علائم و راههای پیشگیری از خطر ابتلا به عفونت کلیه در بارداری

۱,۲۲۷
۰
۰
پنج شنبه, ۲۳ آبان ۱۳۹۸ ۱۲:۵۵
عفونت کلیه یا پیلونفریت ( Pyelonephritis ) شایع‌ترین عارضۀ جدی پزشکی در دوران بارداری است که این عفونت می‌تواند به جریان خون گسترش یابد و زندگی شخص را تهدید کند ، همچنین عفونت کلیه ممکن است عواقب جدی برای کودک داشته باشد.
علائم و راههای پیشگیری از خطر ابتلا به عفونت کلیه در بارداری

عفونت کلیه در دوران بارداری

عفونت کلیه در دوران بارداری یکی از خطرناک‌ترین عوارض حاملگی است و ممکن است به زایمان زودرس یا سایر اختلالات بیانجامد.

بنابراین باید در صورت بروز علایم بیماری هر جه سریعتر به پزشک مراجعه شود تا اقدامات درمانی لازم انجام گیرد.

عفونت ادراری درمان نشده ، خطر ابتلا به عفونت کلیه در دوران بارداری را افزایش می دهد ، بنابراین بسیار مهم است که درمان به تاخیر نیفتد.

علائم انتشار عفونت به کلیه‌ها با تب شدید که اغلب همراه با لرز و تعریق است نمایان می شود.

برای جلوگیری از مبتلا شدن به عفونت کلیه در بارداری در مواردی که علائم و ناراحتی ادراری و سوزش ادرار وجود دارد باید با مراجعه سریع به پزشک و با انجام آزمایش ادرار تشخیص قطعی داده شود.

در صورت بروز عفونت کلیه در دوران بارداری باید زنان باردار در بیمارستان بستری شده و آنتی بیوتیک وریدی دریافت کنند و از نظر علائم زایمان زودرس تحت نظر باشد.

پس از درمان باید مرتباً آزمایش ادرار را تکرار کرده و برای باقی مانده دوران بارداری تحت درمان با آنتی بیوتیک قرار گیرند، زیرا همواره در معرض خطر عود عفونت کلیه قرار دارند.

نشانه عفونت کلیه در بارداری

علایم انتشار عفونت به کلیه‌ها و اینکه فرد نیازمند مراقبت‌های فوری پزشکی هست ، عبارتند از:

  1. تب شدید، اغلب همراه لرز و تعریق
  2. درد در قسمت تحتانی پشت یا پهلو درست زیردنده‌ها که ممکن است یک‌ طرفه یا دو طرفه باشد و احتمالاً درد شکم
  3. تهوع و استفراغ و وجود چرک و خون در ادرار (ممکن است با چشم غیرمسلح دیده نشود).

البته باید گفت علایم سیستیت نیز ممکن است در عفونت کلیه دیده شود.

عفونت کلیه یکی از خطرناک‌ ترین عوارض دوران بارداری است و ممکن است به زایمان زودرس یا سایر اختلالات بینجامد ؛ بنابراین شما باید فورا توسط پزشک ویزیت شده و تحت درمان قرار بگیرید.

اگر به ندرت دچار عفونت مجاری ادراری شده اید لازم نیست نگران باشید.

پزشک شما تصمیم خواهد گرفت که آیا پیش از باردار شدن شما انجام آزمایش های بیشتری ضرورت دارد یا خیر.

همچنین خانم‌هایی که دچار رشد و تکثیر باکتری در مثانه هستند برای ابتلا به عفونت‌های کلیه مستعد‌ترند.

عامل بروز عفونت کلیه ، باکتری از نوع اشریشیا کلای (e coli) است.

عفونت مثانه با علائمی مانند سوزش ادرار ، فوریت یا عجله در ادرار کردن ، تکرر ادرار و گاهی مشاهده واضح وجود خون در ادرار همراه است.

اما در صورتی که کلیه درگیر عفونت و التهاب شود ، درد یک پهلو یا دو پهلو ( در صورتی که هردو کلیه درگیر باشد) ، تب و لرز و گاهی بی‌اشتهایی و تهوع و استفراغ در بیمار دیده می‌شود.

خانم‌هایی که به‌طور معمول دچار رشد و تکثیر باکتری در مثانه هستند برای ابتلا به عفونت‌های کلیه و مثانه مستعد‌ترند.

همچنین احتمال بروز این عفونت‌ها در مادرانی که تعداد زایمان بیشتری داشته‌اند نسبت به زنانی که زایمان کمتری داشته‌اند، بیشتر است.

تشخیص قطعی این عفونت‌ها و التهابات ، از طریق آزمایش ادرار ، مشاهده وجود باکتری در ادرار و کشت آن صورت می‌گیرد.

گاهی بعضی از بیماران مبتلا به این عفونت‌ها نشانه‌ای ندارند بنابر‌این در این حالت بیمار هیچ‌گونه علائم بالینی مشکوکی ندارد اما در کشت باکتری ، میزان بالای رشد و تکثیر باکتری دیده شده می‌شود.

در صورتی که علائم عفونت در کلیه‌ها و مثانه در مادر بیمار وجود داشته باشد با انجام آزمایشاتی ، تشخیص دقیق داده می‌شود.

همچنین برای جلوگیری از پیشرفت بیماری و درمان آن ، آنتی بیوتیک تجویز می‌شود.

اگر در مثانه یا کلیه مادران باردار باکتری و عفونت وجود داشته باشد اما علامتی مشاهده نشود ، باعث تولد پیش از موعد ، نارس شدن نوزاد و وزن کم نوزاد در هنگام تولد می‌شود.

در صورتی که مادر در اثر این عفونت‌ها تب کند یا به عفونت خون دچار شود ، همزمان با پیشرفت بیماری ، عوارض جنینی هم افزایش می‌یابد.

اما درصورت درمان به‌موقع و صحیح ، عوارض کمتری ایجاد می‌شود که قابل بهبود و گذرا است.

اگر بیماری دچار عفونت شدید کلیه در دوران حاملگی شود، به‌طوری که پس از 72 ساعت درمان آنتی بیوتیکی هنوز علائم بیماری و تب او بهبود نیابد ، پزشک یا متخصص ، اقدامات تشخیصی و تخصصی را برای تشخیص علت زمینه‌ای این حالت انجام می‌دهند.

اما در هر صورت پزشکان برای درمان این بیماری آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی تجویز می‌کنند.

عفونت کلیه در بارداری / سنگ کلیه در بارداری / نشانه های عفونت کلیه در بارداری / درمان عفونت در بارداری

سنگ کلیه در بارداری

سنگ کلیه تقریباً ۸۰ تا ۹۰ درصد مواقع در سه‌ ماهه‌ اول بارداری شایع است، اما از آن‌جا که تابش پرتو برای جنین خطرناک است و نمی‌توان از سی‌تی اسکن یا تصویربرداری اشعه‌ی ایکس استفاده کرد.

تشخیص و درمان سنگ کلیه در بارداری یک چالش بزرگ به شمار می‌آید.

اکثر این سنگ‌ها نسبتاً کوچک هستند و دوسوم آن‌ها هم خودبه‌خود با ادرار دفع می‌شوند، اما آن‌هایی که به این راحتی دفع نمی‌شوند، باعث درد و انسداد و نهایتاً زایمان زودرس و سقط جنین می‌شوند.

حتی بیهوشی یا بی‌حسی و استفاده از اندوسکوپی هم همین خطرات را به دنبال دارد.

از طرفی، درد کولیکی یا قولنج‌ مانند سنگ کلیه ممکن است خیلی شبیه درد آپاندیس ، جدا شدن جفت یا دیوِرتیکولیت ( نوعی مشکل روده ) باشد و به همین دلیل تشخیص بالینی این موضوع خیلی مشکل است.

این عدم تشخیص به‌موقع هم می‌تواند منجر به انسداد و عفونت کلیه و ایجاد موقعیت اورژانسی شود.

همه‌ی این‌ها به این معنی است که اگر مشکوک به داشتن سنگ کلیه هستید ، مراقبت‌های اورژانسی برایتان اولویت دارد.

ریسک سنگ‌ کلیه در دوران بارداری مشابه این ریسک برای زنان غیرباردار و تقریباً حدود ۱ در ۱۵۰۰ نفر است.

علائم سنگ کلیه در بارداری

نشانه‌های رایج سنگ کلیه در بارداری عبارتند از :

  1. تهوع و استفراغ گاه و بیگاه
  2. وجود خون در ادرار
  3. درد در پهلوها، پایین کمر یا شکم

عوارض عفونت کلیه در دوران حاملگی

عفونت مکرر و شدید کلیه ممکن است منجر به آسیب کلیه و بیماری مزمن کلیه شود.

در بعضی موارد، عفونت کلیه می‌تواند وارد جریان خون شود و در فرد شرایط خطرناکی به نام سپسیس ایجاد کند.

بنابراین تشخیص به موقع و درمان عفونت کلیه به طور کامل ضروری می‌باشد.

از عوارض دیگر عفونت کلیه تجمع چرک در کلیه و ایجاد آبسه کلیه می‌باشد.

تشخیص عفونت کلیه در بارداری

آزمایش ادرار برای تشخیص باکتری به وجود گلبولهای سفید ، وجود کست (cast) انجام می‌شود.

در صورتی که عفونت کلیه به درمان مقاومت نشان داد عکس‌های رادیولوژی و CT اسکن برای بررسی مشکلات کلیوی مثانه و حالب انجام می‌شود.

عفونت کلیه در بارداری / سنگ کلیه در بارداری / نشانه های عفونت کلیه در بارداری / درمان عفونت در بارداری

درمان عفونت کلیه در دوران بارداری

اگر مادر باردار در دوران بارداری دچار عفونت کلیه شود ، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شود و آنتی‌بیوتیک وریدی دریافت کند.

در این مدت مادر و جنین به دقت تحت مراقبت پزشکی قرار می‌گیرند.

دمای بدن ، فشار خون ، نبض ، تنفس ، توانایی تولید ادرار ، ضربان قلب کودک و هر نشانه‌ای از زایمان زودرس برخی از مواردی است که در این مدت تحت نظارت قرار می‌گیرد.

طول زمان بستری برای عفونت کلیه، با توجه به وضعیت فرد متفاوت است.

اگر پس از یک ارزیابی اولیه بین ۱۲ تا ۲۴ ساعت مشخص شود که عفونت خفیف وجود دارد و پاسخ بدن فرد به درمان خوب بوده ‌است.

در این صورت نگرانی بابت زایمان زودرس نیز وجود نداشته باشد، ممکن است پزشک اجازه دهد فرد از بیمارستان مرخص و ادامۀ درمان توسط آنتی‌بیوتیک خوراکی انجام شود.

از سوی دیگر اگر بیمار دچار عفونت شدید کلیه باشد ، نیاز به بستری شدن در بیمارستان برای درمان و نظارت بیشتر وجود خواهد داشت.

در صورت بستری تنها بعد از ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از این که درجۀ حرارت بدن به حالت طبیعی برسد و هیچ علائمی از عفونت مشاهده نشود، امکان ترخیص از بیمارستان وجود خواهد داشت.

پس از تکمیل درمان ممکن است پزشک برای پیشگیری از عفونت دیگر، یک دورۀ آنتی‌بیوتیک با دز کم تجویز کند.

عفونت کلیه در بارداری و احتمال ابتلا به عفونت مجاری ادرار

با بزرگ شدن رحم به میزنای‌ها فشار وارد می‌شود و عبور ادرار از آنها با سرعت و راحتی همیشگی صورت نمی‌گیرد.

ماهیچه‌های مثانه نیز در دوران بارداری قدرت خود را از دست می‌دهند.

در این حالت ، تخلیۀ کامل مثانه مشکل‌تر و مثانه مستعد ابتلا به ریفلاکس می‌شود که در این شرایط مقداری ادرار به میزنای‌ها برمی‌گردد و به سمت کلیه‌ها می‌رود.

نتیجۀ چنین تغییراتی این است که زمان بیشتری طول می‌کشد تا ادرار در طول مجاری ادرار حرکت کند.

بنابراین باکتری‌ها دیرتر از بدن خارج می‌شوند و زمان بیشتری برای تکثیر در مجاری ادرار پیدا می‌کنند و همچنین در اثر این تغییرات راحت‌ تر به سمت کلیه حرکت خواهند کرد.

علاوه بر این ، ادرار در دوران بارداری خاصیت اسیدی کمتری دارد و از طرفی احتمال بیشتری وجود دارد که حاوی گلوکز باشد که هر دو مورد، فضا را برای رشد باکتری‌ها مساعدتر می‌کند.

راه‌های جلوگیری از ابتلا به عفونت ادراری در بارداری

اقدامات زیر می‌تواند در کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های مجاری ادرار مؤثر باشد:

  1. نوشیدن مقدار زیادی آب؛ حداقل ۸ لیوان در روز آب بنوشید.
  2. وقتی نیاز به ادرار کردن دارید آن را نادیده نگیرید و سعی کنید موقع ادرار کردن مثانۀ شما کاملاً خالی شود.
  3. پس از دفع مدفوع ، مقعد خود را از جلو به عقب پاک کنید تا از ورود باکتری‌های موجود در مدفوع به مجرای ادرار جلوگیری شود.
  4. ناحیۀ تناسلی خود را با استفاده از آب و صابون تمیز نگه دارید.
  5. اندام تناسلی خود را قبل و بعد از نزدیکی جنسی تمیز کنید.
  6. استفاده از محصولات بهداشتی مربوط به سلامت واژن مثل ژل ، اسپری‌ها و صابون‌های ضدباکتری قوی که ممکن است فضای مجاری ادرار و واژن را برای رشد باکتری‌ها مستعد کند و همچنین استفاده از دوش واژینال در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.

بیشتر بخوانید :

عفونت ادراری در بارداری و درمان های خانگی آن

شایع بودن عفونت‌ ادراری در بانوان


این مطلب چقدر مفید بود ؟
 

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits

آخرین مطالب دلگرم