درمان پا پرانتزی (ژنوواروم) در کودکان و بزرگسالان

۱,۳۲۹
۰
۰
Arad |
چهارشنبه, ۱۵ آبان ۱۳۹۸ ۲۱:۴۰

به گزارش دلگرم به نقل از متخصصین کلینیک سلامت پای امید پای پرانتزی عارضه‌ای است که پاها به بیرون خم شده و منحنی شکل می‌شوند که شبیه یک کمان است. هنگام ایستادن خود یا فرزندتان، می‌توانید پاها را مشاهده کنید. اگر پاها در کنار هم هستند، اما زانوها در کنار هم نیستند و بخش تحتانی پا به سمت خارج خم می‌شود، در این صورت شما یا کودکتان دارای پای پرانتزی هستید.

همچنین هنگام دراز کشیدن و قرار دادن پاها کنار هم در حین ماساژ، پرانتزی بودن پاها می‌تواند قابل رویت باشد. این عارضه ممکن است روی هر دو پا یا فقط یک پا اتفاق بیفتد.

آیا پای پرانتزی با ژنووالگوم متفاوت است؟

بله، ژنووالگوم برعکس پای پرانتزی است، یعنی حالتی که پاها در ناحیه تحتانی به جای بیرون زدگی به سمت داخل قوس پیدا می‌کنند. فردی که مبتلا به ژنووالگوم است می‌تواند زانوها را به هم بچسباند اما نمی‌تواند پا را به هم نزدیک کند در صورتی که فرد مبتلا پای پرانتزی می‌تواند پا را به هم نزدیک کند اما بین زانوها فاصله قابل توجهی مشاهده خواهد شد.

آیا پای پرانتزی در کودکان خود به خود از بین می‌رود؟

بله، پای پرانتزی بعد از دو سالگی به آرامی از بین می‌رود و تا زمانی که کودک شما سه ساله شد، پاها کاملاً مستقیم می‌شوند. کودک در طی مراحل ابتدایی، بین 12 تا 18 ماهگی دچار پای پرانتزی می‌شود. برخی از موارد وجود دارد که پرانتزی بودن پا می‌تواند یک مشکل اساسی را نشان دهد.

علل بروز پای پرانتزی

درمان پا پرانتزی (ژنوواروم) در کودکان و بزرگسالان

گاهی اوقات، پای پرانتزی می‌تواند نتیجه ناهنجاری اسکلتی یا به دلیل یک مشکل بهداشتی باشد. به دلایل زیر ژنوواروم کودک می‌تواند تا فراتر از سه سالگی ادامه پیدا کند.

  • بیماری بلانت: کودک در صفحه رشد بالای استخوان درشت نی که بزرگترین استخوان در استخوان ساق پا است، دچار یک مشکل غیرنرمال است. این بیماری باعث می‌شود که قسمت بیرونی استخوان با سرعت و سالم رشد کند در حالی که قسمت داخلی به آرامی رشد می‌کند. این یک ناهنجاری رشدی است که در نهایت باعث ایجاد پاهای پرانتزی می‌شود. راه افتادن در سنین پایین، یکی از علامت‌های بیماری بلانت است و دلیلی برای ابتلا به پای پرانتزی است.
  • ریکتز: به دلیل کمبود ویتامین D ایجاد می‌شود، ریکتز اغلب با پاهای پرانتزی همراه است که این نیز یکی از علائم بیماری است.
  • کوتولگی: اگر کودک دچار کوتولگی شود، بخش پایینی پاها ممکن است مستعد پرانتزی شدن باشند. دلایل بیشماری که ناشی از اختلالات ژنتیکی است، می‌تواند باعث کوتولگی شود. نوزادان مبتلا به کوتولگی در تبدیل غضروف به استخوان مشکل دارند که منجر به رشد غیرطبیعی اندام و ایجاد پای پرانتزی می‌شود.
  • شکستگی: شکستگی استخوان پا در دوران شیرخوارگی ممکن است منجر به ترمیم نامناسب استخوان شود، که می‌تواند باعث قوس در قسمت پایین پا شود.
  • مسمومیت با فلوراید یا سرب: مصرف بیش از حد فلوراید و مصرف سرب می‌تواند در رشد استخوان اختلال ایجاد کند و باعث ناهنجاری‌هایی مانند ژنوواریوم شود. منبع اصلی فلوراید و سرب آب نوشیدنی است.
  • چاقی: چاقی با افزایش پای پرانتزی ارتباط دارد. کودکانی که از غذاهای بی ارزش و فست فودی تغذیه می‌کنند یا به آنها نوشیدنی‌های قندی زیادی مانند آب میوه و نوشابه داده می‌شود، چاق می‌شوند. وزن بیش از حد بدن می‌تواند باعث شود پای کودک شیرخوار توسعه نیافته و تحت فشار قرار گیرند و باعث ایجاد پای پرانتزی شوند.
    (برگرفته از سایت دکتر رضادوست فوق تخصص گوارش)

پزشک قادر خواهد بود تا علت طولانی شدن پاهای پرانتزی را در هنگام معاینه، تشخیص دهد.

پای پرانتزی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک می‌تواند تنها با معاینه بصری پاها، ژنوواریوم را تشخیص دهد. اگر کودک بیش از سه سال داشته باشد و هنوز مبتلا به ژنوواریوم است، پزشک ممکن است از طریق روش‌های زیر یک بررسی جامع‌تر انجام دهد:

  • اندازه گیری فاصله بین زانوها در حالی که کودک به پشت خود دراز کشیده است. فاصله بیشتر می‌تواند نشان دهنده ناهنجاری و وجود پای پرانتزی باشد.
  • پرتوهای ایکس می‌تواند به ناهنجاری‌های استخوانی و مشکلات رشد استخوان که منجر به ژنوواریوم می‌شود کمک کند.
  • آزمایش خون برای بررسی کمبود ویتامین D یا وجود مقدار اضافی سرب و فلوراید در خون
  • پزشک از شما می‌خواهد تا راه رفتن کودک را از راه دور نگاه کنید. ارزیابی راه رفتن کودک می‌تواند تشخیص را تقویت کند.

اگر این بیماری به دلیل وجود یک بیماری پنهان باشد، بیمار به درمان نیاز دارد.

ژنوواریوم بچه‌ها چگونه درمان می‌شوند؟

درمان پا پرانتزی (ژنوواروم) در کودکان و بزرگسالان

پا پرانتزی معمولی که در اثر مشکل خاصی ایجاد نشده باشد، تا سن سه سالگی از بین می‌رود. با این حال، موارد ناشی از یک مشکل پزشکی نیاز به اصلاح دارد. درمان ژنوواریم کاملاً به علت آن بستگی دارد و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • بریس پاها: پزشک بسته به شدت انحنا، می‌تواند بریس‌های پا را تجویز کند که بیمار مجبور است همیشه یا برای یک دوره خاص آن را بپوشند. بریس‌ها تقریباً همیشه اولین انتخاب درمانی هستند زیرا تهاجمی نیستند. بریس‌های پا که به مدت ایده آلی مثلا برای یک سال و بیشتر پوشیده می‌شوند، می‌توانند یک روش درمانی مستقل یا همراه با عمل باشند. (برگرفته از سایت ارتوپدی فنی ظفر)
  • مکمل ویتامینD : ویتامین D و مکمل کلسیم مواد مغذی کافی را برای استخوان فراهم می‌کند تا خود را اصلاح کند. ژنوواریوم ناشی از ریکتز را می‌توان تنها با این مکمل‌ها درمان کرد.
  • فیزیوتراپی: فیزیوتراپی و توانبخشی به بیمار اجازه می‌دهد تا شیوه و الگوی صحیح راه رفتن را بازیابد. این روش درمانی بیشتر همراه با سایر روش‌های درمانی استفاده می‌شود. هدف اصلی فیزیوتراپی بازگرداندن حرکت طبیعی مفاصل و بهبود قدرت عضلات است.
  • عمل جراحی: بسته به آنچه منجر به ایجاد ژنوواریم شود، می‌توان با استفاده از عمل جراحی پای پرانتزی را اصلاح کرد. روشی به نام استئوتومی می‌تواند اتصالات بخش پایینی پا را برطرف کرده تا به درستی بتوانید آن را تراز کنید. روش‌های دیگر شامل پیوند استخوان و قرار دادن میله داخل عضلانی در امتداد استخوان است و در مواردی بکار برده می‌شود که از پای پرانتزی ناشی از شکستگی باشد. یک جراح ارتوپدی می‌تواند بهترین روش را برای اصلاح این مشکل پیشنهاد کند. در هر صورت، عمل جراحی قبل از چهار سالگی بهتر است زیرا خطر عود آن پس از جراحی افزایش می‌یابد. جراح ممکن است از فیکساتورهای خارجی نیز استفاده کند که دستگاه‌های فلزی-دایره‌ای هستند که بر روی پای آسیب دیده پوشیده می‌شوند. از فیکساتور می‌توان بعد از عمل برای کمک به تراز بیشتر پاها استفاده کرد.

آیا والدین می‌توانند از بروز پای پرانتزی جلوگیری کنند؟

شما می‌توانید از پرانتزی شدن پا ناشی از آسیب، کمبود مواد مغذی و مصرف عناصر خطرناک مانند سرب و فلوراید جلوگیری کنید. در اینجا چند مرحله وجود دارد که می‌تواند شانس ابتلا به پای پرانتزی در نوزادان را کاهش دهد:

از صدمات آگاه باشید: شکستگی پا در دوران نوزادی احتمال ابتلا به پای پرانتزی را افزایش می‌دهد. هنگامی که کودک کوچک شما شروع به راه رفتن می‌کند، ایمن کردن منزل از کودک محافظت می‌کند و از احتمال صدمات یا شکستگی‌های ناشی از افتادن جلوگیری می‌کند.

ویتامین D کافی را به کودک بدهید: ویتامین D در جذب بهتر کلسیم و فسفر برای رشد سالم استخوان کمک می‌کند. پزشکان دوز روزانه 400 واحد بین المللی ویتامین D در روز را برای نوزادان و کودکان نوپا توصیه می‌کنند. نوزادان با فرمول 32 اونس (947 میلی لیتر) در روز، مقدار توصیه شده را دریافت می‌کنند، در حالی که برای نوزادان شیرخوار بطور انحصاری می‌توان مکمل‌های ویتامین D را پس از مشورت پزشک دریافت کرد.

از مسمومیت با سرب و فلوراید جلوگیری کنید: اطمینان حاصل کنید که آب آشامیدنی خانه شما فاقد سرب یا فلوراید است. در حالی که وجود سرب در آب آشامیدنی قطعی نیست، ممکن است مقداری فلوراید طبیعی در آب باشد. معمولاً وجود کمتر از 1 میلی گرم فلوراید در یک لیتر آب بدون عواقب نامطلوب خواهد بود.


این مطلب چقدر مفید بود ؟
 

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter