بررسی فیلم "چ"

۲,۹۷۷
۲
۰
Arad |
یکشنبه, ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۳ ۲۱:۱۵

کارگردان:

ابراهیم حاتمی کیا

خلاصه داستان:

دکتر مصطفی چمران، نماینده دولت موقت در مرداد سال 1358 جهت رسیدگی به اغتشاشات پاوه که در محاصره نیروهای ضد انقلاب است به همراه تیمسار فلاحی فرمانده وقت نیروی زمینی وارد این شهر می‌شوند. چ روایتگر 48 ساعت پایانی این بحران است.

بررسی فیلم "چ"

بازیگران:

فریبرز عرب‌نیا، سعید راد، مریلا زارعی، بابک حمیدیان، مهدی سلطانی‌سروستانی، اسماعیل سلطانیان و امیررضا

عوامل فیلم:

تهیه‌کننده: مهدی کریمی و محصول بنیاد سینمایی فارابی فیلم‌نامه‌نویس: ابراهیم حاتمی‌کیا مدیر فیلمبرداری: حسین جعفریان صدابردار: بهمن اردلان چهره‌پرداز: مهرداد میرکیانی طراح صحنه و لباس: عباس بُلوندی جلوه‌های ویژه میدانی: حمیدرضا سلیمانی تدوین: مهدی حسینی‌وند صداگذاری: سیدعلیرضا علویان موسیقی: فردین خلعتبری جلوه‌های ویژه بصری: سیدهادی اسلامی عکاس: اسماعیل حاتمی‌کیا

تهیه کننده:

مهدی کریمی و محصول بنیاد سینمایی فارابی

نظر منتقدین:

رضاحسینی:متاسفانه چ با وجود تمام امیدها و انتظارهایی که ایجاد کرد فیلم خوبی نیست. هیچ نقطه‌ی مثبت و امیدوارکننده‌ای در فیلم دیده نمی‌شود؛ از فیلم‌نامه و کارگردانی گرفته تا بازی‌ها و جلوه‌های ویژه‌ی صوتی و تصویری. اگر می‌توانستیم بحث ژانر را در سینمای ایران جدی بگیریم این فیلم قرار بوده ترکیب عجیبی از یک اکشن جنگی و یک درام زندگی‌نامه‌ای باشد که ماحصل کار هیچ‌یک از این دو نیست. بماند که فصل سوررئالی مثل سقوط بالگرد و پرواز سرها و دیگر اعضای بدن چه‌قدر یادآور فیلم‌های اسلشر است. چ به عنوان یک اکشن جنگی فاقد جلوه‌های ویژه‌ی صوتی و بصری مناسب است. چ به عنوان یک درام زندگی‌نامه‌ای فاقد شخصیت‌پردازی، داستان، موقعیت‌های جذاب و درگیرکننده و در مجموع منطق روایی است. شخصیت محوری داستان در شرایط و موقعیتی ملتهب قرار می‌گیرد اما به دلایل مختلف و برخلاف آن‌چه انتظار می‌رود، نقش چندانی در بهبود یا تغییر اوضاع ندارد و البته هر گاه که زمینه‌ی مناسبی برای این تأثیرگذاری ایجاد می‌شود در مرحله‌ی اجرا همه چیز از دست می‌رود: مثل فصلی که میان نیروهای خیر فیلم اختلاف می‌افتد ولی با مداخله‌ی دکتر چمران غائله ختم به خیر می‌شود.

شاهین شجری کهن:فیلم حاتمی‌کیا با وجود اجرای خوب و چشمگیرش در بعضی صحنه‌ها و تأثیر بصری چشمگیری که بر مخاطب می‌گذارد، مهم‌ترین آسیب را از نوع برداشت کارگردان از شخصیت اصلی‌اش می‌بیند. چمرانِ حاتمی‌کیا شخصیتی است که بیش‌تر مطابق با مدهای سیاسی و اجتماعی امروز است تا دهه‌های پنجاه و شصت. در صورتی که چمران واقعی فرزند زمانه‌ی خودش بود و در دورانی که شور انقلابی و آرمان رهاندن دنیا از بند ظلم در همه‌جای جهان خون مبارزان را به جوش می‌آورد تفنگ به دست گرفت و راهی میدان‌های نبرد چریکی و نظامی شد. چمرانِ واقعی احتمالاً خیلی از حرف‌هایی که در فیلم حاتمی‌کیا به او نسبت داده شده را «انعطاف نالازم» و سازش با دشمن و حتی سوسول‌بازی تلقی می‌کرد. جمله‌هایی مثل «کشتن کار ما نیست» را هیچ جوری نمی‌شود توی دهن یک چریک آرمان‌گرای پرشور دهه‌ی شصت گذاشت که در صف اول مبارزه با دشمن حاضر شده و کارش تمرین دادن به نظامیان برای کشتن دشمن است. حاتمی‌کیا قهرمان مورد علاقه‌اش را «به‌روز» کرده و حرف‌هایی در دهانش گذاشته که پسند روز باشد؛ از صلح‌دوستی و رعایت حقوق بشر گرفته تا عرفان سلامت‌جویانه‌ی شرقی و آداب پهلوانی حتی در بحبوحه‌ی جنگی نابرابر و به غایت خشونت‌بار.

فروش کل(تومان):

1,122,095,000

اختصاصی دلگرم

محمدهدایتی


این مطلب چقدر مفید بود ؟
(2 امتیاز , میانگین: 2.5 از 5)  

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter