بارزترین علائم بیماری تریکوموناس واژینالیس کدام است؟

بررسی تریکوموناس واژینالیس راه های پیشگیری و درمان
۱,۳۰۰
۱
۰
چهارشنبه, ۲۲ آبان ۱۳۹۸ ۱۷:۱۸
تریکوموناس واژینالیس یک یاخته است که باعث بروز یک بیماری مسری بسیار رایج جنسی (STD) به نام تریکومونیازیس می‌شود که توسط آلودگی با این انگل تک یاخته‌ای ایجاد می‌شود. اگر چه علائم این بیماری متفاوت است ولی بیشتر افرادی که این انگل رادارند نمی‌تواند بگویند که به این انگل مبتلا شده‌اند.
بررسی تریکوموناس واژینالیس راه های پیشگیری و درمان

درباره بیماری تریکوموناس

تریکوموناس بیماری مقاربتی است که توسط انگل به وجود میاید. در خانم‌ها، تریکوموناز باعث به وجود آمدن بوی شدید در ترشحات واژن، خارش و ادرار همراه با درد می‌شود.

آقایانی که به تریکوموناز مبتلا می‌شوند، هیچ گونه علائمی ندارند. خانم‌هایی که به تریکوموناز مبتلا هستند بیشتر ممکن است نوزادان نارس به دنیا بیاورند.

برای جلوگیری از ابتلای مجدد به تریکوموناز، هردوی شرکای جنسی باید درمان شوند. رایج‌ترین روش درمان تریکوموناز استفاده از داروهای مترونیدازول یا تینیدازول است. با کاهش تعداد شرکای جنسی یا استفاده از کاندوم در حین برقراری رابطه می‌تواند از ابتلا به این بیماری جلوگیری کرد.

آیا شما هم دچار “ بیماری تریکوموناس ” هستید؟

شما می‌توانید در انتهای صفحه و در بخش نظرات سوال یا تجربه خود را مطرح کنید تا در کمترین زمان ممکن به سوالتان پاسخ داده شود.

تریکومونیازیس شایع‌ترین بیماری مقاربتی قابل درمان است. در ایالات متحده، حدود ۳٫۷ میلیون نفر این عفونترا دارند. با اینحال، تنها حدود ۳۰ درصد دچار ابتلا به هر گونه علائم بیماری تریکومونیازیس می‌شوند.

عفونت و آلودگی به این تک یاخته در زنانشایع‌تر از مردان است. زنان مسن‌تر احتمال بیشتری نسبت به زنان جوان دارند که با تریکوموناس واژینالیس آلوده شده باشند.


چگونه افراد به بیماری تریکومونیازیس مبتلا می‌شوند؟

انگل در هنگام رابطه جنسی از فرد آلوده به یک فرد سالم منتقل می‌شود. در زنان، بخشی اغلب آلوده از بدن دستگاه تناسلی زنان (شامل فرج، واژن، گردن رحم، یا پیشابراه) است. در مردان، بخشی از بدن که شایع‌ترین محل برای آلوده شدن با تریکوموناسواژینالیس است، آلت تناسلی (مجرای ادرار) است.

در هنگام رابطه جنسی، انگل معمولاً از آلت تناسلی مرد گسترش به مهبل، یا ازیک مهبل (واژن) به آلت تناسلی مرد منتقل می‌شود. همچنین این تک یاخته می‌تواند از مهبل (واژن) به مهبل (واژن) دیگر منتقل شود. آلوده شدن سایر اعضای بدن، مانند دست، دهان یا مقعد به این انگل شایع نیست.

مشخص نیست که چرا برخی از مردم بعد از آلوده شدن دچار علائم بیماری می‌شوند در حالی که برخی دیگر این علائم را ندارند. احتمالاً این امر به عواملی مانند سن فرد و سلامت کلی بستگی دارد. افراد آلوده بدون علائم هنوز هم می‌توانند این عفونت را به دیگران منتقل کنند.


علائم و نشانه های بیماری تریکوموناس

بیشتر خانم‌ها و آقایانی که به تریکوموناز مبتلا هستند هیچ گونه علائم و نشانه‌ای از خود بروز نمی‌دهند. بعد از مدتی ممکن است علائم این بیماری پدیدار شود که در خانم‌ها شامل موارد زیر است:

  • بوی شدید از ترشحات واژن که می‌تواند به رنگ سفید، خاکستری زرد یا سبز باشد
  • قرمزی، سوزش یا خارش در واژن
  • درد در حین ادرار یا مقاربت

تریکوموناز در موارد کمی باعث بروز نشانه‌ای در مردان می‌شود. نشانه‌های این بیماری برای مردان شامل موارد زیر است:

  • احساس ناراحتی در داخل آلت تناسلی
  • حس سوزش در هنگام ادرار کردن یا بعد از انزال
  • خروج ترشحات از آلت تناسلی

علت بیماری تریکوموناس

تریکوموناس از طریق پروتوزوئنی تک سلولی که نوعی انگل بسیار کوچک است به وجود میاید و از طریق رابطه جنسی به یکدیگر منتقل می‌شود. مدت زمانی که بعد از ابتلا تا بروز علائم طول می‌کشد، نامشخص است؛ اما به طور تخمینی زمانی بین 5 تا 28 روز طول می‌کشد.

عوامل تشدید کننده بیماری تریکوموناس

عوامل خطر بیماری تریکوموناز عبارت‌اند از:

  • داشتن شرکای متعدد جنسی
  • داشتن سابقه ابتلا به بیماری‌های مقاربتی
  • ابتلای قبلی به تریکوموناز
  • رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم

تریکوموناس : عوامل تشدید کننده بیماری تریکوموناس

خانم‌های بارداری که به تریکوموناز مبتلا هستند ممکن است:

  • نوزادان نارس به دنیا بیاورند.
  • نوزادان با وزن بسیار پایین به دنیا آورند.
  • عفونت واژن را از طریق مجرای تولد به نوزاد خود مبتلا کنند.
  • ابتلا به تریکوموناز باعث می‌شود احتمال ابتلا به بیماری HIV بالاتر برود.

تشخیص بیماری تریکوموناس

تشخیص بیماری تریکوموناز با گرفتن یک نمونه از مایع واژن خانم‌ها و نمونه ادرار آقایان و مشاهده آن زیر میکروسکوپ امکان‌پذیر است. رشد دادن انگل تریکوموناز روی یک محیط کشت نیز یک روش دیگر تشخیص این بیماری است. سریع‌ترین و جدیدترین روش تشخیص این بیماری، تست آنتی ژن یا کپی‌برداری از ماده ژنتیکی آن است.

درمان بیماری تریکوموناس

اصلی‌ترین درمان بیماری تریکوموناز، حتی برای خانم‌های باردار، مصرف مترونیدازول یا تینیدازول است. در برخی موارد، پزشک ممکن است دوز پایینی از این داروها را برای مصرف دو بار در روز به مدت یک هفته توصیه کند.
در صورت ابتلا به تریکوموناس هم شما و هم شریک جنسی‌تان باید درمان شوید.

تا زمانی که بیماری درمان شود، یعنی حدود یک هفته، رابطه جنسی نباید برقرار شود.
تا 24 ساعت بعد از مصرف مترونیدازول و 72 ساعت بعد از مصرف تینیدازول، نباید از الکل استفاده کنید چون موجب بروز حالت تهوع و استفراغ می‌شود.

بعد از گذشت دو تا سه هفته، آزمایش تریکوموناز مجدداً انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که فرد مجدداً به این بیماری مبتلا نشده است. اگر بیماری تریکوموناز درمان نشود، می‌تواند سال‌ها باقی بماند.


پیشگیری از بیماری تریکوموناس

مثل دیگر بیماری‌های مقاربتی، تنها راه پیشگیری از بیماری تریکوموناس نداشتن رابطه جنسی است. البته برای کاهش ابتلا به بیماری می‌توان در هر بار رابطه جنسی، از کاندوم استفاده کرد.

چه موقع برای بیماری تریکوموناس به پزشک مراجعه کنیم

اگر ترشحات بودار واژن یا درد در هنگام دفع ادرار یا رابطه جنسی دارید، به پزشک مراجعه نمایید.

همچنین بخوانید:

آیا تعداد دفعات رابطه جنسی بر سلامت زنان موثر است ؟

تغذیه مناسب قبل و بعد از رابطه جنسی

انتقال ایدز از مایع منی،چگونه ایدز از راه رابطه جنسی منتقل می شود؟

علت ادرار کردن حین رابطه جنسی چیست + درمان سریع این عارضه

۱۰ مورد از عوارض نداشتن رابطه جنسی چیست؟

آیا رابطه جنسی روزه را باطل می کند؟


این مطلب چقدر مفید بود ؟
(1 امتیاز , میانگین: 5.0 از 5)  

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter