علت و علائم بیماری مونو نوکلئوز چیست؟

بیماری مونو نوکلئوز چه نوع بیماری است؟
۱,۳۷۰
۱
۰
جمعه, ۲۴ آبان ۱۳۹۸ ۲۱:۴۲
مونو نوکلئوز عفونی (به انگلیسی: Infectious mononucleosis) که بعضی‌ها به آن بیماری بوسه می‌گویند(kissing disease) یک بیماری ویروسی (عامل آنEBV اپشتن بار هرپس) است که یکی از راه‌های انتقال آن بوسیدن و رابطه جنسی است و از طریق تنفس و غذای آلوده، ناخن گیر مشترک، ظرف غذای مشترک، حتی مجاورت مسواک خیس با مسواک بقیه اعضاء محل زندگی مشترک و… نیز منتقل می‌شود .
بیماری مونو نوکلئوز چه نوع بیماری است؟

درباره بیماری مونو نوکلئوز

مونونوکلئوز عفونی (به اختصار به آن مونو نیز میگویند) به بیماری بوسه معروف است. ویروسی که باعث مونونوکلئوز می‌شود، اپشتین بار نام دارد که از طریق بزاق منتقل می‌شود، پس بیماری را می‌توان از طریق بوسیدن فرد دیگری دریافت کرد.

این ویروس از طریق عطسه و سرفه یا به اشتراک گذاشتن لیوان و غذا نیز منتقل می‌شود. البته لازم به ذکر است که مونونوکلئوسیس به اندازه یک سرماخوردگی عادی خطرآفرین است.

این بیماری بیشتر در بین نوجوانان و جوانان شایع است. کودکان معمولاً علائم کمتری دارند و عفونت معمولاً ناشناخته می‌ماند.اگر شما به مونونوکلئوز مبتلا هستید، بسیار مهم است که از عوارض جانبی احتمالی این عفونت مثل بزرگ شدن طحال آگاه باشید. استراحت و مصرف مایعات باعث بهبود حال فرد بیمار می‌شود.

آیا شما هم دچار “ بیماری مونو نوکلئوز ” هستید؟

شما می‌توانید در انتهای صفحه و در بخش نظرات سوال یا تجربه خود را مطرح کنید تا در کمترین زمان ممکن به سوالتان پاسخ داده شود

علائم و نشانه های بیماری مونونوکلئوز

علائم و نشانه های مونونوکلئوسیس شامل موارد زیر است:

این ویروس به مدت حدوداً 6 هفته در حالت نهفته باقی می‌ماند، البته این زمان در کودکان کوتاه‌تر است. علائم و نشانه‌هایی مثل تب و گلودرد طی چند هفته بهبود پیدا می‌کند، اما خستگی مفرط و طحال و غدد لنفی بزرگ شده برای چند هفته باقی می‌ماند.

علت بیماری مونو نوکلئوز

اصلی ترین و شایع ترین علت این بیماری ویروس اپشتین بار است، اما ویروس‌های دیگری نیز می‌توانند نشانه های مشابهی از خود داشته باشند.

اگر چه نشانه های مونونوکلئوسیس باعث بروز ناراحتی‌های گذرا می‌شود، اما نشانه‌ها خود به خود و بدون عوارض طولانی مدت از بین می‌روند بیشتر افراد بالغی که در مجاورت ویروس اپشتین بار بوده‌اند، آنتی بادی های این ویروس را در بدن خود دارند و به این بیماری مقاوم هستند.

عوارض بیماری مونو نوکلئوز

عوارض جانبی این بیماری در موارد نادر می‌توانند جدی باشند:

  • بزرگ شدن طحال
  • مونونوکلئوز می‌تواند موجب بزرگ شدن طحال شود. در موارد وخیم، طحال ممکن است بترکد که باعث درد ناگهانی و تیزی در سمت چپ شکم شوند. اگر چنین دردی برای شما به وجود آمد، سریعاً به پزشک مراجعه نمایید.
  • مشکلات کبدی

مشکلات کبدی بیماری مونونوکلئوز شامل موارد زیر می‌شود:

  • هپاتیت :ممکن است عفونت‌های خفیف کبدی را تجربه کنید.
  • یرقان : زرد شدن رنگ پوست و سفیدی چشم که به ندرت اتفاق می‌افتد.

مونونوکلئوز ممکن است در موارد بسیار کمیابی باعث بیماری‌های زیر شود:

  • آنمی : کاهش تعداد گلبول‌های قرمز خون و هموگلوبین
  • ترمبوسیتوپنی : کاهش تعداد پلاکت‌ها
  • مشکلات قلبی : التهاب ماهیچه قلبی (مایوکاردیتیس)
  • مشکلات سیستم عصبی : مننژیت ، آنسفالیت و سندروم گلین بار
  • التهاب لوزه‌ها :که می‌تواند منجر به انسداد مجاری تنفسی شود
  • ویروس اپشتین بار می‌تواند در افرادی که به بیماری‌های سیتسم ایمنی مثل HIV|AIDS مبتلا هستند، یا در حال مصرف داروهای پیوند عضو هستند می‌تواند شرایط وخیم‌تری ایجاد کند.

تشخیص بیماری مونو نوکلئوز

  • معاینات
  • پزشک ممکن است از طریق بررسی علائم و نشانه‌ها به وجود ویروس پی ببرد. نشانه‌هایی مثل غدد لنفی ملتهب، لوزه ملتهب یا کبد یا طحال ملتهب به بیماری آگاه شود.
  • آزمایش‌های خون
  • آزمایش آنتی‌بادی: اگر نیاز به آزمایش برای تائید وجود ویروس باشد، تست آنتی‌بادی انجام می‌شود. نتیجه این تست ظرف مدت یک روز مشخص می‌شود، اما ممکن است عفونت‌های جدید (یک هفته ای) را تشخیص ندهد.
  • شمارش گلبول‌های سفید خون: پزشک از شمارش گلبول های سفید خون (لنفوسیت ها) یا لنفوسیت های غیر عادی به وجود بیماری پی می‌برد.

درمان بیماری مونونوکلئوز

درمانی قطعی برای بیماری مونونوکلئوز وجود ندارد. آنتی بیوتیک ها برای آلودگی‌های ویروسی اثر بخش نیستند. درمان در بیشتر موارد به این صورت است که باید استراحت کافی، نوشیدن مقادیر زیادی از مایعات و مصرف مواد غذایی سالم وجود داشته باشند.

داروهای مرتبط با بیماری مونونوکلوئوز

مصرف آموکسی سیلین یا مشتقات دیگر پنی سیلین برای افراد مبتلا به مونونوکلئوز توصیه نمی‌شود. در برخی موارد مشاهده شده است که افراد مبتلا به مونونوکلئوز با مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها دچار حساسیت‌های پوستی می‌شوند. البته این حساسیت پوستی به معنی حساسیت به آنتی‌بیوتیک‌ها نیست.

پیشگیری از بیماری مونونوکلئوز

مونونوکلئوز از طریق بزاق دهان منتقل می‌شود. اگر شما مبتلا باشید، می‌توانید از طریق نبوسیدن افراد، اشتراک نگذاشتن غذا، ظروف، لیوان و دیگر وسایل از انتقال ویروس جلوگیری کنید. ویروس اپشتین بار تا چند ماه بعد از عفونت در بدن باقی می‌ماند. این بیماری واکسن ندارد.

  • فعالیت

در بستر استراحت کنید، به ویژه در هنگام تب . فعالیت های خود را به تدریج از سر بگیرید. در هنگام احساس خستگی استراحت کنید.حداقل تا یک ماه پس از بهبود کامل از شرکت در ورزش های پربرخورد خودداری کنید.

  • رژیم غذایی

رژیم غذایی خاصی نیاز نیست . در طی بیماری ممکن است میل به غذا نداشته باشید. مصرف مایعات کافی را ادامه دهید. در طی دوره تب بالا، حداقل روزانه هشت لیوان آب یا آب میوه مصرف کنید.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم مونونوکلئوز عفونی باشید.بروز موارد زیر در طی درمان : ـ تب بالای ْ۳/۳۸ درجه سانتی گراد ـ یبوست ، که ممکن است باعث زور زدن زیاد هنگام دفع مدفوع گردد. ـ درد شدید در سمت چپ بالای شکم (پارگی طحال یک اورژانس است ) ـ زردی پوست ـ اختلال بلع یا تنفس در اثر التهاب شدید گلو.

همچنین بخوانید:

علائم بیماری ابولا یا تب هموراژیک ابولا ویروسی خطرناک و کشنده

درمان بیماری دیستمپر سگ

علت بیماری روزئولا در کودکان چیست؟

علائم بیماری خطرناک عفونت آدنو ویروسی چیست؟

درمان سریع نیوکاسل( نیوکسل) در کبوتر


این مطلب چقدر مفید بود ؟
(1 امتیاز , میانگین: 5.0 از 5)  

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter