل بخری چرا برای خانم خودت از این کارها نمی­کنی. «بیتا طوری عصبی و ناراحت بود که همسرش با گرفتن دستان او سعی در عادی نشان دادن شرایط بیتا شد و بیتا با صدای لرزان شروع کرد که «چرا اینجوری هستی هما، جز متلک و کنایه زدن کار دیگه ­ای بلد نیستی؟ تا آنجا که خانواده خبر دارند آقا امید اندازه تمام شوهرهای فامیل حواسش به همسرش هست و برات سنگ تمام گذاشته.

چرا زندگیت و خراب می­کنی؟ چرا اینقدر حرف مفت و چرند میگی. اتفاقاً این یک مرتبه را راست گفتی اصلاً آقا امید وظیفه ­ای نداشته که بیاد عیادت آیدا کسی که باید می ­آمد و عذرخواهی می­کرد تو بودی ولی این بنده خدا کلاً باید جور کارها و رفتارها و ندانم کاری ­های شما را تحمل کنه و آخر سر هم بدهکار هست. بیتا پشت هم و سلسله ­وار چیزهایی را به زبان می ­آورد که نزدیک به چهار سال برای امید شده بود غده­ ای از درد دل که درون ذهن و فکرش رشد کرده بود. هما آنچنان عصبی شده بود که آنی خون از صورت برافروخته ­اش فوران می­کرد.

گفتن حرفهای بیتا با سرفه پدرش متوقف شد و رو به هر دو کرد و گفت: لااقل از من خجالت بکشید اول به دختر خودم هستم بعد هم به تو دختر اصغر. فکر کردی کی هستی و از کجا آمدی که هر کاری دلت می­خواهد انجام میدی. هیچ به رفتار و کاری که سر آیدا آوردی فکر کردی.

اصلاً تو فکر هم می­کنی. ببینم واقعاً متوجه نیستی یا خودت وبه کوچه علی چپ زدی. کجا رفت آن همه ادعای کتابخوانی و فرهیختگی . این بنده خدا تا به امروز یک بار لااقل داخل جمع خانواده از گل نازک­تر به تو نگفته ولی تو! هر بار که ما شما دو تا را کنار هم می­بینیم به بهانه ­های مختلف هر چی دلت میخواد به زبون میاری. خوبه آدم یکم چند قدم جلوتر از دماغش و هم ببینه.

هما کلافه و عصبی بلند شد مانتو پوشیده و نپوشیده گفت: نه بابا حسابی قاپ همه را دزدیده شما چه میدونید که من چی میکشم . الان نزدیک پنج ماهه گذاشته و از خونه رفته و نمیگه من زن دارم و زنم حتماً به من نیاز داره و ...


دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits