معرفی مناطق دیدنی ولایت غزنی در افغانستان 

۱,۶۹۳
۰
۰
شنبه, ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۱۶:۳۳


جاذبه های گردشگری غزنی


غزنی با نام‌های تاریخی غزنه و غزنین، شهری است در مرکز شرقی افغانستان. این شهر با جمعیت تقریبی ۱۴۱۰۰۰ نفر و در ارتفاع ۲۲۱۹ متری از سطح دریا قرار دارد. این شهر مرکز ولایت غزنی است. شاهراه کابل – قندهار که شهرهای شمالی را به شهرهای جنوبی افغانستان وصل می‌کنید از این شهر نیز می‌گذرد. ساکنان شهر غزنی را «غزنوی» و در گویش عامه «غزنیچی» می‌نامند.

در پیرامون غزنی آرامگاه‌های چند تن از شاعران و دانشمندان ازجمله آرامگاه ابوریحان بیرونی واقع شده‌است. ویرانه‌های غزنهٔ کهن، یعنی پایتخت دودمان غزنویان، در شمال خاوری این شهر به فاصلهٔ پنج کیلومتری از آن قرار دارد. غزنی همچنین به داشتن مناره‌های ستاره شکلی از سده دوازدهم میلادی مشهور است. این مناره‌ها باقی‌ماندهٔ مسجد بهرام‌شاه هستند. اطراف این مناره‌ها با طرح‌های هندسی و با آیات قرآن با خط کوفی مزین بوده‌است. قسمت گنبد آن‌ها خراب شده‌است. بر اساس تصویب اجلاس سال ۲۰۰۷ وزیران فرهنگ کشورهای اسلامی، غزنی پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال ۲۰۱۳ شد.

مکان های تاریخی غزنی

غزنى، تاریخ ١٥٠٠ساله قبل از اسلام دارد؛ مناطق تاریخى زیاد و آبده هاى باستانى فراوان در غزنى موجود است؛ اما اکثر این مناطق تاریخى و آبدات، در اثر بى توجهى از بین رفته و یاهم در حالت نابودى قرار دارد.

مهمترین منطقۀ تاریخى غزنى؛ شهر کهنۀ غزنى و یا هم بالاحصار است، که قبلاً مقر سلطنت سلطان محمود غزنوى در آن قرار داشت. این قلعه، حدود ٤٠ برج دارد و گفته میشود که صدها سال قبل، یک سرپوش بازار طلا نیز دراینجا وجود داشت، که به اثر جنگ ها تخریب گردید و آثار تاریخى و طلاى این بازار زیرخاک شد؛ در شهر کهنۀ غزنى، برخى مردم سکونت دارند. برخى برج هاى شهر کهنۀ غزنى، ویران گردیده و یاهم در معرض نابودى قرار دارد.

در ولایت غزنى، جمعاً حدود ٣٠٠ آبده و مقبرۀ تاریخى موجود میباشد، که از جمله تنها ۳٠ منطقۀ آن، در جریان ده سال گذشته اعمار گردیده است.در غزنى؛ مزار سنایى، شمس بابا، حسن غزنوى، شامیر پالیزوان، سلطان محمود، خواجه بلغار، خواجه على، سلطان شهاب الدین غورى، زیارت ملانوح بابا، دو منار دوران سلطان محمود غزنوى و صدها آبدۀ تاریخى، مناطق و مقبره هایى مشابه آن وجود دارد.

غزنی


موزه های غزنی


موزه غزنی یک زمان از موزه های غنی کشور بشمار میرفت، اما در چند دهه جنگ او نیز مثل موزه های دیگر کشور زیان دیده است و بسیاری از آثار تاریخی وبا ارزش آن چور و چپاول شده است. اما در این اواخر بعضی از آثار آن که بخاطر حفظ و نگهداری به کابل فرستاده شده بود و یا از مناطق دیگر دریافت شده بود دوباره به غزنی انتقال داده شده است، اما اکثر آثار آن که به کشور های خارجی قاچاق وفروخته شده بود هنوز هم لا درک است.

غزنی از لحاظ آثار تاریخی یک ولایت غنی بشمار میرود، که باید در این اواخر کار زیادی برایش انجام میشد، اما بد بختانه ادره مرکزی واداره محلی غزنی چندان توجه به آن نکرده است.

موزه عمومی غزنی، که از ده سال به این طرف دروازه هایش بسته بود، در آن آثار تاریخی گذاشته شده است که پیشینه آن به زمانه های قبل از اسلام برمی گردد. تمام این آثار تاریخی در زمانه های قبل از اسلام جمع آوری شده بود، که حال هم در موزه عمومی غزنی وجود دارد.

مشاهیر غزنی


ولایت تاریخى و باستانى غزنى؛ از گذشته هاى دور تاکنون، شخصیت هاى مهم و مشهور اجتماعى و رجال برجستۀ علمى و سیاسى را در خود پرورش داده و خاستگاه علم و هنر و ادب کشور بوده است. مطابق مندرجه کتاب جام جم از کثرت اعداد علما و فضلا که در غزنی مدفون شده اند، غزنی را (( مدینه ثانیه)) می گفتند.

هرچند که نامبردن و یادکردن همه مشاهیر این ولایت، در این مجال نمى گنجد؛ اما منباب مشت نمونۀ خروار، می توان از شخصیت هاى مشهورى همچون برگډ عبدالاحمد، ملامشک عالم، صاحب خان غازى، جنرال میراحمدمولایى، امیرمحمداثیر، داکترمحبى، عبدالاحدمومند، مجیدى خان، محمدهاشم میوندوال، نورمحمدتره کی، مولوې محمدنبې محمدې، نصرالله خان ملکیار، حمیراملکیار، قارى بابا، مولوى امیرمحمد مشهور به سلیمانزو حاجى صاحب، عبدالعزیزآخندزاده مشهور به بالای آخندزاده و مولوې عبدالرزاق مشهور به پایلوچ ملاصاحب، عبدالواحد سرابى، حبیبه سرابى، داکتر سیماسمر، شیخ وحیدى، شریفی جاغورى، شیخ اوحدى خوشمدى، شیخ عزیزالله قره باغى و...، نام برد.

تپه

صنعت و صنایع دستی غزنی


در ولایت غزنى؛ در پهلوى کلالى و پوستین دوزى، مسگرى، زرگرى، پشمینه بافى و خامکدوزى نیز از صنایعى اند که یک تعداد مردم این ولایت در آن مصروف اند.

صنعت پشمینه بافى و خامکدوزى؛ به مردم ولسوالى هاى جغتو، ناور، جاغورى، مالستان و بخش هایى از ولسوالى قره باغ مربوط می شود؛ اکثر زنان این مناطق، پشمینه بافى را یاد دارند و بیشتر خانواده ها مشکلات اقتصادى شان را، از این طریق رفع می کنند.

گیلم، جوال، جوراب، دستکش، جاکت و کمپل پشمى که به نام شالکى نیز یاد میشود، در این ولسوالى ها توسط زنان بافته می شود که نه تنها در خانواده ها مورد استفاده قرار میگیرد، بلکه به خارج نیز صادر می شود.

صنعت خامکدوزى نیز در ولسوالى هاى فوق الذکر، رایج است و زنان در قریه جات؛ دستمال، چادر، لباس، شال سر، کلاه یخن و...، مى دوزند و هرچند هنوز بازار مناسب خارجى براى این صنایع دستى ایجاد نشده؛ اما در بازارهاى منطقه از رونق فراوان برخوردار است.

کلالى نیز یکى از صنایع مهم این ولایت است و از زمان هاى بسیار سابق، از دوران سلطان محمود غزنوى که این شهر مرکز علم و فرهنگ بود، مروج است.

پوستین دوزى نیز یکى از صنایع مشهور این ولایت شمرده میشود؛ پوستین توسط افراد مخصوص مسلکى از پوست هاى مواشى و حیوانات دیگر که داراى پشم ثابت باشد دوخته میشود؛ این لباس به خاطرى که گرم است، در فصل زمستان مورد استفادۀ مردم قرار میگیرد.

ولایت غزنى در فصل زمستان بسیار سرد است و مردم به ویژه موسفیدان اکثراً از لباس پشمى استفاده مى کنند و به همین خاطر، پوستین در گذشته ها از رونق زیاد بر خوردار بود. همچنان زرگران غزنى، در گذشته ها بسیار نامدار بودند و در ساختن مواد زینتى مختلف دست باز داشتند؛ اما اکنون این صنعت در حالت رکود قرار دارد.

مسگران این ولایت نیز از شهرت خوب برخورداراند؛ مسگران و آهنگران این ولایت، هم اکنون نیز وسایل نجارى و سامان آلات دیگر مانند بیل، کلنگ، تیشه، رنده، مارتول، جبل، دیگ، کاسه، آفتابه، لگن و...، میسازند و وضعیت قبلى خود را حفظ کرده اند.

اما وضعیت صنعت بعد از سى سال گذشته، آهسته آهسته کمرنگ شده و ارزش خود را از دست داده؛ اما میتوان گفت که در دو سال اخیر، صنایع دستى تا حدى مورد توجه قرار گرفته، که هم اکنون خانم ها در شهر غزنى مصروف کار صنایع دستى اند و بعداً آن را به بازار عرضه مى نمایند.

برج


کشاورزی در غزنی

غزنى، از اینکه داراى زمین هاى سرسبز و آب هاى زیاد است، اکثر ساکنان این ولایت کشاورز هستند و محصولات خودشان را بیشتر به بازارها عرضه می کنند.

انگور این ولایت بسیار مشهور و زیاد است؛ اما درپهلوى انگور میوه هایى همچون زردالو، شفتالو، ناک، بادام، چهارمغز، آلوبخارا، سیب، انجیر، آلو، گیلاس و میوه هاى دیگر نیز زیاد است. علاوه بر آن، زمین هاى غزنى حاصلات خوبى مانند گندم، پیاز، کچالو، هندوانه، خربوزه، بادرنگ و دیگر حبوبات و سبزیجات نیز میدهد و آب و هوایش براى این حاصلات، بسایر مساعد است.

با آنکه برخى کارهایى در بخش زراعت غزنى صورت گرفته؛ اما اگر مورد توجه بیشتر قرار گیرد، میتوان گفت که سطح مشکلات اقتصادى دهاقین غزنى، پایین خواهد آمد و امکان دارد که این حاصلات، علاوه بر کشور، به بازارهاى خارج نیز عرضه شود.

separator line

بیشتر بخوانید:

مناطق دیدنی و جاذبه های گردشگری شهر هرات

معرفی مناطق دیدنی و گردشگری کابل

آشنایی با مناطق دیدنی و جاذبه های گردشگری پاکستان

گردآوری توسط بخش گردشگری

مجله دلگرم


این مطلب چقدر مفید بود ؟
 
  • برچسب ها:
  • غزنی
  • جاذبه های گردشگری غزنی
  • مکان های تاریخی غزنی
  • موزه های غزنی
  • مشاهير غزنی
  • صنعت و صنایع دستی غزنی

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter