دلگرم
امروز: چهارشنبه, ۱۴ خرداد ۱۳۹۹ برابر با ۱۲ شوّال ۱۴۴۱ قمری و ۰۳ ژوئن ۲۰۲۰ میلادی
تاریخ روز معمار سال ۹۹ چه روزی است ؟
4
8,048
زمان مطالعه: 8 دقیقه
3 اردیبهشت سال تولد شیخ بهایی به عنوان روز معمار شناخته می شد و هنوز هم هر ساله در این روز مراسمی مرتبط با معماری یا بزرگداشت معماران در مجامع فرهنگی و هنری و علمی ایران برگزار می‌شود.

تاریخ روز معمار 99 در تقویم چه روزی است ؟

تاریخ روز معمار 99 (بزرگداشت شیخ بهایی) مصادف است با چهارشنبه ، ۳ اردیبهشت

روز معمار چه روزی است ؟

روز معماری در ایران ۳ اردیبهشت (۲۳ آوریل) هر سال، مصادف با سالروز تولد شیخ بهایی است. این روز را نباید با روز جهانی معماری (نخستین دوشنبه ماه اکتبر در هر سال) اشتباه گرفت.

 تاریخ دقیق روز معمار 99 | تاریخ روز معمار سال ۹۹ | تاریخ روز معمار 99 چه روزی است ؟

تاریخ دقیق روز معمار 99 در تقویم شمسی

تاریخ روز معمار 99 در تقویم شمسی مصادف است با :

چهارشنبه ، ۳ اردیبهشت [ ثَور ] ۱۳۹۹
۳ / ۲ / ۱۳۹۹

 تاریخ دقیق روز معمار 99 | تاریخ روز معمار سال ۹۹ | تاریخ روز معمار 99 (بزرگداشت شیخ بهایی) | تاریخ روز معمار 99 چه روزی است ؟

تاریخ روز معمار سال ۹۹ به میلادی

تاریخ روز معمار در تقویم میلادی 2020 مصادف است با :

2020 April 22 , Wednesday
22 - 4 - 2020

 تاریخ دقیق روز معمار 99 | تاریخ روز معمار سال ۹۹ | تاریخ روز معمار 99 (بزرگداشت شیخ بهایی) | تاریخ روز معمار 99 چه روزی است ؟

تاریخ روز معمار ۹۹ به قمری

تاریخ روز معمار در تقویم قمری 1441 مصادف است با :

الأربعاء ، ۲۸ شعبان ۱۴۴۱
۲۸ / ۸ / ۱۴۴۱

 تاریخ دقیق روز معمار 99 | تاریخ روز معمار سال ۹۹ | تاریخ روز معمار 99 (بزرگداشت شیخ بهایی) | تاریخ روز معمار 99 چه روزی است ؟

سوم اردیبهشت روز معمار

روز معماری در ایران ۳ اردیبهشت (۲۳ آوریل) هر سال، مصادف با سالروز تولد شیخ بهایی است. این روز را نباید با روز جهانی معماری (نخستین دوشنبه ماه اکتبر در هر سال) اشتباه گرفت.

سال ١٣٨٣ انجمن مفاخر معماری ایران مراسمی را در روز ۳ اردیبهشت مصادف با سالروز تولد شیخ بهایی برپا کرد و پیشنهاد کرد تا این روز به نام روز معماری شناخته شود. این مراسم در سال ۱۳۸۴ تکرار شد.

سال ۱۳۸۵ همزمان با درگذشت سید هادی میرمیران در روز ۲۹ فروردین -که خود از پیشنهاددهندگان تعیین روزی به نام روز معمار بود- بنا شد تا در روز ۳ اردیبهشت مراسمی برای اعطای جایزه میرمیران برگزار شود. نخستین دوره اعطای این جایزه از سال ۱۳۸۶ برگزار شد.

سال ۲۰۰۹ از سوی یونسکو به نام سال بزرگداشت شیخ بهایی نامگذاری شد و از این سال (۱۳۸۸) روز ۳ اردیبهشت به طور رسمی به عنوان روز معماری در ایران پذیرفته شده و در تقویم رسمی ایران نیز از سوی دولت ثبت شد.

هر ساله در این روز مراسم و همایش هایی در رابطه با معماری یا بزرگداشت معماران در مجامع فرهنگی و هنری و علمی ایران برگزار می شود.

شیخ بهایی مرجع تقلید و دانشمند نامدار عصر صفوی است که در دانش های فلسفه، منطق، هیئت و نجوم ، ریاضیات و معماری تبحر داشت.

وی در عصر طلایی هنر اسلامی یعنی دوران صفویه، تعداد زیادی از بناها را با تکنولوژی فراتر از عصر خود طراحی کرده و به اجرا درآورد.

آثاری همچون مسجد امام اصفهان، نقشه شهر نجف آباد، مهندسی تقسیم آب زاینده رود، طرح ریزی کاریز نجف آباد، حمام شیخ بهایی، معماری حرم امام رضا (ع)، مجموعه کاخ های دولتی اصفهان (دولت خانه)، چینی خانه بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی و … که امروزه از او به یادگار مانده است.

شیخ بهایی درمیان دیگر هنرهایش معماری را برگزید، چراکه معماری هنر ساختن یک تمدن است؛ تمدن اسلامی، و اگر نبود معادلات استکباری حاکم بر محافل بین المللی، به طور حتم دستاوردهای این بزرگوار صرفا در زمینه های مهندسی و هنر معماری جزء عجایب جهان محسوب می شد.

این همان چیزی است که مهندسان ایتالیایی و آمریکایی را مسحور خود کرده بود و به تماشای شمعی نشانده بود که از دانش جاودانه شیخ ، افروخته می ماند. گرمابه شیخ بهایی همان بنایی است که مهندسان غربی شمع افروخته اش را چند دهه پیش خاموش کردند و اگر همین روند غفلت از داشته های فرهنگی مان ادامه یابد، چیزی از بقایای بنای آن باقی نمی ماند.

شاید گفتن از محاسبات دقیق شیخ بهایی در احداث حمامی که تنها با یک شمع گرم می شود و یا سنگ های قبله نما در مساجد و یا داستان طلسم سازی او برای ایوان ورودی حرم امام رضا(ع) بیشتر ما را با شق علمی وی آشنا کند؛ اما مهمتر از آن حکمت این دانشمند است که به مدد معماری می آید و معماری ایرانی اسلامی را واجد اصولی می کند که ریشه در حکمت الهی شیخ دارد.

سوم اردیبهشت روز معمار

آثار مهندسی شیخ بهایی در معماری

حکمتی که چون بر ما پوشیده است، ناگزیریم که از آثار مهندسی او در معماری دم بزنیم:

حمام شیخ بهایی

گلخن گرمابه ای است که هنوز در اصفهان برجای مانده و به حمام شیخ بهائی یا حمام شیخ معروف است. این بنا درمیان مسجد جامع و هارونیه در بازار کهنه نزدیک بقعه معروف به درب امام واقع است و گلخن گرمابه را چنان ساخته بود که با شمعی گرم می شده است.

در زیر پاتیل گلخن فضایی تهی تعبیه کرده و شمعی افروخته در میان آن گذاشته و آن فضا را بسته بود که شمع تا مدتهای مدید همچنان می سوخت و آب حمام بدان وسیله گرم می شد و خود گفته بود که اگر روزی آن فضا را بشکافند، شمع خاموش خواهد شد و گلخن از کار می افتد.

فاضلاب مسجد جامع اصفهان توسط لوله های جمع آوری فاضلاب وارد خزینه حمام می شده است و طبق محاسبات دقیقی که شیخ بهایی انجام داده بود و با طراحی خاص خزینه، این فاضلاب تبدیل به گاز متان می شد که قابل سوختن است.

شیخ بهایی با محاسباتی که انجام داده بود، حجم لجن را برای تولید بیوگاز مشخص کرده بود.

مهندسان غربی آن محوطه را شکافتند، شمع فوراً خاموش شد و دیگر از آن پس نتوانستند آن را مجدداً بسازند.

معماران امروز کشور به مهارت شیخ در هنر معماری ایمان دارند و برای آنکه بتوانند سمت و سوی هنر معماری امروز را با حکمت شیخ در معماری پیوند دهند، سوم اردیبهشت و روز بزرگداشت شیخ بهایی را روز معمار نامیده اند.

دیگر خدمات علمی و عمرانی شیخ بهایی

مهارت وی در ریاضی و معماری و مهندسی معروف بوده و از مهم ترین خدمات شیخ بهایی در رونق بخشیدن به شهر اصفهان تعیین سمت قبله مسجد شاه (امام) اصفهان است.

این قبله یابی که با استفاده از ابزارهای آن زمان صورت پذیرفته هفت درجه با جهت واقعی قبله اختلاف دارد.

تقسیم آب زاینده رود به محلات اصفهان و روستاهای مجاور رودخانه، ساخت گلخن گرمابه ای است که هنوز در اصفهان مانده معروف به حمام شیخ بهائی و طراحی منار جنبان اصفهان که هم اکنون نیز پا برجاست به او نسبت داده می شود.

همچنین طرح ریزی کاریز نجف آباد-اصفهان است که به نام قنات زرین کمر، (یکی از بزرگترین کاریزهای ایران) و معماری مسجد شاه (امام) اصفهان و مهندسی حصار نجف و شاخص تعیین اوقات شرعی (ساعت آفتابی در مغرب مسجد شاه (امام)) را به او نسبت می دهند.

 روز معمار و بزرگداشت شیخ بهایی در سال 99 | روز معمار 1399

روز معمار و بزرگداشت شیخ بهایی

یونسکو به مناسبت چهارصدمین سال تولد شیخ بهایی و تقارن آن با سال بین المللی نجوم، عنوان سال بزرگداشت شیخ بهایی را برای سال 2009 انتخاب کرد و همین بهانه ای شد تا از این سال روز ۳ اردیبهشت به عنوان روز معمار ثبت شود.

جالب آنکه پیش از این، روز 3 اردیبهشت به عنوان روز معمار شناخته می شد و هنوز هم هر ساله در این روز مراسمی مرتبط با معماری یا بزرگداشت معماران در مجامع فرهنگی و هنری و علمی ایران برگزار می‌شود.

ذکر این نکته ضروری است که برخی با وجود کتیبه ای که تاریخ تولد شیخ بهایی را در اسفند بیان می کند، 3 اردیبهشت را روز تولد این شخص بزرگ می دانند.

مختصری از زندگینامه شیخ بهایی

بهاءالدین محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی در ۸ اسفند ۹۲۵ خورشیدی در شهر بعلبک لبنان چشم به جهان گشود و در ۸ شهریور ۱۰۰۰ خورشیدی در اصفهان دار فانی را وداع گفت.

در سن 17 سالگی پدرش از سوی شاه طهماسب به مقام شیخ‌الاسلام قزوین رسید که مهم‌ترین منصب سیاسی-مذهبی در دربار صفوی بود.

وی به مدت 14 سال در این منصب مشغول به کار بود که در سفرش برای زیارت خانه خدا در بحرین درگذشت. شیخ بهایی پس از مرگ پدر در قزوین ماند و از اساتید مختلفی فیض برد.

وی در سن ۴۳ سالگی شیخ‌الاسلام اصفهان شد و تا پایان عمر در دربار صفویان خدمت کرد.

امروزه از او با عناوین حکیم، فقیه، عارف، منجم، ریاضیدان، شاعر، ادیب، مورخ و دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری یاد می کنند که تبحر ویژه ای در فلسفه، منطق و ریاضیات داشت و حدود ۹۵ کتاب و رساله در زمینه سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان، فقه، مهندسی و هنر و فیزیک از خود بر جای گذاشت.

به پاس خدمات وی به علم ستاره‌شناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ را با عنوان نجوم و شیخ بهایی نامگذاری کرد و نام این دانشمند در لیست مفاخر ایران ثبت شد.

خانه ابدی او در جوار بارگاه امام هشتم در مشهد قرار دارد و مورد احترام ایرانیان است.


دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits
statcounter