دلگرم
امروز: دوشنبه, ۲۶ مهر ۱۴۰۰ برابر با ۱۱ ربيع الأول ۱۴۴۳ قمری و ۱۸ اکتبر ۲۰۲۱ میلادی
علائم افتادگی روده یا پرولاپس رکتوم چگونه در بدن شما ظاهر می شود؟
1
زمان مطالعه: 8 دقیقه
افتادگی رکتوم بیماری نسبتاً شایع است و 5 تا 10 نفر در هر 1000 نفر را مبتلا می سازد . آیا می دانید این بیماری در کودکان زیر 3 سال و در سنین سالمندی بیشترین شیوع را دارد ! .

علت افتادگی رکتوم چیست ؟

به گزارش دلگرم : افتادگی رکتوم یا پرولاپس رکتوم یا راست روده یک بیماری پزشکی است که در آن راست روده به مقعد فشار وارد می کند. به عبارتی افتادگی رکتوم به حالتی گفته می شود که در آن یک برآمدگی از راست روده از طریق مقعد بروز پیدا می کند.

راست روده آخرین قسمت روده بزرگ محسوب می شود و مقعد شکافی است که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می شود.افتادگی رکتوم حدود 2.5 نفر از 100000 نفر را درگیر می کند. زنان بالای 50 سال شش برابر بیشتر از مردان در معرض این بیماری هستند. در کودکان، معمولاً در سنین نوزادی تا 4 سالگی، که یک بیماری زمینه ای زمینه ای دارند، رخ می دهد.

افتادگی رکتوم ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشد. موارد خفیف اغلب بدون جراحی قابل درمان هستند. موارد شدید ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.

علائم افتادگی رکتوم کدامند ؟

علائم افتادگی رکتوم به تدریج و به مرور زمان ظاهر می شود. اولین علامتی که فرد متوجه این وضعیت می شود، احساس برآمدگی در مقعد است.

با استفاده از آینه، ممکن است بتوانید برآمدگی رنگی مایل به قرمز را ببینید که از داخل مقعد خارج شده یا در واقع از آن خارج می شود. بعضی اوقات در حین اجابت مزاج، قسمت کوچکی از راست روده خارج می شود، اما ممکن است خود به خود عقب نشینی کند یا به راحتی در جای خود قرار گیرد.

سایر علائم این بیماری عبارتند از:

  • ترشحات مخاطی
  • خونریزی مقعدی
  • درد مقعدی (نادر)
  • یبوست: تقریباً 25٪ تا 50٪ بیماران آن را تجربه می کنند.
  • بی اختیاری مدفوع: 50 تا 75 درصد بیماران آن را تجربه می کنند.

فعالیت بدنی طبیعی، مانند راه رفتن، نشستن و ورزش نیز ممکن است باعث فشار بخشی از راست روده از مقعد شود. در ابتدا می توان آن را با دست به محل مناسب خود بازگرداند.اگر افتادگی رکتوم بدتر شود، ممکن است از لایه داخلی رکتوم خونریزی کند.

در موارد افتادگی نسبی یا کامل، ممکن است در کنترل اجابت مزاج مایع یا جامد و گاز از رکتوم مشکل داشته باشید.نیمی از افراد مبتلا به افتادگی رکتوم یبوست را تجربه می کنند، در حالی که دیگران ممکن است دوره هایی از یبوست و بی اختیاری داشته باشند.

انواع افتادگی رکتوم

افتادگی رکتوم سه نوع مختلف دارد که انواع آن با حرکت راست روده مشخص می شود:

افتادگی داخلی: در این وضعیت راست روده شروع به پایین آمدن می کند، اما هنوز از طریق مقعد تحت فشار قرار نگرفته است.
افتادگی جزئی: در افتادگی جزئی فقط بخشی از راست روده از طریق مقعد حرکت می کند.
افتادگی کامل: در افتادگی کامل کل راست روده از طریق مقعد انتشار می یابد.

دلیل افتادگی روده یا پرولاپس رکتوم

علل افتادگی رکتوم چیست ؟

عوامل بسیار متنوعی وجود دارند که ممکن است در ایجاد افتادگی رکتوم نقش داشته باشند. افتادگی رکتوم ممکن است در اثر چاقی، عادات ضعیف روده یا یبوست مزمن ایجاد شود، اما همچنین می تواند به دلیل ناهنجاری در ساختار و عضلات و رباط های مقعد، راست روده و کف لگن باشد. بارداری و آسیب در هنگام زایمان نیز از دلایل احتمالی است.

علاوه بر آن، افتادگی رکتوم می تواند توسط چندین بیماری پزشکی ایجاد شود. آنها عبارتند از:

آسیب عصبی. آسیب دیدگی اعصابی که عضلات مقعد و راست روده را کنترل می کنند می تواند منجر به افتادگی رکتوم شود. این آسیب دیدگی ممکن است گاهی اوقات از طریق بارداری یا هنگام زایمان طبیعی دشوار، آسیب نخاعی و جراحی در ناحیه لگن رخ دهد.

اسفنکتر مقعدی ضعیف شده. اسفنکتر مقعدی ، عضله ای است که اجازه می دهد مدفوع از راست روده عبور کند. دلایل عمده ضعف این عضله، بارداری و زایمان یا افزایش سن است.

یبوست مزمن. فشار مشکلات مزمن اجابت مزمن می تواند باعث حرکت راست روده از محل خود به سمت پایین شود. فشار در هنگام اجابت مزاج در طی یک سال متمادی می تواند باعث افتادگی رکتوم شود.

عوامل خطر افتادگی رکتوم

اما برخی شرایط ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند، از جمله:

  1. دیابت
  2. هیسترکتومی
  3. فیبروز سیستیک
  4. عفونت های انگلی
  5. بیماری مزمن انسداد ریوی
  6. زنان بالای 50 سال نیز در معرض خطر افزایش افتادگی رکتوم قرار دارند.

افتادگی رکتوم در مقابل بواسیر

افتادگی راست روده و بواسیر می توانند به شرایط ناراحت کننده و بسیار دردناکی تبدیل شوند. افتادگی رکتوم در ابتدا ممکن است شبیه به حالت شدید بواسیر تشخیص داده شود. اما افتادگی رکتوم شامل حرکت خود رکتوم است. بواسیر در واقع رگ های خونی متورم در دیواره های راست روده یا مقعد شما است.

بواسیر، اگرچه در شکل کوچکتر و ملایم آن کاملاً رایج است، اما می تواند دردناک و خارش دار باشد. افتادگی رکتوم نیز ممکن است گاهی باعث خونریزی شود. اگر مشکوک به بواسیر یا افتادگی رکتوم هستید، به پزشک خود مراجعه کنید. آنها می توانند وضعیت شما را تشخیص دهند و درمان مناسب را شروع کنند.

تشخیص افتادگی رکتوم

پزشک برای تشخیص وضعیت شما، علائم را بررسی کرده و سوالاتی را می پرسد. حتی یک معاینه کامل بدنی را انجام می دهد. در حین معاینه، ممکن است پزشک از شما بخواهد چمباتمه زده و فشار وارد کنید، مثل اینکه مدفوع دارید. پزشک رکتوم را مشاهده می کند و ممکن است یک انگشت را در مقعد قرار دهد تا سلامت یا قدرت اسفنکتر مقعدی و خود رکتوم را بررسی کند. همچنین ممکن است برای بررسی پولیپ به شما کولونوسکوپی داده شود.

آیا افتادگی رکتوم قابل درمان است؟

آیا افتادگی رکتوم یا راست روده نیاز به جراحی دارد؟

درمان افتادگی رکتوم

افتادگی راست روده به خودی خود بهتر نمی شود. درجه افتادگی با گذشت زمان افزایش می یابد. این روند ممکن است ماه ها یا سال ها به طول انجامد، بنابراین در تصمیم گیری عجله ای نداشته باشید.

اگر افتادگی راست روده تشخیص داده و علائم به اندازه کافی خفیف باشد و تاثیری در روند زندگی روزمره شما ندارد، می توانید درمان را به تأخیر بیندازید.جراحی تنها راه درمان موثر افتادگی راست روده و تسکین علائم است. جراح می تواند از طریق شکم یا از ناحیه اطراف مقعد عمل جراحی را انجام دهد.

جراحی رکتوپکسی برای افتادگی رکتوم

هدف از انجام رکتوپکسی اصلاح و ترمیم پرولاپس رکتوم است تا بیمار بتواند به روال عادی عمل کند. سه نوع اصلی از افتادگی رکتوم وجود دارد که در آنها ممکن است جراحی در نظر گرفته شود. این موارد شامل موارد زیر است:

1. راست روده کامل از مقعد خارج شده است.

2. بخشی از راست روده از طریق دهانه مقعد بیرون می زند.

3. راست روده از وضعیت طبیعی خود خارج شده، اما در داخل مقعد باقی مانده است.

4. درمان افتادگی رکتوم به شدت بیماری و علائم آن بستگی دارد. در صورت نیاز به جراحی، سه نوع روش وجود دارد که باید در نظر گرفته شود.

انواع جراحی برای پرولاپس رکتوم، عبارتند از:

هدف رکتوپکسی شکمی، از ترمیم اندام افتاده با ورود به شکم با یک برش باز است. روش دوم، یک روش لاپاراسکوپی، به برش های کوچکتر نیاز دارد. جراح از یک دوربین و ابزارهای جراحی مخصوص طراحی شده برای اصلاح افتادگی رکتوم استفاده می کند.

نوع سوم، رویکرد پرینه، پرولاپس راست روده را با ورود به ناحیه اطراف مقعد درمان می کند. هر سه روش شامل آزاد سازی راست روده از بافت های اطراف آن و جابجایی مجدد آن در جای مناسب خود با استفاده از بخیه است. در برخی موارد، ممکن است از مش برای حمایت از راست روده و محکم نگه داشتن آن استفاده شود.

با این حال، برای تصمیم گیری در مورد اینکه کدام جراحی برای شما مناسب است، پزشک باید عواملی مانند سن شما، سایر شرایط سلامتی و بهترین روش برای کاهش علائم را در نظر بگیرد. علائمی که ممکن است برای رکتوپکسی در نظر گرفته شود شامل موارد زیر است:

1. یبوست

2. تخلیه مخاط

3. خونریزی از رکتوم

4. درد در راست روده یا مقعد

5. سایر تغییرات در اجابت مزاج

6. نشت مدفوع یا بی اختیاری مدفوع

7. ضعف در عضلات حمایت کننده از راست روده

عوارض جراحی افتادگی راست روده

رکتوسکپی یک روش بدون خطر نیست می تواند منجر به عوارض جدی شود. خطرات ممکن است بسته به نوع روش مورد استفاده و سابقه پزشکی فرد متفاوت باشد. بیمارانی که نمره بالایی از شاخص توده بدنی (BMI) در نظر گرفته می شوند، بیشتر در معرض عوارض هستند.

با این حال، توجه به این نکته مهم است که اکثر افراد پس از جراحی بهبودی خوبی پیدا می کنند. لیست کلی خطرات مرتبط با این جراحی شامل موارد زیر است:

  • درد
  • یک عفونت
  • خون ریزی
  • انسداد روده
  • ایجاد فیستول
  • بی اختیاری روده
  • عود افتادگی رکتوم
  • آسیب به اندامها، بافتها یا اعصاب در مجاورت عمل
  • تغییر در عادات روده ای مانند افزایش یبوست یا اسهال

افتادگی راست روده تقریباً در 2 تا 5٪ از کسانی که جراحی کرده اند عود می کند. علاوه بر این، برای برخی از افراد، ممکن است عادات روده ای تغییر کند. به عنوان مثال، برخی از بیماران پس از جراحی ممکن است یبوست جدیدی را تجربه کنند.

همچنین بخوانید :

لیپاز (آنزیم گوارشی) چه فوایدی بر روی سلامت روده دارد؟

فواید مصرف گرانول پلانتاژل دینه جهت سلامت روده ها

انواع بیماری های روده و علائم ابتلا به آنها


این مطلب چقدر مفید بود ؟
5.0 از 5 (1 رای)  
توجه: مطالب پزشکی و سلامت مجله دلگرم ، از منابع معتبر داخلی و خارجی تهیه شده اند و صرفا جنبه اطلاع رسانی دارند ، لذا توصیه پزشکی یا درمانی تلقی نمی شوند ، چنانچه مشکل پزشکی دارید حتما برای تشخیص و درمان به پزشک یا متخصص مراجعه کنید.
دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید