تولک در طیور | نحوه صحیح و کامل تولک بردن طیور

۱,۴۱۳
۰
۰
شنبه, ۲۸ دی ۱۳۹۸ ۰۸:۴۹
آیا اهمیت تولک بردن اجباری طیور با خبر هستید؟ آیا میدانید چه زمانی طیور را باید به لک برد؟ در یک گله مرغ تخمگذار (مرغداری) چه مراحلی را برای تولک بردن و از لک بیرون آوردن مرغ باید انجام باید داد تا از ضرر و تلفات جلوگیری کرد؟ با ما همراه شوید. و اگر پیشنهاد یا انتقادی در این زمینه دارید در پایان همین مطلب با ما و دیگر کاربران مجله دلگرم به اشتراک بگذارید.
تولک در طیور | نحوه صحیح و کامل تولک بردن طیور

تولک و اهمیت تولک اجباری طیور

تولک در پرها به صورت ریزش دوره ای پرها و پر در آوری مجدد تعریف می شود. تولک یک فرایند بیولوژیکی طبیعی است که در آن پرندگان به طور اختیاری مصرف خوراکشان را کاهش می دهند و تولید تخم متوقف می شود و پر و بال آنها ریخته و دوباره جایگزین می شود.

در طبیعت در فصل پاییز پرندگان وارد مرحله ای می شوند که به تدریج طول مدت روز و قابلیت دسترسی به خوراک کاهش پیدا می کند. اما تولک اجباری یک فرایند طبیعی نیست.

تولک اجباری می تواند یک ابزار مدیریتی موثر باشد و مرغدار را قادر سازد تا تعداد تخم بیشتر و با قیمت تمام شده ی پایین بدست آورد.

از طریق تولک اجباری طول عمر گله می تواند تا 105 هفتگی تداوم یابد.

مرغ های تخمگذار در پایان سیکل تخمگذاری ( بعد از یک سال تولید) به منظور توقف تخمگذاری و ترمیم دستگاه تناسلی و اسکلتی برای تولید در چرخه ی دوم به تولک برده می شوند.

استفاده از برنامه ی تولک اجباری به طور گسترهای در مزارع تولید تخم مرغ به منضور کاهش هزینه ها و حصول سود حداکثر انجام می گیرد.

طبق بررسی های انجام گرفته در آمریکا 83 درصد تولیدکنندگان تخم مرغ در سال 1999 از تولک اجباری طیور (مرغ، خروس و بوقلمون) استفاده کرده اند.

بر اساس یک گزارش، 2/74 درصد واحد های مرغ تخم گذار در آمریکا از برنامه ی پرریزی اجباری در طیور از جمله : مرغ، خروس و بوقلمون استفاده نموده اند

که از این مقدار 1/62 درصد یک بار و 1/12 درصد دو بار اقدام به تولک بری اجباری نموده اند. در برخی از نواحی 93 درصد گله ها به تولک برده می شوند.

تولک اجباری، به عنوان بخشی از برنامه بهینه کردن استفاده از پولت های جایگزین در مزارع تخمگذار با سیستم های مدیریتی فعلی استفاده می شود،

مزارعی که از تولک استفاده نمی کنند به 4/8 گله ی جدید به ازای هر سالن تخمگذاری در طول یه دوره ی 10 ساله نیاز دارند.

در صورتی که اگر از یرنامه ی یک بار تولک استفاده نمایند به 7/8 گله ی جدید نیاز خواهند داشت. در برنامه بدون تولک سن فروش 110 هفتگی در نظر گرفته شده است.

زمانی که از برنامه ی تولک اجباری استفاده نمی شود یک سالن پرورش پولت می تواند پولت مورد نیاز هر سالن را تامین نماید در صورتی که اگر از برنامه یک بار تولک استفاده شود

از یک سالن پرورش پولت، می توان پولت مورد نیاز 5 سالن را تامین نمود و اگر از برنامه تولک اجباری دو بار استفاده شود یک سالن پرورش پولت می تواند پولت مورد نیاز 7 سالن را تامین نماید.

هدف از برنامه تولک اجباری، ترمیم دستگاه تولید مثل مرغ های یک گله است.

برای این که بعد از اجرای تولک، عملکرد بهینه ای ایجاد گردد، دستگاه تولید مثل باید تحلیل کامل را تجربه نماید که در این حالت باید تولید تخم به طور کامل متوقف شود.

به دلیل اینکه کاهش وزن به شدت با تحلیل دستگاه تناسلی در ارتباط است، وزن بدن بایستی به دقت در سرتاسر مدت زمان اجرای برنامه تولک بری مورد توجه قرار گیرد.

تولک بردن مرغ تخمگذار، زمان تولک بردن طیور مرغ تخمگذار ،روش تولک بردن مرغ تخمگذار، تولک بردن اجباری مرغ و خروس، روش تولک بردن مرغ و خروس بوقلمون ، پرریزی مرغ و خروس لاری، بوقلمون ، طیور، بردن مرغ، خروس و بوقلمون به پرریزی

زمان اجرای پرریزی اجباری طیور (مرغ تخم گذار)

تصمیم برای اجرای تولک اجباری در یک گله، باید بر اساس اصول مدیریتی و از طریق تجزیه و تحلیل اعمال مدیریتی وضعیت اقتصادی مرغدار باشد.

مرغدار می تواند زمان تولک بری را طوری تنظیم نماید تا بیشترین تولید تخم، زمانی باشد که قیمت تخم مرغ بالا است.

اگر قیمت تخم مرغ بالا باشد و کیفیت آنها خوب باشد بیشتر تولیدکنندگان زمان برنامه تولک بری را به تاخیر می اندازند و اگر کیفیت پوسته و قیمت تخم مرغ پایین باشد برنامه تولک بری زود هنگام به کار برده می شود.

گزارش شده است، وقتی که گله در سنین پایین به تولک برده می شود، پیک تولید و مقدار تولید بعد از برنامه ی تولک بالا خواهد بود.

اگر قیمت پولت های جایگزین پایین باشد انگیزه ای برای به تولک بردن گله وجود نخواهد داشت.

اگر از برنامه تولک استفاده نشود واحد های پرورش پولت به 47 درصد جوجه ی بیشتر احتیاج خواهند داشت تا پولت مورد نیاز واحد های تولید تخم مرغ را فراهم نمایند.

این امر نیازمند به گله ی مادر، موسسات جوجه کشی و واحد های پرورش پولت خواهد بود.

بیشتر بخوانید::

هر آنچه که باید در مورد مرغ کپ(کرچ) و مراقبتهای آن بدانید

۴۵ پرسش و پاسخ کلیدی در مورد نگهداری جوجه مرغ

تولک و پرریزی مرغ،خروس، بوقلمون، لک طبیعی در پرریزی مرغ، خروس و بوقلمون چه اهمیتی دارد

تولک بردن مرغ تخمگذار، زمان تولک بردن طیور مرغ تخمگذار ،روش تولک بردن مرغ تخمگذار، تولک بردن اجباری مرغ و خروس لاری، روش تولک بردن مرغ، پرریزی مرغ و خروس، طیور، بردن مرغ به پرریزی

مقایسه بین سیکل اول و دوم پرریزی در طیور

موفقیت یک برنامه تولک اجباری از روی بررسی عملکرد گله در سیکل دوم تخمگذاری اندزه گیری می شود.

استاندارد دقیقی یرای سیکل دوم تولید وجود ندارد.

تجربیات مزرعه ای و آزمایش های انجام شده اهداف مالی را برای تولید در سیکل دوم را بیان کرده اند.

مقایسه ی عملکرد گله در دوره ی دوم با تولید در دوره ی اول مقایسه ی درستی است.

معمولا گله های تولک رفته 60 عدد تخم مرغ کمتر در مقیاس مرغ های موجود در سالن (Hen house) تولید می نمایند.

که اگر براساس روز مرغ ( Hen day ) بیان شوند 15 درصد کمتر خواهد بود. پیک تولید آنها نیز 10 درصد کمتر از پیک تولید در دوره ی اول خواهد بود.

یک مثال در رابطه با این اختلاف ها در جدول 1 ارایه داده شده است.

پرریزی یا تولک بردن طبیعی و اجباری طیور (مرغ و خروس)

مقدار تولید تخم مرغ در دوره ی اول و دوم مرغ های تولک رفته

به تخم آوردن مجدد گله به عوامل مختلفی بستگی دارد. مهمترین آنها عبارتند::

  1. از عملکرد نسبی پولت ها و گله های تولک رفته
  2. هزینه و بهای تخم مرغ
  3. دان و پولت های جایگزین

معمولا بعد از یک دوره تولک بردن اجباری، میزان تخم مرغ های تولیدی در سیکل دوم در حد سیکل اول نخواهد بود،

به نظر می رسد این واقعیت همراه با کاهش تعداد تخم مرغ های گله موجب می شوند تا از روش تولک بردن استفاده نگردد،ولی معمولا کاهش هزینه نسبت به پولت های جایگزین هزینه را جبران می نماید.

از این رو برنامه ی تولید مجدد باید به عنوان یکی از فاکتورهای اقتصادی مورد بررسی قرار داده شود.

عوامل زیادی بر این امر تاثیر دارند از جمله عوامل زیر:

  1. هزینه ی به تخم آوردن مجدد گله :
    هزینه ی به تخم آودن پرنده پس از طی دوره ی تولک بردن اجباری به مراتب کمتر از هزینه ی پرورش یک پولت از سن یک روزگی تا مرحله ی بلوغ خواهد شد.
    این موضوع مهمترین عامل موثر در تصمیم گیری اجرا یا عدم اجرای برنامه ی تولک بردن اجباری به حساب می آید.
  2. استهلاک هزینه ی پرورش :
    هزینه ی پرورش پولت یا هزینه ی دوران تولک بردن اجباری که از انتهای اولین سیکل تولید آغاز و تا شروع تولید مجدد گله ادامه دارد منهای ارزش بازیافتی باید در برآورد هزینه ی تولید تخم مرغ به حساب آید.
    اگرچه هزینه ی نگهداری یک مرغ در طی تولک رفتن کمتر از هزینه ی پرورش یک پولت می باشد، ولی تعداد تخم مرغ تولیدی او در دومین سیکل به مراتب کمتر از اولین سیکل تولید خواهد بود
  3. مقایسه ی تلفات :
    معمولا نسبت تلفات هفتگی در خلال سیکل های متوالی تولید کمی پایین تر از سیکل اول می باشد.
    اگر نسبت تلفات هفتگی طی سیکل اول 2/0 درصد باشد،این نسبت در سیکل دوم حدود 18/0 درصد و در سیکل سوم به میزان تقریبی 16/0 درصد خواهد بود
  4. مصرف دان :
    طبیعتاً مصرف دان از پیک تولید تا پایان دورهی تخمگذاری در تمام سیکل های تولید یکسان خواهد بود
  5. طول مدت تخمگذاری :
    طول مدت دوره ی تخمگذاری مفید در اولین سیکل تولید طولانی تر از دومین سیکل می باشد.
    معمولاً دومین سیکل تولید فقط بین 9-7 ماه به طول می انجامد
  6. میزان تولید :
    درصد تولیدتخم مرغ در سیکل دوم در مقایسه با ماه مشابه در سیکل اول پایین تر می باشد.
    در هنگام پیک تولید، میزان تولید تخم مرغ حدود 10 – 7 درصد پایین تر از پیک سیکل اول تولید بوده و در سیکل های بعدی با نسبت شدیدتری کاهش می یابد.
  7. اندازه ی تخم مرغ :
    اندازه ی تخم مرغ در طی سیکل دوم بزرگتر می شود. این موضوع فقط در هنگامی که برای تخم مرغ های بزرگتر بازار مناسبی وجود دارد به عنوان یک حسن محسوب می گردد.
  8. کیفیت پوسته :
    معدل کیفیت پوسته در دوره ی اول تولید به مراتب بهتر از سیکل دوم می باشد.
  9. کیفیت تخم مرغ :
    زمانی که پس از 12 ماه تولید، برنامه ی پرریزی اجباری اجرا می شود، بهبود در شاخص های کیفیت تخم مرغ بعد از این مرحله کاملاً مشهود است.
    به طور کلی می توان ادعا نمود که کیفیت آلبومین، شاخص کندل، ضخامت پوسته، وزن چگالی و بافت پوسته بهبود می یابد.

تولک بردن مرغ تخمگذار، زمان تولک بردن طیور مرغ تخمگذار ،روش تولک بردن مرغ تخمگذار، تولک بردن اجباری مرغ و خروس، روش تولک بردن مرغ، پرریزی مرغ و خروس، طیور، بردن مرغ به پرریزی

انواع تولک بردن طیور (مرغ، خروس، بوقلمون)

گله تخمگذار را می توان یک یا چند بار تولک برد.

دو نوع برنامه ی تولک بردن که به طور معمول استفاده می گردند به شرح زیر هستند :

  1. برنامه دو سیکلی:
    دو دوره تخمگذاری: این برنامه شامل یک بار تولک رفتن و دو سیکل تولید تخم مرغ است. در این برنامه تقریباً بعد از حدود 10 ماه تولید،گله را تولک می برند. پس از طی دوره ی تولک رفتن،طیور را مجدداً به تولید آورده و در سن حدود 24 ماهگی جهت فروش به بازار عرضه می کنند.
  2. برنامه چند سیکلی:
    این برنامه شامل دو یا چند بار تولک رفتن و سه یا چند سیکل تولید تخم مرغ است. ابتدا بعد از 9 ماه تولید گله را تولک می برند، پس از طی این دوره آنها را برای دوره های کوتاه تر تولید نگه می دارند، سپس در سنین حدود 30 ماهگی و یا بیشتر جهت فروش به بازار عرضه می نمایند. برنامه ی تولک بردن چند سیکلی به ندرت سودمندتر از برنامه ی دو سیکلی است ولی از نطر کیفیت تخم مرغ قابل توجه است.

بیشتر بخوانید::

معرفی مرغ و خروس سبرایت یا مینیاتوری

خواص بی نظیر خوردن گوشت خروس

تولک در مرغ و خروس بوقلمون چیست و چه اهمیتی دارد؟

تولک بردن مرغ تخمگذار، زمان تولک بردن طیور مرغ تخمگذار ،روش تولک بردن مرغ تخمگذار، تولک بردن اجباری مرغ و خروس لاری، روش تولک بردن مرغ، پرریزی مرغ و خروس بوقلمون، طیور، بردن مرغ به پرریزی

روش های تولک بری مرغ، خروس و بوقلمون

امروزه چندین روش برای اجرای برنامه ی تولک اجباری در صنعت تولید تخم مرغ به کار می رود.

که به سه گروه عمده تقسیم می شوند، که در ادامه به طور کامل در مورد هر کدام توضیح خواهیم داد

  1. حذف یا محدود کردن خوراک
  2. استفاده از جیره هایی با مواد مغذی پایین
  3. استفاده از افزودنی های خوراک

1. تولک اجباری مرغ و خروس از طریق اعمال گرسنگی (حذف یا محدود کردن خوراک)

یک برنامه ی تولک اجباری از طریق اعمال گرسنگی شامل سه مرحله می باشد:

  1. دوره ی بیش از تولید
  2. دوره ی اعمال گرسنگی و کاهش وزن
  3. بازگشت به تولید پس از گرسنگی

1. دوره ی بیش از تولید

1. وزن کشی

موفقیت یک برنامه ی تولک بری به وزن کشی دقیق وزن وابسته است. وزن بدن مرغ ها قبل از تولک بری یکی از شاخص های مهم در طول برنامه است.

یک هفته قبل از قطع خوراک، در نقاط مختلف سالن چند قفس را به طور تصادفی انتخاب نموده و همه ی پرندگان موجود در آن قفس ها را توزین می کنند.

نمونه را از تمامی طبقات و قسمت های مختلف سالن انتخاب می کنند.

این قفس ها بایستی علامت گذاری شوند تا بتوان همان پرندگان را در مراحل بعدی نیز توزین کرد.

2. مدت زمان گرسنگی

بیشتر برنامه های تولک بری مستلزم استفاده از گرسنگی برای توقف تخمگذاری است.

مطالعات زیادی در مورد مدت زمان گرسنگی انجام شده است.

برخی از محققین به این نتیجه رسیده اند که طول مدت گرسنگی باید تا زمان رسیده به کاهش وزن مورد نظر ادامه یابد که حداقل 10 روز و یا بیشتر می باشد.

در سایر برنامه ها، از مدت زمان گرسنگی کوتاه تر (4 تا 5 روز) استفاده کرده اند و نشان داده اند که نتایج با گرسنگی های طولانی مدت قابل مقایسه است.

پژوهشگران گزارش کردند که مرغ هایی که به مدت 4 روز گرسنه مانده اند خیلی زود تر از آنهایی که 10 یا 14 روز گرسنه مانده بودند شروع به تولید کردند،

اما تولید تخم مرغ آنها در مدت 36 هفته پس از اجرای برنامه ی تولک اجباری پایین بود.

3. مقدار کاهش وزن

کاهش وزن ضروری برای تحلیل کامل دستگاه تولید مثلی به وزن پیش از تولک مرغ ها وابسته است.

کاهش وزن مورد نظر در اوزان مختلف پیش از تولک را نشان می دهد.

عوامل زیادی، روش های دستیابی به این هدف را تحت تاثیر قرار می دهند.


2. مرحله ی گرسنگی و کاهش وزن

کاهش وزن باید به دقت در مرحله ی گرسنگی مشخص گردد و با وزن هدف که در مرحله پیش از تولک بری مشخص شده، مقایسه می شود.

وزن همه ی پرندگانی که در مرحله ی پیش از تولک توزین شده بودند در این مرحله نیز باید توزین گردند.

توزین را باید 7 و 9 روز قبل از قطع خوراک انجام داد و میانگین کاهش وزن روزانه را محاسبه نمود.

از روی کاهش وزن، روزی را که پرنده به وزن مورد نطر خواهد رسید، می توان تخمین زد.

پرنده های داخل قفس های علامت گذاری شده را هر دو روز وزن کنید.

دو روز مانده به وزن پیشبینی شده، پرنده ها را روزانه وزن کنید.

قدرت زنده مانی در مرحله ی قطع خوراک

قدرت زنده مانی در مرحله ی قطع خوراک باید بیش از 98 درصد باشد. یک کاهش در قدرت زنده مانی با رسیدن گله به وزن هدف مشاهده خواهد شد.

اگر گله از انواعی از چالش ها ( از قبیل بیماری، وجود مایکوتوکسین در خوراک یا تنش های محیطی) که تولید تخم مرغ و زنده مانی را به طور معنی داری در سیکل اول تولید تحت تاثیر قرار می دهند را تجربه کرده باشد،

قدرت زنده مانی در مرحله ی گرسنگی ممکن است به کمتر از 98 درصد کاهش یابد. مقدار این کاهش به ماهیت و شدت چالش و اینکه گله چه مدت زمانی از چالش رهایی یافته است، بستگی دارد.

قبل از شروع برنامه ی تولک، رکوردهای تولید گله را باید بررسی نمود، اگر چالش قابل ملاحظه ای در 10 – 8 هفته ی آخر دوره ی اول تولید وجود داشته باشد، قدرت زنده مانی در طول برنامه تولک کمتر از حد طبیعی خواهد بود.

اگر این چالش ها شدید و در هفته های آخر باشد بهتر است برنامه ی تولک بری اجرا نشود

بیشتر بخوانید::

بهترین روش نگهداری از جوجه ها در منزل

آیا مرغ ها بدون خروس تخم میگذارند؟

انواع تولک بردن مرغ و اهمیت آن


عوامل موثر بر کاهش وزن مرغ، خروس و بوقلمون

1. اثرات فصل روی کاهش وزن:

یک محیط خنک باعث می شود تا پرنده ها وزن خود را خیلی سریع از دست بدهند.

اگر کاهش وزن خیلی سریع اتفاق بیافتد، تحلیل دستگاه تناسلی به طور کامل انجام نخواهد شد.

اگر یک گله کاهش وزن مورد نطر را زودتر از 12 روز پس از قطع خوراک بدست آورد، درجه حرارت سالن خیلی پایین بوده است.

برای گله ای که کاهش وزن خود را خیلی سریع انجام داده است، به محض رسیدن به وزن مورد نظر تغذیه محدود بایستی انجام گیرد.

6.8 کیلوگرم از جیره ی شماره ی یک تولک ( جدول 3 ) به ازای هر 100 قطعه مرغ تا 11 روز بعد تغذیه شود. در این سن تغذیه کامل می تواند انجام گیرد.

این روش وزن بدن را حفظ می کند و تحلیل کامل سیستم تناسلی راموجب می شود.

در شرایط معمول این تغذیه محدود توصیه نمی شود بلکه زمانی که کاهش وزن به خاطر درجه حرارت پایین سالن ( کمتر از 72 فارنهایت) یا سرعت زیاد جریان هوا ( بیشتر از 500 فوت در دقیقه) خیلی سریع اتفاق می افتد، تغذیه محدود توصیه می شود.

درجه حرارت بالای سالن، کاهش وزن را متوقف می کند. اگر این کاهش وزن تا 18 روز بعد از قطع خوراک انجام نشود، تغذیه محدود باید آغاز شود و 4.5 کیلوگرم از جیره شماره ی یک تولک ( جدول 3 ) را به ازای 100 قطعه مرغ مصرف نمود.

2. تجهیزات سالن:

تجهیزات سالن بر کاهش وزن موثر است. بسیاری از عوامل مرتبط با سالن و تجهیزات ممکن است سبب یکنواختی پایین گله شوند

که شامل اختلاف در درجه حرارت، مشکلات تهویه، مشکلات مربوط به تجهیزات خوراک و مشکلات مربوط به بیماری ها یا انگل ها می باشد.

آگاهی ازاین عوامل حایز اهمیت فراوانی دارد.

در داخل یک سالن ممکن است مناطقی باشد که پرندگانی با وزن بیشتر یا سنگین تر وجود داشته باشند.

به عنوان مثال پرندگان در قفس های موجود در طبقات مختلف ممکن است از لحاظ وزن بدن تفاوت قابل ملاحظه ای داشته باشند.

در این حالت مرغ های هر طبقه می توانند به طور جداگانه توزین شده و برای هر طبقه وزن هدف جداگانه ای را تعریف کرد و به آن مرغ هایی که به وزن مورد نظر رسیده باشند

6.8 کیلوگرم به ازای هر 100 قطعه ، خوراک داده میشود تا وزن آنها ثابت بماند و سایر مرغ ها نیز به وزن هدف مورد نظر برسند.

در محل هایی که تغذیه ی مرغ ها با اوزان مختلف امکان پذیر نیست باید شرایطی که باعث غیر یکنواحتی در گله می شوند را حذف نمود.

اگر وزن پرندگان در گله به مقدار زیاد متغییر باشد، نتایج برنامه تولک بری چندان رضایت بخش نخواهد بود.

3. اثر سویه بر کاهش وزن:

نتایج بررسی ها نشان داده اند که سویه ها از نظر کاهش وزن با هم اختلاف دارند.

سرعت کاهش وزن تاثیر خیلی کمی بر عملکرد گله پس از اجرای برنامه ی تولک بری دارد.

مقایسه ی عملکرد سویه های مختلف بدون توجه به این موضوع اعتبار زیادی نخواهد داشت.


انواع روش هایی که باعث کاهش وزن می شوند

1. روش معمولی تولک بری طیور

کلیات مطالب ای برنامه در جدول زیر آورده شده است . در اینجا به ذکر اطلاعات مفید دیگر می پردازیم :

  1. از شروع تولک رفتن تا دو هفته پس از تولید مجدد تخم مرغ ، صدف را به طور مجزا در اختیار گله قرار داده ، سپس به میزان محدود قبلی بر می گردانند.
  2. دان خوری به اندازه کافی تامین گردد به نحوی که تمام گله بتواند در یک زمان دان مصرف نماید.
  3. طوری برنامه ریزی شود که مرغ های گله های مادر بین 2-1 هفته دیر تر از مرغ های گله تخم گذاری تجاری شروع به تخم گذاری کنند.
روزدانآبنور (ساعت)
1 و 2هیچمیدهیم8 ساعت
3طیور مادر تخم گذار 4.5 کیلوگرم به ازای 100 قطعه مرغطیور مادر نژاد گوشتی 6.8 کیلوگرم به ازای 100 قطعه مرغمیدهیم8 ساعت
4هیچمیدهیم8 ساعت
5مثل روز سوممیدهیم8 ساعت
6هیچمیدهیم8 ساعت
7مثل روز سوممیدهیم8 ساعت
8هیچمیدهیم8 ساعت
9مثل روز سوممیدهیم8 ساعت
10 الی 55 تا 60به برنامه محدودیت غذایی برگشت داده شده و حدود 75% دان در اختیار آن ها قرار گیردمیدهیم8 ساعت
61مصرف دان تمام وقت مرغ های نژاد تخمگذارمصرف دان تمام وقتمرغ های نژاد گوشتیمیدهیم16 تا 14 ساعت

2. برنامه تولک بردن کالیفرنیای (برنامه بدون جیره بندی آب، ویژه مناطق گرمسیری) برای طیور

روش دیگر به تولک بردن به نام برنامه کالیفرنیایی معروف است در این روش مصرف دان کامل در یک دوره طولانی حذف و طی این مدت منحصرا جیره غله خرد شده در اختیار گله قرار داده می شود.

از آنجای که طی این برنامه جیره بندی آب به مورد اجرا گذارده نمی شود، در هوای خیلی گرم پرندگان دهیدراته نمی شوند و به همین علت برنامه مناسبی برای شرایط گرم خواهد بود.

زمانی که دان در اختیار گله قرار نگیرد باید پودر صدف در اختیار آنها قرار داد. حدود یک هفته بعد از حذف دان گله دچار ضعف خواهد شد.

تا زمانی که تلفات افزایش نیافته است، نباید دان در اختیار گله قرار گیرد در صورتیکه به مدت یکی دو روز پس از 10 روز گرسنگی دان در اختیار گله قرار گیرد آثار ضعف برطرف خواهد شد.

معمولاً در این برنامه در پنجمین یا ششمین روز درصد تولید به حد صفر می رسد.

بعد از 10 روز محرومیت از دان وزن مرغ ها 25% کاهش می یابد که در این کاهش وزن 7 هفته پس از تغذیه از دان کامل جبران می شود .

در صورتیکه محدودیت غذایی تا 14 روز به طول انجامد. نتایج حاصله مساوی و یا بهتر از محرومیت 10 روزه است.

توجه : مصرف غلات خرد شده را می توان در تولک های کوتاه مدت حذف نمود و یا در تولک های بلند مدت طولانی تر نمود.

روزدانآبنور
1- 10هیچآب8 ساعت
11 - 28مصرف غلات خرد شده و بطور تمام وقتآب8 ساعت
29 به بالامصرف دان آردی دوران تولید به طور تمام وقتآب16 ساعت

3. برنامه تولک بردن کارولینای شمالی (بیشترین تاکید بر کاهش وزن است) برای مرغ

سومین برنامه تولک بردن که بسیار معروف میباشد ابتدا در دانشگاه ایالاتی کارولینای شمالی مورد بهره برداری قرار گرفت.

این برنامه شامل یک دوره پیش تولک هفت روزه است که طی آن قبل از حذف دان، لامپ ها را در تمام مدت شب روشن نموده تا نور 24 ساعته تامین گردد.

این برنامه به مدیریت فارم اجازه میدهد تا بتواند میزان دان و نورمصرفی را به طور همزمان کاهش دهد.

روش کارولینای شمالی بیشترین تاکید در کاهش وزن را دارد. برای رسیدن به چنین کاهش وزنی حدود 14 روز یا بیشتر وقت می‌خواهد.

هنگام که کاهش وزن تامین شد به مدت 2 روز جیره روزانه 45گرم در اختیار گله قرار داده می شود.

پس از آن مدت 28 روز جیره تولک با پروتئین بالا 16- 15 درصد و کلسیم 2 درصد مصرف می گردد و سپس به جیره معمولی دوران تولید برگردانده می شود.

طی 3 هفته اول مقدار 12 ساعت از کل ساعت نور در اختیار گله قرار داده میشود به طوریکه در روز 21 حداقل 13 ساعت نور تامین گردد . برنامه نور عادی در روز 35 اعمال می شود.

روزدانآبنور
1 - 1020000 میلی گرم اکسید روی در هر کیلوگرم دان تخمگذارآزاد8 ساعت
11 به بعدحذف روی و تغذیه کامل جیره مرغ تخمگذارآزاد14-16

معایب برنامه تولک اجباری از طریق اعمال گرسنگی برای مرغ و خروس

در بیشتر برنامه های تولک اجباری از قطع مصرف خوراک برای یک دوره ی 5 تا 14 روز استفاده می شود.

قطع خوراک یک تنش شدیداست و یک شوک به مرغ وارد می آورد و سرانجام تولید تخم متوقف شده و دستگاه تناسلی تحلیل می رود.

پس از برنامه ی تولک بری، دستگاه تولیدمثل مرغ دوباره به حالت قبلی باز می گردد.

در روش گرسنه نگه داشتن رفتار هایی در پرنده مشاهده می شود که در حالت های قبلی مشاهده نمی شد.

از جمله نوک زدن به دانخوری ها، افزایش حالت تهاجمی پرنده که باعث افزایش جراحات در سایر مرغ های موجود در قفس می شود،

افزایش میزان مرگ و میر نیز نتیجه ی دیگر گرسنگی دادن به مرغ های تخمگذار است.

استرس ناشی از قطع مصرف خوراک منجر به توقف سیستم ایمنی و در نتیجه افزایش حساسیت گله به آلودگی سالمونلایی ( سالمونلا انتریتیدیس ) می شود.

در طول اجرای برنامه تولک بری، مرغ ها تعداد باکتری سالمونلا انتریتدیس بیشتری در مقاسه با تغذیه ی معمولی دفع می شود که این باکتری ها ممکن است از طریق تخم مرغ منتقل شود.

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ها برآورد کرده است که 75 درصد شیوع سالمونلا انتریتیدیس به مصرف تخم مرغ خام و یا به حد کافی پخته نشده مربوط است.

آلودگی با سالمونلا انتریتیدیس می تواند سبب اسهال، استفراغ، تهوع یا انقباض محوطه ی بطنی شود و در نهایت سبب مرگ می شود.

در حال حاضر تلاش های زیادی صورت می گیرد تا جایگزین دیگری برای قطع مصرف خوراک در برنامه های پرریزی اجباری پیدا شود


3.باز گرداندن گله به تولید

برای باز گرداندن گله به تولید باید از جیره های تولید توام با برنامه نوری مناسب استفاده کرد، میزان تولید طی 3 – 2 هفته باید به 50 درصد برسد.

همچنین با مقدارجیره غذایی به همراه جیره تولید و نور می‌توان گله را سریعا به تولید آورد.

  1. معمولا گله در سن 10 هفتگی تولک برده می‌شود ولی هر چه زودتر برده شود میزان تولید در دوره بعدی بیشتر است.
  2. گله‌هایی که در دوره اول تولید سابقه تولید خوبی داشته و سالم باشند تحت برنامه تولک‌بری قرار می‌گیرند.
  3. حدود یک هفته قبل از شروع برنامه بایستی گله علیه بیماریهای برونشیت عفونی و نیوکاسل واکسینه شوند.
  4. سه روز قبل از اجرای برنامه تولک بری ویتامین و الکترولیت را از طریق آب آشامیدنی استفاده کرد.
  5. حذف مرغهای ضعیف و بیمار. زیرا این مرغها در مدت زمان حذف خوراک از بین میروند.
  6. کاهش وزنی معادل 25-30 درصد به هنگام اجرای برنامه تولکبری باید حاصل شود تا چربی اطراف دستگاه تناسلی از بین برود-----حداقل10 روز حذف دان
  7. در اکثر برنامه‌های تولک‌بری محرومیت غذایی را تا زمانی که تلفات کمتر از 2 درصد باشد ادامه می‌دهند.

بیشتر بخوانید::

درمان سریع سرما خوردگی (خرخر یا خس خس کردن) پرندگان

خواص مصرف تاج خروس برای درمان آرتروز زانو

هر آنچه که در مورد میخچه پای پرندگان و طیور باید بدانید! + فیلم

آیا تولک بردن مرغ و بوقلمون باید رژیم غذایی تغییر کند؟ آیا تولک بردن مرغ عمر مرغ و بوقلمون را زیاد میکند؟

تولک بردن مرغ تخمگذار، زمان تولک بردن طیور مرغ تخمگذار ،روش تولک بردن مرغ تخمگذار، تولک بردن اجباری مرغ و خروس، روش تولک بردن مرغ، پرریزی مرغ و خروس، طیور، بردن مرغ به پرریزی


2. استفاده از جیره هایی با مواد مغذی پایین یا تولک بردن بدون حذف خوراک در مرغ و خروس

در سال های اخیر انجمن حمایت از حیوانات توصیه می کند که از روش های دیگری غیر از از گرسنگی دادن برای تولک بردن مرغ ها استفاده شو

د و چنین روش هایی برای واحد های تولید کننده تخم مرغ ارایه شده است.

این روش شامل تغذیه ی مقادیر کم مواد مغذی یا استفاده از افزودنی های غذایی به جیره است تا تولید تخم را متوقف نماید.

روش محدودیت مواد غذایی در کشور هایی که به آنها اجازه ی حذف خوراک را نمی دهند، استفاده می شود.

این روش با مصرف کم نمک یا سدیم، کلسیم و با جیره های الیاف بالا، همچنین با افزودن موادی از قبیل روی، آلومنیوم و یدید پتاسیم با موفقیت انجام شده است.

نخستین مرحله در برنامه های تولک بری بدون حذف خوراک، کاهش طول مدت روشنایی به 8 ساعت می باشد.

برنامه 8 ساعت روشنایی تا تحقق دو هدف زیر تداوم خواهد داشت:

  1. کاهش 20 در صدی وزن بدن
  2. توقف تولید تخم مرغ به مدت 2 تا 3 هفته.

توقف تولید در این روش همانند روش حذف خوراک سریع نخواهد بود.

جیره ها باید از نظر انرژی و نمک پایین و از نظر الیاف خام بالا باشند.

نمونه ای از این جیره ها در جدول 4 ارایه شده است. مهم است که جیره های مورد استفاده از نظر پروتیئن و مواد معدنی متعادل باشند.

نسبت کلسیم به فسفر قابل دسترسی باید 2:1 باشد.

در روش های مبنای آنها عدم حذف خوراک است میزان مرگ و میر نسبت به روش حذف خوراک پایین می باشد.

پس از اینکه تولید تخم مرغ حداقل به مدت 3 -2 هفته متوقف شد باید یک برنامه ی نوری متشابه با آنچه که در زمان پولت استفاده می شود اجرا گردد.

زمان لازم برای رسیدن به پیک تولید در روش های دیگر، به غیر از روش اعمال گرسنگی طولانی است.

مرغ های تخمگذار تولید تخم را زمانی متوقف می نمایند که تحریک نوری یا تامین مواد مغذی آنها کاهش یابد.

قدم اول در برنامه های تولک بری به غیر از روش گرسنگی، کاهش طول مدت روشنایی به 8 ساعت است.

مرغ ها باید در برنامه ی 8 ساعت روشنایی نگهداری شوند تا دو هدف کاهش 20 درصدی در وزن بدن و توقف تخمگذاری به مدت 2 تا 3 هفته بدست آید و برای تحریک جهت تخمگذاری آماده شوند.

در برنامه ی تولک به غیر از حذف یا محدودیت خوراک حداقل به 6-5 هفته زمان جهت اطمینان از توقف کامل تخمگذاری و کاهش وزن همه ی مرغ ها نیاز است.

مرغ ها همانند روش معمول تولک که با حذف و یا محدودیت غذا انجام می گیرد، به سرعت شروع به تخمگذاری نخواهند کرد.

جیره های تولک در سایر روش ها باید از نظر انرژی و سدیم پایین و از نظر الیاف حاوی مقادیر بالایی باشند.

این نوع جیره ها ( جدول 4) می تواند به طور آزاد در طول اجرای برنامه ی تولک بری به مرغ ها داده شوند.

به این علت که جیره از نظر انرژی پایین می باشد، لذا کاهش وزن 20 – 10 درصدی بسته به شرایط مرغ ها بیش از برنامه ی تولک اتفاق خواهد افتاد.

اگر وزن گله پیش از تولک 1550 گرم باشد کاهش وزن کمتر از زمانی خواهد بود که وزن گله 1800 گرم می باشد.

برنامه های تغذیه ی مرغ ها قبل و بعد از اجرای تولک برای مرغ داری ها، بوقلمون، برنامه ی روشنایی و تغذیه در زمان تولک و بعد از آن

3. تولک بردن از طریق افزایش روی برای مرغ خروس ( استفاده از افزودنی های خوراک )

در سال های اخیر تولک بری اجباری با تجویز مقادیر بالای روی در جیره بسیار مورد توجه قرار گرفته است تغذیه با مقدار بالای روی درجیره از راه اضافه کردن روی یا اکسید روی یا استات روی در مقابل مقدار نیاز روی ظرف مدت 5 تا 7 روز موجب قطع تولید تخم مرغ خواهد شد

و سه تا چهار هفته پس از حذف روی اضافی از جیره تولید تخم مرغ آغاز خواهد شد .

استفاده از روی به صورت اکسید روی قابل تحمل تر از استات روی و یا سولفات روی است.

محققین دیگر دریافتند که استفاده از روی در جیره به مدت 16 روز در مقایسه با 8 روز موجب رسیدن پیک تولید پایین تری شده در عوض ماندگاری تولید تخم مرغ بهتر خواهد بود

در گله های مادر استفاده از روی به مقدار Pm 20000 برای مدت 5 روز سبب کاهش باروری و درصد جوجه درآوری به مدت 14 تا 28 روز در دوره بعدی تولید شده است .

تعدادی از پژوهشگران گزارش کرده اند که مقدار بالای روی در جیره نتایجی مشابه با حذف دان داشته است،

فرآیند دقیق تاثیر روی اضافی درجیره و دخالت آن در اوولاسیون و تولید تخم مرغ هنوز نامشخص است

برخی ادعا می کنند که مقادیر بالای روی درجیره موجب بی اشتهایی می گردد فرآیندهای احتمالی دیگر از این قرار است

که روی در ترشح انسولین دخالت دارد و موجب افزایش سطح گلوکز خون و ادارار، از دست دادن آب بدن ، سوختن چربی ها و پروتئین میشود

و با برهم زدن ذخیره کلسیم در استخوان ها باعث دفع آن از راه مدفوع و ادار می گردد .

همچنین تصور شده که روی و کلسیم خون اثر متقابلی بر یکدیگر دارند

به گونه ای که روی سبب افت کلسیم و رسیدن آن به سطح بحرانی می شود که این امر برای تولید و ازاد شدن گنادوتروپین ها ضروری است

در این صورت به احتمال خیلی زیاد این عنصر در حد دومین پیغام رسان بین سلولی فراتر ازگیرنده های درتخمدان مطرح می باشد .

فرضیه ای که وجود دارد این است که وقتی از روی به منظور تولک بری استفاده می گردد

روی موجب وقفه ای در عمل تخمدان شده در نتیجه سطح پلاسمایی گنادوتروپین ها در حد بالا باقی می ماند وقتی که جیره حاوی روی حذف می گردد

این وقفه از بین میرود و به همین خاطر است که در تولک بری ناشی از تجویز روی تولید زودتر از تولک بری حاصل از حذف دان شروع می شود .

مطالعات بعدی نشان داده است که روی تشکیل پیام آور درون سلولی را که دورتر ازگیرنده LH قرار دارد تحت تاثیر قرار داده از تولید پروژسترون جلوگیری می نماید

شواهد نشان داده که روی تولید را از طریق FSH که برای فعالیت آنزیم شکننده زنجیر کناری سیتوکرم لازم است سرکوب می کند

و از وارد شدن تخمک های بیشتر در فعالیت دوره ای فولیکول در تخمدان تا زمان حذف روی جلوگیری می نماید .


تولک بردن با استفاده از ید (نمک) بالا در جیره

اضافه کردن ید به مقدار بالا به شکل یدورپتاسیم ، منجر به قطع تولید تخم مرغ درمدت 5 تا 7 روز می شود و 2 تا 3 روز پس از حذف ید اضافی از جیره تولید تخم مرغ آغاز می گردد

سطح پایین ید به مقدار Pm 2500 یا کمتر در قطع تولید تخم مرغ کاملا موثر نمی باشد .

گزارش هایی با نتایج مختلف در خصوص عملکرد مرغ های تخمگذار در برابر جیره بدون نمک به عنوان روش مورد استفاده برای تولک بری منتشر شده است

بعضی از همکاران دریافته اند که مقدار کم نمک در جیره تقریبا همانند حذف دان عمل میکند

در صورتی که در سایر گزارش ها موجب قطع کامل تولید نشده است این نتایج متفاوت ممکن است به علت اختلاف سدیم آب مصرفی در مدت زمان کاهش نمک جیره باشد

یک کاهش 10 تا 14 درصدی در دریافت دان در پایان هفته اول دیده شده و این کاهش در هفته های 2، 3و 4 به ترتیب به 22 و 30 و 45% رسیده است

جیره ای با سدیم کم ، اثر مخربی روی کلیه ها و بافت غدد فوق کلیوی داشته موجب از دست دادن آب بدن می گردد .

گله های مادرگوشتی در مقایسه با تخمگذاران تجارتی مقاومت بیشتری در مقابل جیره های کم نمک نشان می دهند

واین امر احتمالا به خاطر تغذیه روزانه بیشتر آنهاست بنابراین حذف نمک از جیره ظاهراً روش موثری برای تولک بری گله های مادر گوشتی که روی بستر پرورش می یابند نیست

بیشتر بخوانید::

هر آنچه که در مورد شپشک در پرنده باید بدانید! پیشگیری تا درمان

آیا مرغ ها بدون خروس تخم میگذارند؟

روش طبیعی و غیر طبیعی برای تولک بردن مرغ، و بوقلمون تخم گذار


تولک بردن به وسیله ی استفاده جیره هایی با کلسیم پایین

طیوری که به مدت چهار روز بدون دان مانده بودند تنها با تغذیه بی کربنات کلسیم در این چهار روز به تولید تخم مرغ ادامه دادند

بنابراین چنین تصور می شود که طیوری که با محدودیت غذایی تولک برده می شوند

کلسیم اولین ماده غذایی است که موجب محدودیت تخمک گذاری در زمان تولک می گردد

د رمقابل نیاز 75/2 درصدی مرغ های تخمگذار به کلسیم ، در اختیار گذاشتن 3/0 تا 56/0 % درصد کلسیم در جیره موجب کاهش موثر تولید و یا قطع کامل آن خواهد شد

و پس از برگشتن به جیره ای با کلسیم عادی بعد از 21 روز تولید تخم مرغ آغاز خواهد شد روش تعیین سطح کلسیم در آب اشامیدنی ممکن است

در متفاوت بودن نتایج مطالعات اثر داشته باشد مشخص شده که جیره هایی با کلسیم کم به واسطه تحت تاثیر قرار دادن هورمون گنادوتروپین از اوولاسیون جلوگیری به عمل می آورد

گذشته از این پروژسترون تولید شده در نتیجه تحریک LH از سلول های گرانولوزا ، منوط به دسترسی به کلسیم می باشد

با وجود این تداوم تولید در مرغ هایی که با روش حذف دان تولک برده می شوند بهتر از آنهایی است که با جیره حاوی کلسیم پایین تولک برده شده اند .


ترکیب روش های مختلف برای تولک بردن مرغهای تخم گذار

ثابت شده است ترکیب 2 یا چند روش بالا مثل جیره حاوی کلسیم پایین و روی بالا یا جیره بدون نمک با روی به مقدار ppm7500 در مرغ های تخمگذار موثر می باشد .

تولک بردن به وسیله ی استفاده از هورمون های تولید مثلی

با مصرف 20 میلی گرم پروژسترون چه به صورت تزریق و چه بصورت مخلوط در دان ظرف 2 تا 4 رو زتولید تخم مرغ قطع می گردد

و در عرض 7 تا 12 روز تولک رفتن مرغ ها شروع می شود و پس از 3 تا 4 هفته از حذف آن تولید تخم مرغ از نو آغاز می گردد سایر هورمون های جنسی مثل

تستوسترون ، FSH ، PMS ، LH و پرولاکتین را می توان به عنوان عامل موثری در تولک بری طیور تخمگذار تجارتی مورد استفاده قرار داد .


استفاده از محصولات دارویی برای تو لک بردن طیور

ترکیباتی مثل ان هپتین یا متالیبور ، تاموکسیفن ، نیکاربازین در تولک بری مورد استفاده قرار گرفته اند

  1. ان هپتین به مقدار 1/0 تا 15/0 % به مدت 7 تا 10 روز موجب قطع تولید تخم مرغ شده و تولید سه تا چهار هفته پس از حذف آن از جیره از نو اغاز شده است
  2. نیکاربازین به مقدار 4/0 % در دان موجب کاهش مصرف دان شده در نتیجه پس از 4 تا 10 رو زتولید تخم مرغ قطع می گردد
  3. متالیبور به مقدار ppm 150 در جیره به مدت دو هفته موجب قطع تولید در سه روز می گردد که 48 روز پس از حذف ان تولید به 50% می رسد
  4. تاموکسیفن وقتی به مقدار 20 تا 80 میلی گرم به شکل تزریق عضلانی مصرف گردد موجب قطع تولید تخم مرغ در مدت چهار روز می شود و مصرف دان نیز 30 تا 50% کاهش می یابد .

نتیجه گیری:

به دلیل مخالفت ورزیدن با روش قبلی یعنی تولک بری از راه حذف دان از نظر آسایش حیوانات ،

روش هایی مثل روش های شیمیایی و هورمونی توجه زیادی را به خود جلب کرده است

تغذیه با جیره حاوی روی بالا ید بالا به مقدار 5000 تا ppm 7500 و حتی جیره های بدون نمک و یا کم نمک یا کلسیم به مقدار کمتر از 3/0 درصد درجیره حاکی از این است

که در عمل مثل روش های مرسوم یعنی حذف دان در تولک بری موثر می باشند

به علاوه متالیبور ، تستوسترون ، FSH ، PMS ، LH و پرولاکتین نیز به نظر می رسد

که در امر تولک بری طیور تخمگذار میان سال چه به صورت تجویز سیستمیک و چه بصورت مخلوط در دان بسیار موثر می باشند


این مطلب چقدر مفید بود ؟
 

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits