امروز: دوشنبه, ۰۱ آبان ۱۳۹۶ برابر با ۰۲ صفر ۱۴۳۹ قمری و ۲۳ اکتبر ۲۰۱۷ میلادی , مصادف است با : روز آمار و برنامه ریزی/ عمليات عاشورای 4(1364ش)    بیشتر ...
یورو: ۴,۷۷۶ تومان
دلار: ۳,۹۲۰ تومان
سکه تمام بهار : ۱,۲۶۵,۰۰۰ تومان
یک گرم طلای 18 عیار : ۱۲۶,۰۴۰ تومان
قیمت روزانه ارز و طلا :

تبلیغات

نرخ روزانه ارز - قیمت به ریال

دلار
۳,۹۰۴
یورو
۴,۷۸۹
پوند
۵,۰۸۵
درهم
۱,۰۷۴
دلار کانادا
۳,۲۹۹
دلار استرالیا
۳,۱۶۴
ریال سعودی
۱,۰۴۰
لير ترکيه
۱,۲۰۹
کرون سوئد
۴۸۹
رینگیت مالزی
۹۴۴
بات تایلند
۱۲۳
یوان چین
۶۲۲
فرانک سوییس
۴,۱۴۸

قیمت روز سکه (تومان)

سکه طرح قدیم
۱,۲۴۰,۰۰۰
سکه تمام - امامی
۱,۲۷۰,۰۰۰
نیم سکه
۶۶۴,۰۰۰
ربع سکه
۳۷۵,۰۰۰
سکه گرمی
۲۵۱,۰۰۰

قیمت روز خودرو (ريال)

هایما S7 اتوماتیک
۸۵,۰۰۰,۰۰۰
وانت دیزلی فوتون
۷۹,۰۰۰,۰۰۰
پژو پارس سال کلاس 28316
۳۸,۵۰۰,۰۰۰
پژو پارس سال کلاس 28232
۳۶,۳۰۰,۰۰۰
چانگان CS35
۶۶,۰۰۰,۰۰۰
چانگان ایدو
۶۴,۰۰۰,۰۰۰
برلیانس H320 اتوماتیک
۵۵,۵۰۰,۰۰۰
رنو ساندرو
۵۲,۴۰۰,۰۰۰
برلیانس H320 دنده ای
۴۸,۷۰۰,۰۰۰
کد خبر 158000
تاریخ انتشار: شنبه, ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ ۰۵:۵۴

نظر علمای اهل سنت در مورد وهابیت

فرقه وهابیت چگونه پایه‌گذاری شد و تفاوت‌ وهابیون با اهل‌تسنن چیست؟ + تصاویر

 

وهابیت چیست و وهابیون کیستند؟

 

وهابیت جنبشی مذهبی است که محمد بن عبدالوهاب در قرن هجدهم در نجد عربستان بنیان گذاشت و از سال ۱۷۴۴ مورد پذیرش خاندان سعودی قرار گرفت. دیدگاه وهابی به یک پالایش اساسی در اسلام معتقد است و زیارت قبور و تقدیس برخی افراد را دلالتی بر شرک می‌داند. وهابیت هدف خود را بازگشت به آموزه‌های اصیل در قرآن و حدیث (سنت پیامبر) می‌داند و با هر نوع بدعتی مخالفت می‌کند. وهابیت از نظر ایدئولوژیکی پیرو اعتقادات ابن تیمیه و از نظر فقهی پیرو مذهب حنبلی است.

با این بخش از دلگرم همراه باشید تا با فرقه وهابی و وهابیت بیشتر آشنا شوید.

 

فرقه وهابیت چگونه پایه‌گذاری شد و تفاوت‌ وهابیون با اهل‌تسنن چیست؟ + تصاویر

وهابیت الهام‌بخش بسیاری از جنبش‌های مذهبی جهان اسلام از هند و سوماترا تا سودان و شمال آفریقا بوده است و بر جنبش طالبان در افغانستان و برخی جنبش‌های اسلامی دیگر قرن بیستم هم تأثیر گذاشته‌است.سازمان تروریستی داعش یکی از گروه‌هایی است که با عقاید وهابی فعالیت می‌کند.اندیشکده امریکن اینترپرایز در مقاله‌ای به نقل از برنارد لوئیس وهابیت را با فرقه کو کلاکس کلان (یک گروه نژادپرست افراطی) مقایسه می‌کند که دارای منابع عظیم نفتی است و موفق به توسعهٔ دیدگاه‌های خود به نام اسلام شده است.

 وهابیت، فرقه‌ای از اهل سنت که در عربستان در اواخر سده دوازدهم و اوائل قرن سیزدهم قمری، در منطقه نجد توسط محمد بن عبدالوهاب تأسیس شد. پیروان این فرقه را وهابی می‌گویند. وهابیان در فروع دین، تابع احمد بن حنبل‌‌ هستند و بیشتر آنان در شبه جزیره عربستان سکونت دارند. پیشوایان فکری این فرقه، ابن‎تیمیه، ابن قیم و محمد بن عبدالوهاب هستند.

وهابیان در مواجهه با قرآن و روایات، به ظاهرِ آیات و اخبار عمل می‌کنند و معتقد به تأویل نیستند. آنان به استناد ظاهر برخی از احادیث و آیات، خداوند را دارای اعضا و جوارح می‌دانند و به نوعی به تشبیه و تجسیم معتقدند.بنابر آموزه‌های وهابی، زیارت قبور و ساخت بنا و مقبره و گنبد بر قبور، حتی قبور پیامبر اکرم(ص) و ائمه معصومین، حرام و توسل و تبرک به قبور ایشان و آثار بر جای مانده از ایشان، بدعت و مستلزم شرک است. وهابیان پس از تسلط بر عربستان، به تخریب آثار بر جای مانده از صدر اسلام و بیشتر مکان‌های محترم و مقدس مسلمانان از جمله تخریب بقیع پرداختند.

محمد بن سعود رئیس یکی از قبایل نجد که بر درعیه حاکم بود، پس از پذیرش آیین محمد بن عبدالوهاب و پیمان بستن با او در سال ۱۱۵۷ق، به جنگ با مردم نجد و تصرف نواحی اطراف آن و گسترش این آیین در جزیرة العرب پرداخت. پس از فتح ریاض، این شهر پایتخت حکومت پادشاهی آل سعود قرار گرفت. این مذهب اکنون در عربستان سعودی مذهب رسمی است و فتاوای علمای آن مذهب از طرف دولت اجرا می‌شود.

بنیان‌گذار

مؤسس این فرقه، محمّد بن عبدالوهّاب (درگذشت ۱۲۰۶ق) است.

مذهب فقهی

وهّابیان در فقه، پیرو مذهب حنبلی هستند و در عقاید و برخی فروع به روش ابن تیمیه، خود را «سَلَفِیه» می‌خوانند و مدّعی‌اند که بر سیره سَلَف صالح (اصحاب پیامبر (ص) رفتار می‌کنند. وهّابیان به ظاهر قرآن و روایات تمسّک دارند و هر آنچه را در کتاب و سنّت نیابند، بدعت می‌شمارند و از این رو، تنها خود را موحّد دانسته، دیگر مسلمانان را در عبادت، مشرک و اهل بدعت می‌انگارند.

دیدگاه‎ها و عقاید وهابیت بر نظریه‌های احمد بن عبدالحلیم بن تیمیه (مشهور به اِبن تِیمیّه) و مبانی سلفی او مبتنی است. او که در قرن ۸ هجری می‌زیست و حنبلی مذهب بود، عقاید و آرایی ارائه کرد که پیش از آن در هیچ یک از مذاهب اسلامی وجود نداشت. فقهای بزرگ اهل سنت آن زمان اقوال وی را مردود و محکوم دانستند و بسیاری از علمای دینی در بلاد اسلامی با او مخالفت کردند. برخی او را کافر دانسته و برخی دیگر خواستار حبس او شدند.

با این مخالفت‌ها، عقاید ابن تیمیه تا قرن ۱۲ هجری رونق نیافت. در این قرن بود که محمّد بن عبدالوهّاب نجدی به احیای نظریه‌های او پرداخت. او که در آغاز هواخواهی نیافت، به سال ۱۱۶۰ به شهر دِرعیه از شهرهای مشهور نجد رفت. امیر آن دیار، محمّد بن مسعود بود و عقاید عبدالوهّاب را برای تقویت حکومت خویش مناسب دید. محمّد بن مسعود با محمّد بن عبدالوهّاب قرار گذاشت تا نیروی حکومتی خویش را برای تبلیغ و ترویج مذهب او به کار اندازد؛ به شرط آن که محمّد بن عبدالوهّاب نیز از گذر جایگاه دینی خویش، حکومت را تأیید و تقویت کند. از آن پس، این دو تن به شهرهای بسیاری لشکر کشیدند و هر کس را با عقاید خویش ناسازگار یافتند، کافر خوانده و کشتند.

بدین سان، روز به روز قدرت آل سعود رو به فزونی گذاشت و در سایه آن، آیین وهّابی نیز گسترش یافت. چون امپراتوری عثمانی به دست کشورهای استعمارگر تجزیه شد، عربستان به آل سعود واگذار گشت؛ زیرا آنان بسیار قدرت یافته بودند و باورهایشان با اهداف استعمارگران ناسازگار نبود.از آن زمان وهّابیت مذهب رسمی کشور عربستان است و وهّابیان می‌کوشند تا مذهب خویش را در دیگر کشورهای اسلامی ترویج دهند.
عقاید

← عمده‌ترین عقائد:

ویژگی بنیادی مذهب وهّابی، بر نفی عقاید و اعمال دیگر مسلمانان استوار است. آنان برخی اعتقادات و اعمال مسلمانان را با توحید عبادی ناسازگار می‌پندارند.[۶] بر اساس مطالبی که در کتاب‌های پیشوایان فکری این فرقه به دست می‌آید، تنها کسی را می‌توان مسلمان و موحد خواند که کارهای زیر را ترک کند:توسل به هیچ یک از انبیاء و اولیای خداوند نجوید و مثلا نگوید: «یا الله اتوسل الیک بنبیک محمد نبی الرحمه»
به قصد زیارت، به قبر پیامبر(ص) نزدیک نشود و در آن جا دعا نخواند، دست به قبور آنان نکشد و در کنار قبر آنان نماز نخواند.

  • بر روی قبر پیامبر(ص)، مسجد و بنای دیگری نسازد.
  • برای هیچ مرده‌ای، حتی اگر از انبیاء باشد، نذر نکند.
  • سوگند به پیامبر و هیچ انسان دیگری نخورد؛ یعنی نگوید به پیامبر قسم می‌خورم.
  • هیچ مرده‌ای را نباید مورد خطاب قرار دهد، حتی اگر آن شخص، پیامبر باشد.
  • نباید پیامبر را با لفظ سیدنا و الفاظی مثل یا محمد، سیدنا محمد خطاب کند.
  • نباید خدا را به حق هیچ انسانی مورد خطاب قرار دهد؛ یعنی نباید بگوید خدایا به حق محمد فلان خواسته مرا اجابت کن.
  • پناه بردن و استغاثه و کمک خواستن از غیر خداوند، شرک است.
  • فال خوب و بد نزدند؛ مثلا نگوید: اگر ان شاء الله خدا چنین بخواهد و یا خدای نکرده اگر چنین شود.
  • زیارت قبور، ساخت گنبد و بنای بر روی قبور، تزیین قبور و شمع گذاردن بر روی آن، شرک است.
  • طلب شفاعت از هیچ انسانی نکند، حتی اگر پیامبر(ص) باشد؛ چرا که اگرچه آنان از سوی خداوند دارای چنین مقامی می‌باشند، اما دیگران حق ندارند چنین چیزی را درخواست کنند و گرنه با بت پرستان هیچ تفاوتی ندارند.

← مبانی اعتقادی:

اعتقادات وهابیت بر ترک کردن و ممنوعیت یک سری از کارها و اعمالی است که از صدر اسلام همواره مورد عمل و توجه مسلمانان بوده است. این اعمال ممنوعه عبارتند از:

  • زیارت قبور
  • بار بستن و سفر کردن برای زیارت قبر پیامبر گرامی(ص)
  • ساخت بنا بر قبور
  • ساخت مسجد بر قبور و نماز گزاردن در آن
  • توسل به انبیا، اولیا، صالحان و اشخاصی از این قبیل
  • نفع رسیدن به اموات با اعمال شایسته‌ای که از سوی افراد زنده صورت می‌گیرد، همچون نذر نمودن برای آنها
  • تبرک جستن به آنچه متعلق به انبیاء و صالحان است
  • جشن گرفتن برای میلاد پیامبر اکرم(ص)
  • گریه بر اموات
  • سوگند دادن خداوند به حق انبیاء
  • سوگند خوردن به غیر خداوند
  • نام گذاردن فرزندان به نام‌های مرکبی که در آن، کلمه عبد به غیر خداوند اضافه شده باشد؛ مانند عبدالحسین.

← خدای وهابیون:

وهابیت که اساس اعتقاداتش، دفاع از توحید و خصوصا توحید عبادی معرفی شده است، خداوند را به صورت موجودی جسمانی معرفی می‌کند. برخی از مهمترین خصوصیات خدا از دیدگاه این افراد عبارت است از:

  • خداوند جسمانی است و منزه از امور جسمانی نیست.
  • خداوند هر شب از آسمان به زمین می‌آید.
  • خداوند دارای تمامی اعضای انسانی است، به غیر از ریش و عورت.
  • خداوند هروله می‌کند.

← باورهای مشترک:

وهّابیان، باورهای ویژه دیگری نیز دارند؛ از جمله:

حضرت نوح(ع) نخستین پیامبر است؛
خدا را در آخرت می‌توان دید؛
پیامبران تنها در مقام تبلیغ معصوم هستند و در غیر این مقام ممکن است گناه کنند و خلاف آیین خویش گام بردارند.

 

وهابیت

شخصیت‌های برجسته وهابیت


ابن تیمیه

ابو العباس احمد بن عبد الحلیم حرّانی از علمای حنبلی قرن هفتم و هشتم هجری بود. از آن جا که عقایدش مخالف افکار علمای معاصرش بود، تکفیر شده و به زندان افتاد. به واسطه حمله مغولان، از شام به قاهره گریخت. به سال ۷۱۲ق به دمشق برگشت و در ۷۲۸ در قلعه دمشق درگذشت.ابن تیمیه با این که خود و پدرش از علمای حنبلی به شمار می‌رفتند، مقید به تبعیت از مذهب فقهی احمد بن حنبل نبود و در مسائل کلامی با تأکید زیاد بر مسئله توحید، نظریات خلاف شهرت و اجماع زیادی دارد.

ابن قیم

شمس الدین ابو عبد اللّه محمد معروف به ابن قیم جوزی (۶۹۱-۷۵۱ ه‍.ق) شاگرد ابن تیمیه بود و مانند استاد خود از آراء و افکار مذکور دفاع می‌کرد و به اتهام بدعتگذاری در دین اسلام به زندان افتاد.

محمد بن عبدالوهاب

او در شهر عینیه از شهرهای منطقه نجد به‌دنیا آمد و فقه حنبلی را نزد پدر خود آموخت. به دنبال اظهار نظرهای جنجالی و افراطی خویش در مسئله توحید و خصوصا مخالفت‌هایش با توسل، تبرک و زیارت قبور، از عینیه رانده و در ۱۱۰۶ به درعیه راهی شد. محمد بن سعود، امیر این منطقه که نظرات او را به مصلحت مقام خود دانست، به وی وعده کمک و همراهی در ترویج عقایدش داد. پس از مدتی، مردم شهرش را به جهاد برعلیه مردم نجد فرمان داد و با همراهی محمد بن سعود، توانست بر نجد غلبه کند. او سپس حکومت را بر عهده عبدالعزیز فرزند محمد بن سعود گذارد و خود تا هنگام مرگش در سال ۱۲۰۶ به تدریس و ترویج آئین خود پرداخت.

برخی از اقدامات خلاف شریعت

وهابیون پس از به قدرت رسیدن، اقدامات زیادی را بر مبنای عقائد فکری خود انجام دادند. برخی از مهم‌ترین اقدامات وهابیون عبارت است از:

تخریب قبور بقیع در سال ۱۲۲۱ق

تخریب حرم امام حسین (ع)و سرقت ضریح و اشیای قیمتی آن و کشتار تعدادی از زائرین حرم امام حسین(ع) و اسیر کردن زنان آن شهر در سال ۱۲۱۶ق.
حمله به نجف به قصد تخریب حرم امام علی(ع) در سال ۱۲۲۱ق

وهابیون اهل تسنن نیستند

وهابیون/سلفیون همه منابع شرع اسلامی به تعبیر سنتی – غیر از قرآن – را رد می کنند. آنها همچنین دانش نقل شده یعنی تمام حجم دانشی را که مسلمانان در طول تاریخ اسلام دریافت کرده و نسل به نسل منتقل می کنند، رد می نمایند. به عبارت دیگر، آنها امکان تجدید نظر در اسلام به شکلی که خودشان بخواهند، را توجیه می کنند. آنها اصول سنتی علم حقوق (اصول الفقه) را که اساس شریعت را تشکیل می دهد، رد می کنند. آنها حتی ترتیب بررسی یک مسأله بر اساس منابع شرع اسلامی را رد می کنند که به گونه ذیل است:

1- ابتدا قرآن

2 - سپس احادیث از حضرت محمد (ص) و سنت نبوی (رفتار و کردار حضرت پیغمبر (ص)

3 – قیاس (قضاوت بر اساس مقایسه با اصول قید شده در قرآن و احادیث)

4 – اجماع (نقطه نظر جمع علما و فقهای معتبر اسلامی). آنها در عمل سه از این اصل را (غیر از قرآن) رد می کنند و لذا وهابیون/سلفیون با رد اصول فقه، شریعت جدید را به مورد اجرا می گذارند و اسلام اصولاً جدیدی می سازند.

مسلمانان به طور سنتی برای حضرت محمد (ص) احترام زیادی قایل‌اند. مسلمانان و به ویژه شیعیان بر همین اساس به آل محمد یعنی اهل بیت او احترام فراوانی می گذارند. ولی وهابیون بر عکس رفتار می کنند و نقش پیغمبر را کاهش داده و برای اهل بیت احترام چندانی قایل نیستند و قدیسان از میان صوفیان و انصار پیغمبر را قبول ندارند. آنها درباره پیغمبر می گویند که او «پیام رسان» عادی است که پیام خدا را به بشریت منتقل کرده و سپس در گذشت که این دیدگاه با قرآن و اسلام سنتی سازگار نیست.

وهابیون/سلفیون در همه کنفرانس های سراسری اسلامی شعار «اسلام بدون مذاهب» را سر می دهند و بدین وسیله فقط برای ایدئولوژی خود برتری قایل اند. آنها بر همین اساس حقوق مسلمانان پیرو مذاهب دیگر را تضییع می کنند. کافی است یادآوری شود که وهابیون چطور با شیعیان در کشور خود برخورد می کنند و اینکه طالبان در افغانستان شیعیان را چکار می کردند.

وهابیون حقوق زنان را تضییع کرده و به آنها اجازه نمی دهند خارج از محیط زنانه کار کنند، رانندگی کنند و بدون مشایعت یکی از مردان خانواده از خانه خارج شوند. سلفیون زنان را در ازای کوچک ترین خطایی مورد ضرب و شتم قرار می دهند، آنها را به پوشاندن چهره خود با نقاب سیاه وادار می کنند، به آنها اجازه نمی دهند در امور دولتی شرکت کنند و غیره. وهابیون به روش اجبار به ایمان متوسل می شوند. در عربستان سعودی یک نوع پلیس اخلاق وهابی به نام «مطوعین» وجود دارد که این افراد با چماق در دست رفت و آمد می کنند و همه کسانی را که نماز نمی خوانند، مراسم دینی دیگری رعایت می کنند و لباس نادرستی تنشان می کنند، می زنند.

بی احترامی به مقدسات، برخورد تحقیرآمیز با تاریخ، فرهنگ و میراث گذشتگان از جمله ویژگی های وهابیون است. همه می دانند که اوایل سال 2001 طالبان مجسمه های منحصر به فرد بودا را که 1700 سال پیش ساخته شدند، منفجر کرد. در عربستان سعودی اوایل سال 2002 در مکه قلعه عثمانی «اجیاد» (واقع در نزدیکی کعبه) که یک اثر معماری زیبا بود، برای ساخت مجمع جدید هتل ها منفجر گردید. وهابیون همه محله های قدیمی مکه و مدینه و از جمله دیوارهای قدیمی شهر و بازارهای قدیمی را جمع کرده و به جای آنها مراکز بازرگانی و بزرگ راه ها ساختند.

از قرار معلوم، در سال 1925 وهابیون بعد از تصرف مدینه قبرستان «بقیع» را همراه با همه بناهای یادبود و از جمله قبر های حضرت فاطمه (ع) دختر حضرت محمد (ص) و نوه او حسن (ع) را از بین بردند. نزدیک بود قبر پیغمبر را هم ویران کنند ولی خود پادشاه مداخله کرد و جلوی آنها را گرفت. آنها بعد از آن خانه حضرت محمد و همسرش خدیجه در مکه را که قبل از آن 1400 سال صحیح و سالم مانده بود، ویران کرده و چاه مقدس زمزم را به سامانه معاصر آب رسانی متصل کردند.

سلفیون لباس متفاوتی می پوشند. آنها پیراهن بافت متراکم بلند دوخته شده از یک تکه پارچه به نام «دشداشه» را که بر خلاف لباس مسلمانان دیگر به مچ پا می رسد، به تن می کنند و کوفیه سنتی عربی را بدون عقال سیاه عادی سرشان می کنند. آنها ریش بلند شانه نکرده ای دارند. آنها به هنگام مراسم عبادی اجازه می دهند که انسان در جریان نماز جماعت هر تعداد دفعات جابجا شود (چهار مذهب سنی تنها سه جابجایی کوچک را مجاز می داند)؛ وقتی که همه در جریان نماز رسمی نشسته اند، آنها انگشت اشاره دست راست را می چرخانند؛ آنها طلب سنتی تبرک از حضرت پیغمبر بعد از اذان را منع می کنند.

وهابیون تکفیری به خود حق داده اند مسلمانان دیگر را در ازای خطاهای کوچک یا انجام مراسم عبادی که باب طبع تکفیریون نیست، کافر اعلام کنند که در تسنن چنین رسمی وجود ندارد. آنها خودشان نقش قاضی را ایفا می کنند. معمولاً این گونه «دادگاه» مقدمه ای بر قتل می شود. آنها همه مسیحیان و یهودیان را کافر محسوب می کنند در حالی که اسلام سنتی آن ها را «اهل کتاب» می داند که مانند مسلمانان متدین ولی پیرو کتاب های مقدس دوران اولیه هستند.

وهابیون همه ساختارهای حکومت سیاسی را که پیرو اندیشه های آنها نیستند، نامشروع دانسته و رهبران این کشورها را «غاصبین غیرقانونی قدرت» می دانند و اعتقاد دارند که می توان آنها را سرنگون کرده و به قتل رساند و نیز زمام امور را از دست آنها گرفت. فعالیت وهابیون/سلفیون در سوریه نمونه بارز این تفکر است. تعبیر آنها از جهاد هم ویژگی های قابل توجهی دارد. در حالی که به اعتقاد سنی ها، تنها حاکم مشروع در صورتی که سرزمین مسلمانان یا جان آنها در معرض خطر یا تجاوز قرار گرفته باشد، ممکن است جهاد اعلام شود، وهابیون قطعاً شریک این دیدگاه نیستند. در حالی که در اسلام سنتی مفاهیم «جنگ همگانی»، «سیاست زمین سوخته» و بمباران های غیر نظامیان وجود ندارد، تکفیریون مردان، زنان و کودکان بی گناه را می کشند و قواعد جنگ را به هیچ عنوان رعایت نمی کنند.

 

وهابیت

 

کافی است یادآوری شود با استفاده از چه روش هایی 100 هزار شهروند الجزایر در جریان جنگ نیروهای دولتی با شبه نظامیان سلفی «جبهه نجات اسلامی» کشته شدند و چطور الآن غیر نظامیان سوریه توسط القاعده و شعب آن کشته می شوند (گاهی حتی موارد آدم خواری مشاهده می شود). غیر از آن، در اسلام خودکشی گناهی وحشتناک نابخشودنی محسوب می شود ولی سلفیون تروریست های انتحار طلب را که گویا بعد از کشتن زنان، کودکان و سالمندان مستقیماً به بهشت راه پیدا می کنند، «شهید» می دانند (ولی در حقیقت امر تنها کسی را که در راه ایمان و ضمن دفاع از میهن خود جان خود را باخته باشد، می توان شهید نامید).

لذا آنهایی که در صدد هستند «شهید» شوند، می توانند تا همان لحظه مرگ خود به هر گونه گناه ها، استفاده از لذات جسمانی از طریق فساد، مشروب خواری، مصرف مواد مخدر و معاشرت با فاحشه ها دست بزنند. از آنجا که آنها حق تکفیر دیگران، نفی حکومت سنتی، مجاز کردن خودکشی و عدم رعایت مقررات جنگ را به خود اختصاص داده اند، به آسانی می توان تصور کرد چرا وهابیون/سلفیون هسته نیروهای تروریستی غیر علنی بین المللی را تشکیل می دهند. تازه این گروه ها از بنیاد های متعدد خیریه خصوصی عربستان سعودی و کشورهای حاشیه خلیج فارس تأمین مالی سرشاری دریافت می کنند.

ساختار نهضت وهابی/سلفی

جنبش وهابیون/سلفیون ریاست علناً اعلام شده ای ندارد. ولی آنها رهبران مخفی دارند که فعالیت آنها را در سراسر جهان هدایت و تأمین کرده و با سرویس های ویژه عربستان سعودی روابط پنهانی برقرار کرده اند. سلسله مراتب ریاست سلفیون پنج رتبه دارد:

1- «سربازان»، رده پایین سلفیون را تشکیل می دهند که در حول و حوش مساجد سلفی گرد هم آمده و هر حرف شیخ خود را گوش می دهند. این افراد که کمتر تحصیل کرده اند، نقش یک نوع «گوشت دم توپ» را ایفا می کنند.

2- فعالان محلی. آنها بهتر تحصیل کرده هستند و به سازماندهی تظاهرات، توزیع کتب و جزوه ها، جمع آوری پول و حساب داری می پردازند.

3 – شیوخ وهابیون یک نوع «افسران» هستند. آنها به عنوان ائمه، مساجد محلی را اشغال می کنند، در نماز جمعه خطبه می خوانند، در مدارس دینی یا دانشگاه های محلی تدریس می کنند و به پیروان خود یاد می دهند چگونه باید زندگی نمایند. این رده از «فرماندهی عالی» سلفیون در عربستان سعودی یا از نمایندگان مختار آنها در قطر و کویت حقوق دریافت می کنند و بابت هر طرحی که پیشنهاد کنند اعم از ساخت مساجد و مدارس تا توزیع کتاب ها و مطالب تبلیغاتی، پول دریافت می کنند. اکثر آنها تحصیل کرده دانشگاه های عربستان سعودی و قطر هستند. با وجود اینکه شیوخ تندرو تکفیری خارج از این گروه هستند، بعضی از آنها به دریافت پول از فرماندهی عالی ادامه می دهند.

4- سازمان مستقر در ریاض به نام «اداره هیأه البحوث و الدعوه و الارشاد» که عمدتاً به نام «هیأه الدعوه» ذکر می شود و شعبه آن در کویت به نام «جمعیه احیاء التراث» و نیز «جبهه» در مکه («رابطه العالم الاسلامی») وجود دارند، همگی فرماندهی عالی وهابیون/سلفیون و ستاد آنها را تشکیل می دهند. این مهمترین دستگاه مالی و سازمانی فعالیت وهابیون/سلفیون در سراسر جهان است. آنها هم مشغول تأمین مالی، ارشاد و سازماندهی دانشگاه های دینی، مدارس و مکاتب در عربستان سعودی هستند؛ مطوعین را که در فوق ذکر شدند، کنترل می کنند؛ انتشارات و رسانه‌های گروهی سلفیون را در سراسر جهان تأمین می کنند و برای سلفیون سراسر جهان فتاوی لازم الاجرا صادر می نمایند. دولت عربستان سعودی و تجار بزرگ کشورهای حاشیه خلیج فارس برای آنها بودجه های کلانی فراهم می کنند. با وجود اینکه دولت سعودی رهبری سلفیون را منصوب می کند، نمی تواند به اندازه 100 درصد فعالیت آنها را کنترل نماید.

5 – خانواده «آل الشیخ» یعنی اخلاف محمد عبدالوهاب، با خاندان سعودی آل سعود ارتباط تنگاتنگ دارند و در عربستان سعودی از نظر اعتبار در مقام دوم بعد از خاندان سلطنتی قرار دارند. اعضای آل الشیخ وزیر دادگستری و امور دینی، مفتی ملی و رئیس سازمان الدعوه (و نیز کسانی که در مقام های دیگر نظیر ریاست تشریفات دربار سلطنتی کار می کنند) می باشند. آنها به آل سعود وفاداری کامل دارند و بالعکس. آنها را می توان «ریاست سیاسی غیر نظامی» دانست. خانواده سلطنتی که در حرف و شعار سلفیون تکفیری بیش از حد تندرو را محروم می کند، در حقیقت امر به جنبش سلفی پول می دهد. آل سعود مشروعیت اصل و نسب تاریخ خود را مرهون وهابیون می دانند زیرا وهابیون آل سعود را برای اداره امور عربستان انتخاب کردند و از خانواده سلطنتی برای مقابله با اندیشه های شیعی مکتب خمینی استفاده می کنند که آل سعود بیش از هر چیز دیگر از این اندیشه ها می ترسند.

بنا بر این، از مراتب فوق روشن می گردد که وهابیت/سلفیت ، اسلام سنتی نظیر تسنن و تشیع نیست. این جهت گیری نسبتاً جدید فرقه گرای اسلام است که از نظر شکل و محتوا با اسلام سنتی واقعی تفاوت دارد. در واقع، به سختی می توان پیروان این جریان را مسلمان خواند. وهابیون با اتکا بر منابع مالی عظیم عربستان سعودی و قطر و با همرنگ کردن خود با سنی ها، سعی می کنند جهان عرب را به خلافت وهابی تبدیل کنند و با راه اندازی «انقلاب های رنگینِ» خونین سلطه خود را بر جهان عرب برقرار نمایند. لذا فقط با ریشه کنی کامل وهابیت به عنوان اندیشه و ایدئولوژی می توان به بیدادگری و خونریزی در خاور میانه پایان داد.

خواهشمنديم اگر سوال يا نکته‌اي براي مطلب فرقه وهابیت

در ذهن شما باقي مانده است، آن‌را در قسمت نظرات با ما و ساير کاربران به اشتراک بگذاريد.

 

 ---------------------------------------------------------------------------------

 مجله اینترنتی دلگرم

مرجان امینی

 

 

 

 



+ 1
مخالفم - 0
منبع: دلگرم


تعداد نظرات: 0
منتشر نشده: 0

کد امنیتی
کد جدید

 



 


تبلیغات

دانلود نوار ابزار مجله اینترنتی دلگرم

تبلیغات