هر آنچه که در مورد بیماری آسپرژیلوز در پرندگان باید بدانید!!

۱,۹۸۴
۰
۰
چهارشنبه, ۱۹ تیر ۱۳۹۸ ۱۲:۵۰

بیماری آسپرژیلوز در پرندگان چیست؟

تعداد کمی از گونه‌های قارچی به‌ عنوان پاتوژن‌های متداول پرندگان محسوب می‌شوند و در گروه Eumycota در فرمانرو قارچ‌ ها قرار می‌گیرند. مایکوزها نسبتاً بیماری‌های غیر متداولی هستند.

آسپرژیلوس، کاندیدیازیز و درماتوفیتوز به‌ ترتیب به‌عنوان متداول‌ ترین مایکوز پرندگان، مهمترین عفونت قارچی دستگاه گوارش پرندگان و تنها مایکوز زئونوتیک و واگیردار در نظر گرفته می‌شوند.

آسپرژیلوز به بیماری ایجاد شده در اثر عفونت با اعضای جنس قارچی آسپرژیلوس (که دارای حدود ۶۰۰ گونه است) اطلاق می‌گردد.

بیماری در سراسر جهان وجود دارد واسپورهای قارچ تقریبا به صورت عالمگیر ظاهر می شوند. وثابت شده است که تمام مواد بستر(کود گیاهی ، پوسته بادام زمینی وپوشال بخاری پوست درخت ،کاه ) عامل بیماری را در خود نگه داشته اند.

آسپرژیلوس به صورت اسپورادیک بوجود آمده وبصورت یک مشکل برای مرغداری در می آیدوبندرت بشکل اپیدمی (اپیدمیولوژی) تظاهر می کند.

آسپرژیلوس بیماری عفونی پرندگان است وعامل آن قارچ می باشد و از خصوصیات آن ناراحتی تنفسی و وجود پلاکهای کازئوز (پنیری )در ریتین و کیسه های هوائی می باشد.

به عنوان یک بیماری حاد پرندگان جوان وارد عمل شده و تعداد زیادی مبتلا شده و می میرند و نیز بعنوان یک بیماری مزمن تعداد کمی از پرندگان را مبتلا می کند. اسم مترادف آن پنومونی جوجه های سراز تخم درآورده، پنومومایکوز، پنومونی مادر مصنوعی، پنومونی قارچی می باشد.


عامل بیماری

قارچی است بنام ASPERGILLUS FUMIGATUS بیماری اولین بار در فرانسه در سال 1856 گزارش شده است قارچ درطبیعت منتشر می شود و گیاهان و حیوانات و انسان را مبتلا می نماید و طیور را نیز به همین گونه بیمار می کند.

در درجه حرارت اطاق و درجه حرارت بالاتر رشد می کند . کلنی های جوان آبی مایل به سبز هستند و در کشت های کهنه تیره می شوند. اسپورهای قارچ آسپرژیلوس بسیار مقاوم هستند و به روشهای معمولی نمی توان آنها را از بین برد و بنابراین بیماری به آسانی منتقل می شود.

عامل بیماری در محیط سابورو آگار (SABOURUUD AGAR) در درجه حرارت اطاق آزمایشگاه وحتی در درجه حرارت بیشتر رشد می کند.


پیشگیری

زدودن منبع عفونت (بستر، ساختمان ، دستگاه جوجه کشی یا غذا ) و تمیز کردن کامل آن ضد عفونی و گاز دادن مرغداری بایستی مورد نظر قرار گیرد. قبل از هر بار خوراک دادن، دان خوریها را تمیز کرده و از مصرف غذاهای کپک زده بایستی پرهیز کرد.

پوشال باران خورده و کهنه و یا تراشه های چوب را که از مدتها پیش نگهداری شده اند نباید مصرف نمود. بستر کپک زده یا بستری که مقداری از پوسته درختان درآن است بایستی از مصرف خارج گردد.


حساسیت

تمام پرندگان ، حیوانات و انسان و گیاهان حساس هستند پرندگان جوان خیلی حساس می باشند و نیمچه های تخمی و بلدرچین بیشتر از جوجه ها حساس می باشند.


انتقال بیماری

انتقال بیماری از طریق استنشاق اسپورهای قارچ در هچر های آلود ، فارم های پرورش مرغ مادر و بستر و یا غذایی آلوده صورت می گیرد . بسیاری از پرندگان بوسیله محیط آلوده می شوند.این بیماری زیاد مسری نیست

قارچ در محیط هایی مانند خوراک، بستر، و در موارد شدیدتر، در بافت های بدن طیور مبتلا رشد کرده و تولید هاگ یا اسپور می کند. در حالت عادی، تعدادی اسپور آسپرژیلوس در محیط وجود دارد که در صورت تنفس آن ها توسط طیور بالغ سالم و پستانداران، اختلالی ایجاد نمی شود. ولی در صورت وجود هر یک از موارد زیر، تعادل به نفع عفونت قارچی بهم خواهد خورد:

  1. در محیطی که مقادیر زیادی اسپور در آن وجود داشته باشد، سیستم های دفاعی بدن تحت تاثیر قرار گرفته و موجب ابتلا به عفونت می شود. برای مثال، در جوجه های یک روزه‌ای که در برودر بعد از جوجه کشی، در معرض مقادیر زیادی اسپور محیطی هستند.
  2. طیور مبتلا به بیماری های دیگر، در معرض خطر بیشتری هستند.
  3. عوامل محیطی مانند سرمای بیش از حد، سطوح بالای آمونیاک و یا گرد و غبار، می توانند با ایجاد استرس در جوجه ها، سیستم ایمنی آنها را تضعیف کنند و به این ترتیب، توانایی آن ها در مبارزه با عفونت قارچی را کاهش دهند.
  4. درمان با آنتی بیوتیک ها خطر ابتلا به آسپرژیلوز را افزایش می دهد، زیرا آنتی بیوتیک ها تمامی باکتری های روی سطح مجاری تنفسی طیور را از بین می برند و فضای بیشتری برای اتصال قارچ ها به این مجاری و عفونت ایجاد می کنند.

قارچ ها در شرایط محیطی گرما و رطوبت رشد و تکثیر پیدا کرده و اسپور تولید می کنند. بنابراین خوراک و بستر گرم و مرطوب، محیطی ایده آل برای رشد آسپرژیلوس فراهم می آورند. در برودرها، ممکن است سطح اسپورها به شدت افزایش یافته و منجر به بروز بیماری در طیور جوان شود. تخم مرغ هایی که داخل انکوباتور هستند نیز مکان مناسبی برای رشد قارچ هستند. این تخم مرغ ها ممکن است شکسته شده و مقادیر زیادی اسپور آزاد کنند که موجب آلودگی سایر جوجه های انکوباتور گردد.

مطالعات اخیر نشان داده است هنگامیکه رطوبت محیط بالا رفته در محیط آلوده به قارچ آسپرژیلوس انتشار آلودگی کم شده است .بعدا SHAKEY از دانشگاه کلرادو گزارش داد که صاف کردن هوای هچری باعث کم شدن تلفات به میزان 6% درجوجه های گوشتی شده است .


بیشتر بخوانید::

معرفی ۱۱۸ دارو برای درمان بیماری و تقویت پرندگان زینتی (قناری)

تشخیص بیماری پرنده از روی رنگ فضله

درمان سریع نیوکاسل( نیوکسل) در کبوتر

نشانه های بیماری

درفرم حاد تنفس با دهان باز ، حالت خواب آلودگی و از دست دادن اشتها و بطور اتفاقی نشانه های فلجی و تشنج در بلدرچین ها مشاهده شده است (که هر دو این نشانی ها در اثر سم قارچ یا عفونت قارچی مغز ایجاد شده است ).

درفرم مزمن از دست دادن اشتها ، عدم رشد ، تنفس با دهان باز ، لاغری ، سیانوز (آبی و تیره رنگ شدن پوست )وبالاخره مرگ از نشانه های بیماری است . اختلالات سلسله اعصاب مرکزی (پیچیدن گردن و غیره ) دربعضی از پرندگان دریک گله آلوده مشاهده می گردد.

این بیماری در پرندگان معمولاً به قسمت تحتانی دستگاه تنفس محدود است ولی به‌صورت غیرمتداول موجب عفونت چشم، مغز، مفاصل، پوست و … نیز می‌شود.


دوره بیماری

دوره بیماری تا حد زیادی به سن و قدرت پرنده مربوط می شود . در فرم حاد (2 تا 4 هفته ) و آنهائیکه شدیدا آلوده شده اند می میرند . مرگ و میر در بلدرچین ها بطور متوسط 5 تا 20 درصد است و ممکن است تا 50% نیز برسد . درشکل مزمن دوره بیماری چند هفته تا چند ماه و تلفات معمولا کمتر از 5 درصد است


جراحات بیماری

جراحات دانه دارسفت وسخت دردستگاه تنفس بخصوص ریتین وکیسه های هوائی ظاهر می شود . این جراحات را پلاک می خوانند زیرا در یک طرف تحدب و در ظرف دیگر تقعر دارند .

پلاکهای مذکور از اکسودای پنیری زرد رنگ شکل می گیرند که دریک طرف کلنی قارچ جمع شده (مرکز عفونت) در ریتین مجاری هوا و کیسه های هوائی ظاهر می شوند . جراحات قارچی مغز (آنسفالیت) در پرندگانی که اختلالات سیستم اعصاب مرکزی را نشان میدهند مشاهده می شود.


تشخیص بیماری

تشیخص تجربی درموقع اتوپسی مبتنی بر تاریخچه بیماری است و جراحات تیپیک در پرندگان آلوده و مشاهده قارچ در آزمایش میکروسکپی و بطور مستقیم بیماری را مشخص می کند . تأیید آزمایش مستلزم جدا کردن قارچ از جراحات پنیری شکل است وکشت قارچ 3 تا 7 روز طول می کشد واین بستگی تامی به رشد قارچ در محیط آزمایشگاه دارد .


درمان

درمانی برای موارد انفرادی پرندگان آلوده نیست .از طریق بالا بردن میزان رطوبت محیط می توانیم انتشار بیماری را کنترل و یا حداقل محدود نمائیم .

از بین بردن منبع آلودگی و درمان گله با استفاده از داروهای ضد قارچ (مایکوستاتین وکنترل کننده قارچ سدیم یا کلسیم پروپیونات یا ویوله دوژانسیان ) درغذا یا سولفات مس (1در 2000) یا ROCON در آب برای مدت 3 تا 5 روز توصیه می شود.

وبستر را با استفاده از میکروب کش روغنی بمنظور کنترل گردو غبار هوای محیط و اسپور قارچ موجود درآن اسپری می نمایند . در مواردی که بیماری بطور شدید منتشر گردیده است قبل از تجویز دارو در گله بستر بایستی تعویض گردد .

نکته مهم :: سولفات مس برای فلزات فاسد کننده آنها محسوب می شود بنابراین دارو بایستی در ظروف لعابی وشیشه ای یا سفالی ویا پلاستیکی توزیع شود.


این مطلب چقدر مفید بود ؟
 
  • برچسب ها:
  • بیماری آسپرژیلوز
  • آسپرژیلوز
  • آسپرژیلوز در پرندگان
  • علائم بیماری آسپرژیلوز
  • تشخیص بیماری آسپرژیلوز
  • درمان بیماری آسپرژیلوز
  • پرندگان

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter