همه چیز درباره اصول نگهداری و پرورش فنچ

با مجله اینترنتی دلگرم همراه باشید تا همه چیز درباره فنچ ها را بدانید

فنچ ها پرندگانی جذاب خود جوش و کاملا بازیگوش هستن که زادگاه آنان استرالیا و بعضی از کشورهای گرمسیری در شرق آسیا نیز می باشد از جمله هند و پاکستان و مصر که به تازگی نژادهای دیگری از این پرنده نیز وارد ایران شدند و در اکثر پرنده فروشی ها عرضه می گردند. از آنجایی که قدرت بدنی این پرنده در نگهداری در خانه خیلی بالاست و می شود از آن به عنوان گونه های مقاوم و کم هزینه در تمامی گونه ها نام برد پس اگر تا به حال هیچگونه پرنده ای نداشته اید و می خواهید تجربه نگهداری پرنده را داشته باشید فنچ می تواند بهترین گزینش و راحترین پرنده برای نگهداری در منزل باشد.

جفت گیری فنچ برای جوجه گذاری

بعد از اینکه فنچ نر و ماده را در قفس رها کردید و به شرطی که این دو پرنده در قفس در جای ثابتی از خانه قرار داده شده باشند، بین 2 تا 20 روز طول می کشد تا این دو فنچ با همدیگر جفت شوند. اولین نشانه برای آغاز جفت گیری این است که پرنده نر پرواز کرده و پشت کمر پرنده ی ماده قرار می‌گیرد. اما از کجا بفهمیم که فنچ‌هایمان جفت شده‌اند؟ بهترین نشانه، تمیز کردن فنچ ها توسط یکدیگر است به طوری که یکی از فنچ ها زیر نوک فنچ جفت را به آرامی با نوک خودش تمیز می‌کند و فنچ جفت حالت خواب آلودگی پیدا می‌کند؛ در این مرحله لانه سازی آغاز خواهد شد.

لانه سازی فنچ ها

یک جفت فنچ هنگامی که می‏ خواهند لانه سازی کنند رفتاری را از خود نشان می ‏دهند، به این صورت که به شدت شروع به جمع آوری چیزهایی برای لانه سازی می ‏کنند. بهتر است در این دوران کاغذ تکه تکه شده و شاخه‏ های کوچک مثل چوب جارو یا برگ در اختیار آنها قرار داده شود. اگر آنها چیزی برای جمع آوری پیدا نکنند از پر و پوست دانه ‏ها استفاده خواهند کرد.

هر چیزی می‏ تواند برای ساخت لانه در گوشه قفس یا حتی در لانه ‏ای که صاحب پرندگان در اختیار آنان قرار داده و یا حتی در ظرف غذا انباشته شود. وقتی این رفتار از یک جفت فنچ دیده می ‏شود که آنها باید یک لانه به بزرگی یک سیب یا پرتقال بزرگ فراهم کنند. این لانه همیشه باید در بالاترین قسمت گوشه قفس قرار بگیرد. این لانه باید مقابل ظرف غذا و در فاصله نزدیک و معمولی از چوبی که برای نشستن فنچ‏ ها در نظر گرفته شده باشد. اگر این میله دور از لانه باشد فنچ نر روی آن نخواهد نشست و در طول دوران تخم گذاری فنچ های ماده ترجیح می ‏دهد بالای لانه بنشیند. در طول دوران لانه سازی هر دو وقتشان را در طول شب در کنار لانه صرف می ‏کنند.

لانه فنچ را باید در بالاترین نقطه قفس قرار دهید، به طوری که پرنده نتواند روی آن بشیند. حتی اگر میله برای نصب لانه در بالای قفس نیست آن را با سیم فلزی ببندید. قرار دادن لوازم برای لانه سازی فنچ که شما باید این اقلام را در کف قفس و یا کف لانه قرار دهید. حتی اگر خودتان لوازم لانه سازی را در لانه قرار دهید فنچ نر تمام محتویات لانه را خالی می‌کند و طبق سلیقه خودش آن را می‌سازد.

ابتدا باید در قفس پنبه قرار دهید. پنبه‌های تشک که از لحاف دوزی‌ها قابل خرید است؛ برای این کار مناسب می‎باشد. البته از پنبه پزشکی که در داروخانه‌ها موجود است نیز می‌توانید استفاده کنید. سپس از دستمال کاغذی به تعداد 2 تا 3 برگ به صورت خرد شده استفاده نمایید. همچنین باید چوب سوزنی درخت کاج را نیز جزو لوازم لانه سازی قرار دهید. اما توجه داشته باشید که چوب‌ها باید کوتاه باشند و به هیچ عنوان نوک تیز نباشند. تعدادی تکه نخه معمولی کوتاه نیز قرار دهید.

اگر موارد بالا رعایت شده باشد فنچ نر به جنب و جوش می‌افتد و شروع به لانه سازی می‌کند و فنچ ماده نیز در کارها به جفت خود کمک می‌کند. لانه سازی به معنای این است که حتما فنچ‌های شما جفت شده‌اند. بعد از اتمام لانه سازی که بین 1 تا دو روز طول می‌کشد پرنده‌ها برای خواب به لانه می‌روند. توجه کنید که هر دو فنچ نر و ماده باید با هم در لانه بخوابند و اگر یکی بیرون بود نشانه خوبی نیست چون احتمال اینکه هنوز جفت نشده باشند هست. اما اگر هر دو شب‌ها در لانه‌ای که توسط فنچ نر ساخته شده باشد بخوابند این مرحله با موفقیت به پایان می‌رسد و باید منتظر جوجه‌ فنچ ها باشید

تخم گذاری فنچ

بعد از لانه سازی نوبت به تخم گذاری می‌رسد که ممکن است بین 7 تا 40 روز بعد از لانه سازی انجام شود. در این مرحله‌ی حساس نیز کمک شما به فنچ‌هایتان بسیار حیاتی است.

اما سوالی که وجود دارد این است که چه کار کنیم که فنچ‌هایمان تخم بگذارند:

بهترین پاسخ این است اگر از انجام مرحله‌های قبلی که گفتم مطمئن بودید، که البته اصلی ترین آن لانه سازی است فنچ‌ها به زودی تخم گذاری را شروع می‌کنند. توجه داشته باشید که باید به فنچ‌ها یتان تخم مرغ آب پز بدهید. تا انرژی لازم برای تخم گذاری را داشته باشند.

معمولا فنچ ماده در هر دوره بین یک تا 10 تخم می‌گذارد که تعداد تخم‌ها با تغذیه رابطه مستقیم دارند. اما بیشتر اوقات همه تخم‌ها تبدبل به جوجه نمی‌شوند. هرچه به فنچ‌هایتان بیشتر برسید تعداد بیشتری از تخم‌ها جوجه می‌شوند. بعد از تخم گذاری فنچ‌های نر و ماده به نوبت روی تخم‌ها می خوابند.

در این مدت از تغذیه فنچ غافل نشوید. ارزن آب مناسب است ولی هرگز کاسه‌ی آب را در طول دوره ی تخم گذاری برای شنای فنچ‌ها قرار ندهید. چون پرنده بعد از شنا از تخم‌ها غافل می‌شود و یا با خوابیدن با پرهای خیس روی تخم‌ها، آن‌ها را خراب می‌کند.

فنچ نر و ماده ممکن است از 3 تا 12 تخم در دوره‏ ای که برای تخم گذاری فعال هستند بگذارند. جوجه‏ ها به ترتیب تخم گذاری سر از تخم در می‏ آورند. معمولا یک یا دو تخم بدون آنکه جوجه ه‏ای از آن بیرون بیاید باقی می‏ ماند تا والدین تغذیه جوجه ‏ها را شروع کنند. لانه باید تنها به طور کامل به حال خود رها شود، در واقع بعد از آغاز دوره تخم گذاری و تا زمانی که جوجه‏ ها جرات کنند خودشان از آن بیرون بیایند، نباید کاری به لانه پرنده داشت.

چون ممکن است از روی تخم خود بلند شوند و دیگر روی آن ننشینند. مدت زمانی که تخم ‏ها گذارده شود تا اینکه جوجه‏ ها جرات کنند از لانه بیرون آیند متغیر است٬ اما معمولا تخم‏ های خوب 14 تا 16 روز طول می ‏کشد تا جوجه‏ ها از آن بیرون بیایند و همچنین 3 تا 4 هفته از دنیا آمدن جوجه‏ ها زمان نیاز است تا آنها از لانه بیرون بیایند. فنچ‏ ها معمولا والدین بسیار خوبی هستند و با میل و اشتیاق به نوبت بر روی تخم‏ ها و همین طور بعد از آن کنار جوجه ‏ها ‏می‏ نشینند و آنها را به نوبت تغذیه می‏ کنند.

در طول دوره ی تخم گذاری حتما نکات زیر رعایت کنید:

•     هرگز قفس پرنده را تکان ندهید، حتی برای چند ثانیه.
•     هرگز به کودکان اجازه بازی با قفس پرنده را ندهید.
•     از تغذیه پرنده غافل نشوید (ارزن + آب).
•     هرگز برای شنای پرنده کاسه آب قرار ندهید.
•     اگر تخمی را در کف قفس مشاهده کردید هرگز به آن دست نزنید و سعی نکنید دوباره آن را سرجایش بگذارید؛ مطمئن باشید تخم خراب بوده که فنچ خودش آن را بیرون انداخته است.
•     در شب هرگز محل قفس را روشن نکنید و قفس را در محلی که با نور طبیعی روشن شود بگذارید.
•     به غیر از قرار دان آب و غذا که با احتیاط باید انجام شود، دیگر هرگز دست خود را در قفس نکنید.

اگر تمامی نکات و مراحل قبلی رعایت شده باشد بعد از 12 تا 21 روز جوجه‌ها از تخم خارج می‌شوند و شما وارد مرحله نگهداری جوجه‌ها می‌شوید.

نگهداری از جوجه فنچ

این مرحله آخرین مرحله در دوره تولید مثل فنچ است. زمانی که جوجه فنچ ها از تخم در آمدند بسیار کوچک هستند و نیازمند تغذیه از والدین خود می‌باشند. شما باید غذای کافی فنچ ها و جوجه‌هایشان را که همان ارزن است فراهم کنید.

برای رشد بهتر جوجه و تقویت والدین توصیه می‌شود که حتما از تخم مرغ آب پز استفاده کنید. فنچ ها اول خودشان می‌خورند و بعد به سراغ جوجه‌هایشان می‌روند و با خارج کردن غذا از چینه دان و معده شان دوباره آن را به دهن می‌آورند و به حلق جوجه‌هایشان می‌ریزند. هر گز سعی نکنید خودتان به جوجه ها غذا بدهید که کاری بیهوده است و موجب می‌شود که فنچ فرآیند جوجه کشی را رها کند. نکات مهم در دوران جوجه داری هم شباهت زیادی به دوران تخم گذاری دارد.

بعد از 20 تا 28 روز که متغیر می‌باشد، جوجه‌ها از لانه خارج می‌شوند. در این زمان پر تمام بدنشان را پوشانده اما فاقد پرهای زینتی و نوک رنگی هستند.

شاید فکر کنید دوران ضعیف بودن جوجه تمام شده است ولی سخت در اشتباهید. چون جوجه‌ها هنوز نمی‌توانند دانه بخورند به سختی می‌پرند و پرواز می‌کنند. با صداهای مخصوصی جوجه‌ها نزدیک والدین خود می‌نشینند و دهانشان را باز می‌نمایند و طلب غذا می‌کنند.

اما به مرور زمان یاد می‌گیرند هم پرواز کنند و هم دانه و آب بخورند اما این مدت ممکن است بین 2 تا 6 ماه طول بکشد. زمانی که پرنده شبیه پدر و مادر خود شد بالغ شده است که بین 3 تا 4 ماه بالغ شدن به طول می‌انجامد.

آوازها و صداهای فنچ ها

این پرنده‏ ها بسیار پر سر و صدا هستند. صدای آنها می ‏تواند یک بییپ یا مییپ بلند باشد و در واقع صدای آنها تعداد کمی از این نوع صدا است. ریتم آواز در نرها پیچیده‏ تر است، و آواز هر نر متفاوت است. هر چند پرنده‏ ها صدایشان با دیگر اعضای خانواده‏ هایشان یکسانی ‏هایی دارد. و همه فنچ ‏ها در یک چهارچوب خاص و یک ریتم خاصی آواز می‏ خوانند. فنچ نر صدایش را با اختلافی کم به پسرش منتقل می ‏کند. آواز تا دوره بلوغ ممکن است تغییر کند اما پس از آن در تمام طول عمر پرنده ثابت باقی می‏ ماند. تحقیقات علمی در موسسه «ریکن» در ژاپن اشاره کرده است که آواز خواندن در ماده‏ ها در واقع یک پاداش برای هیجان فنچ نر می ‏باشد، و باعث هیجانی‏ تر شدن وی می ‏شود.

فنچ ‏های نر توانایی آواز خواندنشان را در دوره بلوغ و زمانی که ماده‏ ها هنوز این توانایی را ندارند، بدست می‏ آورند. علت این رشد متفاوت، جایی در دوران جنینی است که فنچ ‏نر استروژن را تولید می‏ کند، که این هورمون در مغز شبیه تستسترون می‏ شود، که به پیشرفت سیستم اعصاب مورد نیاز برای آواز خواندن می‏ انجامد. صدای آنها با تعداد کمی آواهای درهم شروع می‏ شود. اما آنها دائم سعی و تلاش می‏ کنند آواز خود را با آنچه از صدای پدرشان در خاطرشان مانده تطبیق بدهند، و صدایشان بسرعت تکمیل می ‏شود. در طول این مدت آنها آوازشان را با صداهایی که در اطرافشان می ‏شنوند، تکمیل خواهند کرد. همچنین از صدای آواز سایر نرهای نزدیک خودشان نیز الهام می‏ گیرند.

فنچ ‏های نر از صدایشان تا حدودی برای یافتن جفت استفاده می‏ کنند و برای جفت گیری معمولا از یک صدای منظم بلند استفاده می ‏کنند. همچنین فنچ‏ ها یک صدای «هیس» در موقعی که قصد دفاع از محدوده خود را دارند از خود تولید می ‏کنند.

محبوبیت آنها به خاطر توانایی زیادشان در تولید مثل است و هر کسی می ‏تواند از آنها جوجه بگیرد و توانایی آنها در زندگی در مناطق خشک. این توانایی ‏ها باعث شده که فنچ به عنوان یک پرنده آواز خان خانگی مورد پسند عامه قرار بگیرد.

تعیین جنسیت فنچ

تعیین جنسیت در گونه های مختلف فنچ از گونه ای به گونه دیگر متفاوت است در برخی از گونه ها نظیر فنچ راه راه رنگ و شکل پرنده نر و ماده با هم تفاوت دارند و می توان به راحتی از روی رنگ و شکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تمییز داد. در گونه فنچ راه راه می ‏توان به سادگی آنها را از هم تشخیص داد. فنچ‏ های نر معمولا پرهای نارنجی روشنی بر روی گونه‏ هایشان دارند. و یک منقار سرخ رنگ (در مقابل منقار نارنجی ماده) و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص. در برخی موارد رنگ منقار تنها گزینه بیان کننده جنسیت هست، چون رنگ نارنجی روی گونه بعضی وقتها کم رنگ می‏ شود یا اصلا از بین می ‏رود. جوجه ‏ها نیز معمولا شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آنها اختلاف دارند. جوجه‏ های درون لانه خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده است.

این اختلاف‏ ها به علت جفت گیری‏ های مختلف بین انواع مختلف فنچ‏ ها در یک مکان خاص که آنها در کنار هم نگهداری می‏ شوند مثل مغازه پرنده فروشی بروز می‏ کند. به هر حال پرنده گونه نارنجی که بسیار فعال و سرسخت‏تر هستند مطمئناً یک نر جوان است و گونه‏ های نارنجی نیز از دو ماهگی ظاهر می‏ شوند. همچنین فنچ‏ های بسیار جوان منقاری سیاه رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند رنگی می‏ شود. در برخی گونه های دیگر نر و ماده کاملاً شبیه به هم بوده و امکان تعیین جنس مقدور نمی باشد برای مثال در فنچ طلایی علایم چندانی برای تشخیص نر و ماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد ورنگ آن در پرنده ماده به رنگ روشن ودر پرنده نر به رنگ تیره تا مشکی است. فنچ های نابالغ رنگ شان تیره تر از فنچ های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای فنچ ها تیره تر است، شما می توانید به سن تقریبی آن ها پی ببرید. فنچ ها در سن شش ماهگی دارای پرهای کامل شده و جثه آن ها همانند جثه بالغ ها می شود.

بیشتر بخوانید:

تشخیص نر یا ماده بودن فنچ در گونه های مختلف

پرنده فنچ راه راه