alexametrics
دلگرم
امروز: سه شنبه, ۰۴ آذر ۱۳۹۹ برابر با ۰۹ ربيع الآخر ۱۴۴۲ قمری و ۲۴ نوامبر ۲۰۲۰ میلادی
تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در تقویم سال 99
0
زمان مطالعه: 4 دقیقه
تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال ۹۹ | روز بزرگداشت فردوسی چه روزی است ؟

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال ۹۹

تاریخ روز فردوسی در سال 99 مصادف است با :

پنجشنبه ، ۲۵ اردیبهشت [ ثَور ] ۱۳۹۹
۲۵ / ۲ / ۱۳۹۹

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال ۹۹ | روز بزرگداشت فردوسی چه روزی است ؟

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال 99 به میلادی

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال 99 به میلادی مصادف است با :


2020 May 14 , Thursday
14 - 5 - 2020

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال ۹۹ | روز بزرگداشت فردوسی چه روزی است ؟

تاریخ روز فردوسی در سال 99 به قمری

تاریخ روز فردوسی در سال 99 به قمری در سال 99 مصادف است با :

الخمیس ، ۲۰ رمضان ۱۴۴۱
۲۰ / ۹ / ۱۴۴۱

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال ۹۹ | روز بزرگداشت فردوسی چه روزی است ؟

25 اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی چه روزی است ؟

25 اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی میباشد. ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۱۹ خورشیدی، ۳۲۹ هجری قمری - درگذشتهٔ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری در توس خراسان)، سخن‌سرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایران است.

فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. فردوسی در شاهنامه از دودمان‌های پادشاهی پیشدادیان و کیانیان و اشکانیان و ساسانیان نام برده‌است.

سروده‌های دیگری نیز به فردوسی نسبت داده شده‌است که بیشتر بی‌پایه دانسته‌اند. شناخته‌شده‌ترین آن‌ها مثنوی یوسف و زلیخا و گرشاسپ‌نامه و هجونامه‌ای در نکوهش سلطان محمود است.

سروده‌های فردوسی نه تنها در ایران، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر مورد پژوهش و بررسی؛ و در دانشگاه‌های شناخته‌شدهٔ دنیا مانند دانشگاه کمبریج انگلستان و دیگر دانشگاه‌های اروپایی و آمریکایی مورد مطالعه قرار گرفته‌است و تازه‌ترین پژوهش‌ها دربارهٔ شاهنامه در مرکز مطالعات خاورمیانه و اسلامی دانشگاه کمبریج منتشر شده‌است.

تاریخ روز بزرگداشت فردوسی در سال ۹۹ | وز بزرگداشت فردوسی چه روزی است ؟

در میانهٔ نوروز ۱۳۸۵ برگردان تازه‌ای از شاهنامه به زبان انگلیسی در آمریکا منتشر شد. دیک دیویس پدیدآورندهٔ این نسخه جدید -که پروفسور زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اوهایوی آمریکا و عضو انجمن سلطنتی ادبیات است- با ارائهٔ این برگردان نوین، نوروز ایرانی را جشن گرفت.

فردوسی سخن‌سرایی وطن‌پرست و در میهن‌خواهی استوار بود. این باور پایدار او از جای جای شاهنامه و به ویژه از شور فردوسی در ستایش ایران و نژاد ایرانی به خوبی آشکار است.

او از تاریخ نیاکان خود و داستان‌ها و افسانهٔ شاهان و تاریخ ایران آگاهی و یا به دانستن آن‌ها شوق و دلبستگی فراوان داشت و تربیت خانوادگی او نیز وی را بر این می‌داشت؛ و به همین سبب است که به این کار سترگ دست زد و تا هنگامی که گرفتار فقر و تهیدستی نگشت، یعنی مال و ثروت نیاکانی را بر سر کار شاهنامه نگذاشت، به دربار شاهان و جایزه‌های ایشان چشم نداشت. فردوسی در سرودن شاهنامه، گذشته از انگیزهٔ وطن‌خواهی و باورهای میهنی، کمابیش پشتیبانانی داشته‌است.

او خود از چند تن به نام یاد کرده‌است که ایشان به گونه‌ای در برانگیختن یاری او کوشیده‌اند. یکی از آنان که بیش از همه مورد ستایش اوست، کسی‌است از بزرگان و فرمانروایان آن روزگار که فردوسی ویژگی‌هایش را برمی‌شمارد، اما آشکارا نام او را نمی‌گوید.

آنچنان که از سخن آشکار او می‌توان این برداشت را که فردوسی؛ به گفتهٔ «نولدکه» دانشمند آلمانی -که می‌گوید فردوسی تعصب مذهبی نداشته‌است- از افسانه‌ای که در بن‌مایه اسلامی گرفته شده‌است و آن دربارهٔ زیارت اسکندر از کعبه است، می‌گوید که خدای زمین و زمان نیاز به جا و مکان ندارد؛ و نیز می‌گوید که برای پیشینیان ما «آتش» تنها برای نشان کردن سمت نیایش بود، همان گونه که برای تازیان «سنگ» سمت پرستش است.



این مطلب چقدر مفید بود ؟
 
    دیدگاه ها

    شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



    کد امنیتی کد جدید
    hits