banner

علائم و علت هیدروسل (آب آوردن بیضه) چیست؟

۱,۸۳۱
۱
۰
پنج شنبه, ۱۴ دی ۱۳۹۶ ۰۴:۳۷
علائم و علت هیدروسل (آب آوردن بیضه) چیست؟

همه چیز درباره بیماری هیدروسل

هیدروسل (Hydrocele) به معنی تجمع مایع در داخل اسکروتوم است. مایع معمولاً در بین لایه‌های احشایی (ویسرال) و جداری (پاریتال) غشای مهبلی (Tunica vaginalis) اطراف بیضه تجمع می‌یابد. هیدروسل شایع‌ترین علت تورم اسکروتوم (کیسهٔ بیضه) است.با دلگرم همراه باشید.

همه چیز درباره بیماری هیدروسل

هیدروسل (آب آوردن بیضه)

تشکیل یک کیسه پر از مایع در اطراف بیضه و متورم شدن بیضه است. هیدروسل در نوزادان شایع است و معمولاً در طول سال اول زندگی بدون درمان برطرف می‌شود. این بیماری در پسران بزرگ‌تر و مردان بالغ ممکن است به علت التهاب یا آسیب بیضه ایجاد شود.اگر شما و یا فرزندتان مبتلا به ورم بیضه هستید، حتماً به متخصص اورولوژی مراجعه کنید تا علت اصلی تورم بیضه یا علل احتمالی دیگری که ممکن است نیاز به درمان داشته باشد، شناسایی و درمان گردد. هیدروسل ممکن است مربوط به نقصی در دیواره شکم باشد که اجازه می‌دهد بخشی از روده به داخل کیسه بیضه وارد شود (فتق مغبنی).

اگر شما و یا فرزندتان به طور ناگهانی و به ویژه چند ساعت بعد از آسیب به بیضه با درد شدید بیضه یا تورم آن مواجه شوید، بلافاصله برای دریافت کمک‌های پزشکی اقدام کنید. این علائم و نشانه‌ها می‌تواند با عوارضی از جمله انسداد جریان خون ناشی از پیچ‌خوردگی بیضه رخ دهد. برای حفظ بیضه، پیچ‌خوردگی بیضه باید در عرض چند ساعت از شروع علائم آن درمان گردد.

هیدروسل در نوزادان پسر

آب آوردن بیضه می‌تواند قبل از تولد ایجاد شود. بیضه از حفره شکم جنین به داخل کیسه بیضه فرو می‌رود و اجازه می‌دهد تا کیسه‌ای که هر کدام از بیضه‌ها را احاطه کرده از مایع پر شود. معمولاً این کیسه بسته شده و مایع جذب می‌شود. با این حال، این مایع می‌تواند پس از بسته شدن کیسه همچنان باقی بماند (هیدروسل غیر ارتباطی). مایع دورن کیسه معمولاً به تدریج در طی سال اول زندگی جذب می‌گردد. در برخی موارد ممکن است کیسه بیضه همچنان باز (هیدروسل ارتباطی) بماند. اندازه کیسه می‌تواند تغییر کند و یا اگر کیسه بیضه تحت فشار قرار گیرد، مایع درون آن می‌تواند وارد فضای شکم شود. هیدروسل ارتباطی اغلب با فتق همراه است.

هیدروسل در بزرگسالان

هیدروسل می‌تواند در نتیجه وارد شدن آسیب یا التهاب درون بیضه ایجاد شود. التهاب ممکن است ناشی از عفونت در بیضه یا در زائده کوچک و پیچ‌خورده در عقب بیضه‌ باشد.

عوامل خطر

در اکثر موارد، هیدروسل از هنگام تولد وجود دارد. بین 1 تا 2 درصد از نوزادان دارای هیدروسل هستند. در نوزادانی که زودتر از زمان تولد به دنیا می‌آیند، احتمال وجود هیدروسل بیشتر است. هیدروسل اغلب در مردان بالای 40 سال دیده می‌شود. عوامل خطر برای بروز هیدروسل در مراحل بعدی زندگی‌ عبارتند از:

  • آسیب به بیضه
  • عفونت، از جمله عفونت‌های مقاربتی

علائم و نشانه‌های هیدروسل

معمولاً تنها علامت هیدروسل، متورم شدن (بدون درد) یک یا هر دو بیضه است. مردان بزرگسال مبتلا به هیدروسل ممکن است مقداری ناراحتی و سنگینی را در کیسه بیضه متورم تجربه کنند. معمولاً با افزایش التهاب، درد بیمار بیشتر می‌شود. گاهی اوقات، منطقه متورم ممکن است صبح‌ها کوچک‌تر باشد و در طول روز بزرگ‌تر شود.

عوارض هیدروسل

به طور کلی آب آوردن بیضه خطرناک نیست و معمولاً بر باروری تأثیر نمی‌گذارد. با این حال، ممکن است هیدروسل با یک بیماری زمینه‌ای در بیضه مرتبط باشد و منجر به عوارض جدی شود.

بیماری‌های زمینه‌ای بیضه عبارتند از:

عفونت یا سرطان

در هر دو صورت ممکن است تولید اسپرم و یا عملکرد آن کاهش یابد.

فتق مغبنی

اگر بخشی از روده در دیواره شکم گیر کرده باشد، می‌تواند به عوارض مهلک و کشنده‌ای منجر شود.

آمادگی قبل از مراجعه به متخصص اورولوژی

اگر شما یا کودکتان دارای تورم بیضه بدون درد هستید، باید به یک متخصص اورولوژی که متخصص دستگاه ادراری و اختلالات جنسی مردان است، مراجعه کنید.کارهای زیر به شما کمک می‌کند تا قبل از مراجعه به متخصص و دریافت تمام اطلاعات مورد نیاز خود آمادگی لازم را داشته باشید:تهیه یک لیست از هر گونه علائم و نشانه‌های خود و یا فرزندتان و مدت زمان ابتلا به آنهااطلاعات پزشکی کلیدی، از جمله هر گونه جراحت‌ و آسیب اخیر که ممکن است به کیسه بیضه وارد شده باشد و هر گونه منابع احتمالی عفونت،از جمله بیماریهای مقاربتی یک لیست از تمام داروها، ویتامین‌ها یا مکمل‌هایی که شما یا فرزندتان در حال حاضر مصرف می‌کنید.


همه چیز درباره بیماری هیدروسل

هنگام ابتلا به این بیماری چه کارهایی می‌توانید انجام دهید؟

اگر شما فرد بالغ و از نظر جنسی فعال هستید، از تماس جنسی که می‌تواند همسرتان را در خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی قرار دهد، از جمله مقاربت، رابطه جنسی دهانی و هرگونه تماس پوستی در ناحیه تناسلی اجتناب کنید.

آزمایشات تشخیصی برای هیدروسل

پزشک کار خود را با یک معاینه فیزیکی شروع خواهد کرد که به احتمال زیاد شامل:

  • بررسی حساسیت به لمس بودن کیسه بیضه متورم
  • اعمال فشار به شکم و کیسه بیضه برای تشخیص فتق مغبنی

تاباندن نور در کیسه بیضه (ترانس ایلومیناسیون)

این کار در صورت ابتلاء شما به هیدروسل، وجود مایع شفاف در اطراف بیضه‌ها رانشان می‌دهد.

پس از آن، پزشک ممکن است آزمایشات زیر را به شما توصیه کند:

  • آزمایش‌های خون و ادرار برای تشخیص عفونت‌هایی مثل عفونت کیسه اپیدیدیم
  • سونوگرافی برای تشخیص فتق مغبنی، تومور بیضه و یا علل دیگر تورم بیضه

در نوزادان پسر معمولاً آب آوردن بیضه خود به خود در عرض یک سال برطرف می‌شود. اگر هیدروسل پس از یک سال باقی بماند و یا همچنان به رشد خود ادامه دهد، ممکن است نیاز به عمل جراحی و برداشتن کیسه مایع باشد. در مردان بالغ، هیدروسل اغلب خود به خود ظرف شش ماه برطرف خواهد شد. هیدروسل تنها در صورتی نیاز به درمان دارد که آنقدر بزرگ شده که باعث درد و ناراحتی و یا بدشکلی بیضه شده است. در این صورت ممکن است نیاز به عمل جراحی و برداشتن کیسه مایع باشد.

درمان بیماری هیدروسل

بیماری هیدروسل معمولا"خطرناک نیست و درمان زمانی صورت می گیرد که باعث درد یا اضطراب، خجالت و در صورت کم کردن گردش خون بیضه درمان باید انجام شود. اگر هیدروسل از نظر اندازه تغییر نکند یا کوچک شود، چون بدن مایع را جذب می کند، درمان ضرورتی ندارد.تخلیه مایع هیدروسل از فرم های درمانی نمی باشد، چون اگر با سوزن مایع کشیده و هیدروسل کاملا"تخلیه شود، مجددا"عود می کند. چند دهه قبل هر مقدار مایع را تخلیه می کردند به همان مقدار داروی تتراسیکلین وارد ساک بیضه می کردند، مجددا"مقدار دیگری تخلیه می شد و مجددا"تتراسیکلین تزریق می شد، ولی چون اثر درمانی بالائی نداشت و عود می کرد، این روش درمانی ادامه پیدا نکرد.

روش استاندارد و رایج امروزه، باز کردن پوست بیضه و لایه های مختلف روی بیضه و تخلیه مایع و لایه ای که در ان مایع جمع شده انرا به دور بیضه می دوزند و سپس لایه های دیگر و پوست را می دوزند. دوره استراحت بعد از عمل ۲ روز بوده و عمل به طور سرپایی انجام می شود.بیماری هیدروسل در افراد جوانتر از ۶۵ سال نیازی به درمان ندارد، اما در افراد مسن تر نباید از نظر درمان بی توجه گذشت . کشیدن مایع هیدروسل فقط در مردانی که از نظر جسمانی ضعیف اند و قادر به عمل جراحی نیستند، باید صورت گیرد. اگر هیدروسل بزرگتر شود و موجب ناراحتی بیمار گردد، عمل جراحی هیدروسلکتومی باید صورت گیرد.

به طور خلاصه

• هیدروسل در بالغین معمولا یک بیماری خوش خیم است.
• در 10 درصد موارد یک عامل زمینه ای مثل عفونت بیضه و سرطان وجود دارد.
• اگر در لمس قوام کیسه بیضه سفت باشد (نه شبیه بادکنک) باید مشکوک به سرطان بیضه شد و بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.
• اگر هیدروسل به ناگهان ایجاد شده باشد، باید به وجود سرطان بیضه مشکوک شد.
• برخلاف هیدروسل در بچه ها، بهبودی خود به خودی در هیدروسل بالغین وجود ندارد.
• بهتر است قبل از این که اندازه هیدروسل بسیار بزرگ شده باشد، آن را عمل جراحی کرد.
• عمل جراحی هیدروسل ساده و کم عارضه می باشد.

مجله اینترنتی دلگرم

مرجان امینی


۱
۰
دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی
کد جدید
statcounter